ΛΙΑΚΟΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΗ "ΝΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ"

      Τα αποκαΐδια της Μόρια, εχτύπησαν και τα ρουθούνια των Εθνομηδενιστών στην Αθήνα.

     Ο γνωστός σύμβουλος του κ. Τσίπρα, φερόμενος ως ιστορικός Αντώνης Λιάκος πόσταρε  τα ακόλουθα μετά τη σύλληψη των φερόμενων δραστών του εμπρησμού στη Μόρια:

     " Αν ήμουν 16-17 χρονών, είχα περάσει από χίλια μύρια κύματα για να φθάσω σε Ευρωπαϊκή γη της επαγγελίας και βρισκόμουν στην κόλαση της Μόρια, κι εγώ φωτιά θα έβαζα.

     Να μην αφήσουμε ανυπεράσπιστους τους Αφγανούς νεαρούς πρόσφυγες.

     Να οργανώσουμε τη νομική τους υπεράσπιση.

     Να μην τους εγκαταλείψουμε στα χέρια του Χρυσοχοΐδη.

     Είναι και ανθρωπιστικό και δημοκρατικό καθήκον."

     Ξεσηκώθηκε ο κόσμος με τη θρασύτητα του ανθρώπου!

     Αυτός, στριμωγμένος ποστάρισε ότι εγώ δεν είπα " κάψτε τη Μόρια"   ή  καλά κάνατε που την κάψατε", δεν καταλάβατε τι εννοούσα.

     Ο κ. Λιάκος στα 16-17 του χρόνια θα έβαζε φωτιά.

    Τώρα στα ήντα- ήντα του, δεν λέει βάλτε φωτιά, αλλά λέει να μην αφήσουμε ανυπεράσπιστους τους Αφγανούς, που έβαλαν τη φωτιά!!

     Λέει , να οργανώσουμε την νομική τους υπεράσπιση!

     Λέει, να μην εγκαταλείψουμε στα χέρια του Χρυσοχοΐδη , δηλ. της αρχής που είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια της Χώρας, τα μπουμπούκια που έκαψαν τη Μόρια!!!

     Που δεν είναι πρόσφυγες, αλλά αναζητούν τη γη της Επαγγελίας!

     Εμείς καταλαβαίνουμε καλά τι λέγει και τι εννοεί ο κ. σύμβουλος Τσίπρα..

     Μέχρι να τους πιάσουνε δεν μιλάγανε. Πήγαινε καλά το πράγμα! Μόλις συνελήφθησαν στρέφεται υποτιμητικά κατά του Υπουργού της Αρχής που τον συνέλαβε και ζητάει υπεράσπιση των δραστών και προσωπική και νομική!!

     Την νόμιμη υπεράσπισή τους την έχουν. Ποιους άλλους καλεί σε υπεράσπιση ο κ. σύμβουλος; Ποιος κρύβεται πίσω από τους εμπρησμούς;

     Δεν πρόκειται για έλλειψη ορθολογισμού ή υπευθυνότητας. Πρόκειται για συνειδητές ενέργειες υπεράσπισης του εμπρησμού!

       Ο λύκος, την τρίχα κι αν την άλλαξε, τη γνώμη δεν την άλλαξε.

                                                                             ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Ο BIG BROTHER

 

ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΥΘΥΝΗ

         Ο big brother, o Μεγάλος αδελφός, περιγράφεται από τον Τζωρτζ Όργουελ, συγγραφέα του βιβλίου «1984»,  σαν μάτι, που βλέπει και παρατηρεί τα πάντα στην Ανατολική Ευρώπη. Ένα μάτι εφιαλτικό, που παρακολουθεί τα πάντα στον ύπνο, στη ζωή σου, στην καθημερινότητά σου, στην εργασία σου, στην ιδιωτική σου και ελέγχει τα πάντα, όπως τις λέξεις σου, τις πράξεις σου και όλες τις ιδιαιτερότητές σου.             

 "Ο Μεγάλος Αδελφός", αποτελεί την έκφραση της πιο άθλιας τυραννίας.

     Η σκοτεινή πλευρά αυτού του πολιτικού έργου, μεταφέρθηκε ως reality show εις τα τηλεοπτικά μέσα επικοινωνίας.

    Υποτίθεται ότι η τηλοψία ψυχαγωγεί, μορφώνει, διδάσκει "αξίες", προβάλλει" αρχές", διαπαιδαγωγεί τους νέους ιδιαίτερα και παραδειγματίζει το κοινό.

    Στην προοπτική αυτή θα ανέμενε κανείς οι "παίκτες" του show να έχουν μόρφωση, να έχουν χαρακτήρα κοινωνικής ευθύνης, να έχουν ανοιχτά μυαλά και ανοιχτούς ορίζοντες, ώστε να αποτελούν παράδειγμα στο κοινό.

     Πολύ περισσότερο όταν έχεις πρόθεση να καταργήσεις κάθε ιδιωτικότητα. Δυστυχώς αυτή η κατάργηση της ιδιωτικότητας σε αυτό το τηλεπαιχνίδι, δηλ. της δημοσιοποίησης της ιδιωτικότητας σου, γίνεται με προβολή του ασήμαντου, σε έναν δήθεν πόλεμο απροσχεδίαστο ή απρόσμενο του τίποτε, από άτομα ανεπαρκούς παιδευτικού συστήματος και μη ελεγμένης κοινωνικής και καλλιτεχνικής ευαισθησίας.

    Αυτό αποδεικνύει και η παράσταση των καλλιτεχνών του show,που διεκόπη η μετάδοση από τηλεοπτικό σταθμό.

     Είναι φανερό ότι οι οργανωτές εζήλωσαν τη δόξα των αδελφών ΚΑΡΝΤΑΣΙΑΝ, που ξεκίνησαν τα ριάλιτυ σόου πριν 14 χρόνια . Αλλά είχαν την απερινόητη έμπνευση, να την εφαρμόσουν τώρα που οι αδελφές μετά την πολυτάραχη ζωή τους, έφθασαν στο τέλος του σόου τους, αφού πούλησαν το τίποτα, σε πανάκριβη συσκευασία, "φτιάχνοντας μόδες του αφρού". Και αφού το προϊόν όχι μόνον κούρασε, αλλά εξύπνησε και την αξιολογική κρίση του κοινού, στην απαξίωση του ασήμαντου.

     Οι τηλεοπτικοί σταθμοί σιτίζονται από τις διαφημίσεις που τους εξασφαλίζει η μεγάλη τηλεθέαση. Και εδώ έχει θέση η ανάδειξη μιας κοινωνικής αναισθησίας που αποδέχεται ή ανέχεται την προβαλλόμενη τερατωδία.

     Η σκοτεινή έλξη μεγάλης μερίδας του κοινού για το κουτσομπολιό, για την ασημαντότητα περιεχομένου του θεάματος της κλειδαρότρυπας, παρασύρει τους πρωταγωνιστές σε επίδειξη, ναρκισσισμού, απροσμέτρητης ηλιθιότητας και απελπιστικής κουλτούρας!! Η άξεστη γλώσσα, οι απελέκητοι τρόποι και οι ασήμαντες γελοίες εκδοχές της καθημερινότητας, συγκροτούν την τιποτολογία του τηλεθεάματος.

    Πρέπει να σταθούμε στη δική μας συμπεριφορά, να αναλογιστούμε τη δική μας συνευθύνη, μαζί με τους παίκτες του reality, γιατί όλοι είμαστε προϊόντα μαζικής εξαχρείωσης. Έτσι φαινόμαστε.

Αλλά, ευτυχώς, αυτός δεν είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας…

                                                                                                      ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

                                                          

Η ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΦΑΡΣΑ

 

     Το σκηνικό των εκβιασμών, εκφοβισμών, απειλών, παραβιάσεων όλων των κανόνων του διεθνούς δικαίου, της επίδειξης του προσωπείου της ισλαμικής Τουρκίας του Ερντογάν και της άνευ ορίου πειρατικής επέμβασης στα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών της ανατολικής Μεσογείου, εξύπνησε τους πλαδαρούς Ευρωπαίους.

     Πρώτα θύματα της βουλιμίας του εθνικιστικού παροξυσμού του Ερντογάν, είναι η Ελλάδα και η Κύπρος. Δηλαδή, δυο μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμείς υφιστάμεθα τις άμεσες συνέπειες, του συνδρόμου της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

     Έγινε κατανοητό πλέον και στους Ευρωπαίους, ότι αυτή η Ευρώ Τουρκική φάρσα, των εταιρικών σχέσεων Ευρώπης- Τουρκίας και η "Ευρωπαϊκή στρατηγική για την Τουρκία" ( Κάρντιφ 1998) και Ελσίνκι 1999), τελειώνει.

     Η Τουρκία, ανήκει στην Ανατολή, δεν θέλει να έχει σχέση με το δυτικό πολιτισμό. Την έλκει ο Οθωμανισμός. Παριστάνει την υπερδύναμη, με ξύλινα πόδια. Με καταρρέουσα οικονομία και με "ανθούσα" πανδημία.

     Η Ελληνική ηγεσία, προσπαθεί  απεγνωσμένα και με αξιέπαινες πρωτοβουλίες , να ξεπεράσει την παράλογη πολιτική  που παρήγαγε η Ευρώπη, όλα τα προηγούμενα χρόνια και με συνυπογραφή της Αθήνας. ( Συμφωνία Ελσίνκι , παραδοχή συνοριακών διαφορών, ( 1997) Μαδρίτη "ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο" - γκρίζες ζώνες και ενώ η Τουρκία κατέχει το 40% της Κύπρου, την δεχτήκαμε υποψήφια για ένταξη στην Ε.Ε.)!

     Οι αμφιταλαντεύσεις των Ευρωπαίων και σήμερα, ιδιαίτερα στην επιβολή άμεσων και αποτελεσματικών κυρώσεων, είναι δικαιολογημένες  από την πολυχρόνια διάβρωση του Ευρωπαϊκού συστήματος, από τον εμφανώς έρποντα φιλοτουρκισμό, μεγάλων δυνάμεων       ( Γερμανία, ΗΠΑ).

     Τώρα η Γαλλία, βγήκε εκτός διπλωματικής γλώσσας. Οι Τούρκοι δεν καταλαβαίνουν από λόγια, αλλά μόνον από έργα, είπε ο Μακρόν.

    Τις τελικές αποφάσεις τις περιμένουμε. Μπορεί και να αργήσουν κάπως. Πάντως η Ευρώπη, αλλάζει ρότα στην Τουρκική επιθετικότητα και βουλιμία.

 

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΔΟΥΛΕΙΑΣ

   Και ενώ αυτά συμβαίνουν σε διεθνές επίπεδο, έχουμε και τους "δικούς μας" εντός των τειχών, να ομιλούν για συνδιαλλαγή, μη σύρραξη, για ησυχία, για κουβέντα να γίνεται, ώστε να μην αποτρέψουμε την Τουρκία από τον Ευρωπαϊκό της ….. δρόμο. Είναι αυτό το ίδιο πνεύμα, που επέτυχε τη διάβρωση των Ευρωπαίων στις πραγματικές προθέσεις της Τουρκίας. Ποτέ δεν ήθελε να γίνει μέλος της Ε.Ε. Ήθελε ειδική σχέση, δηλ. και μέσα και έξω, να τα παίρνει, αλλά να μην δίνει τίποτε και να κάνει την οθωμανική πολιτική της.

     Οι εθελοντές αυτοί, δεν είναι διόλου κατανοητοί. Εκφράζουν έναν ανεξήγητο ραγιαδισμό και μια δήθεν ειρηνική διάθεση, στον  πόλεμο με τον δηλωμένο εχθρό, που μόνο χαμηλά πατριωτικά αντανακλαστικά προδίδει. Βέβαια ορισμένοι, δεν αποκρύπτουν την πεποίθησή τους ότι: τα έθνη και τα Κράτη είναι ξεπερασμένες οντότητες. Γι’ αυτό υπάρχουν μόνον πολίτες  ( Δ. Χριστόπουλος," Lifo" 27-8-20).

     Στο μυαλό τους, εθνική ασφάλεια και εθνική κυριαρχία, δεν υπάρχει. Προφανώς ασκούνται οι εξουσίες αυτές, από τα δικαιώματα του μετανάστη ή του μασκαρεμένου πρόσφυγα.

    Άλλοι πάλι, έφτασαν  στο σημείο να ζητούν μη επιβολή κυρώσεων κατά της Τουρκίας, για να μην "στριμωχτεί", στην Ευρωπαϊκή της πορεία προφανώς   ( Π. Κ. Ιωακειμίδης, ΤΑ ΝΕΑ 24-8-2020).

    Πρέπει να το καταλάβουμε. Το παραμύθι της Ευρωπαϊκής Τουρκίας, έχει τελειώσει. Είναι καιρός, να αντιμετωπίσουμε απέναντί μας την Τουρκία, που πραγματικά είναι, με μια άλλη πολιτική.

     Μπορεί κάθε ψευτοδιανοούμενος να κλασαυχενίζεται με την αιρετικότητα των γραφομένων του, αλλά πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι προσφέρει πολλή κακή υπηρεσία στην αλήθεια και στην πραγματικότητα.

     Οι Έλληνες, εθελοντές δουλείας, δεν γίνονται.

                                                                                       ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Τι πρέπει να ξέρουμε; που δεν ξέρουμε…

 

Με τις συμβάσεις της Γενεύης (1958, 1960) και τη σύμβαση του Montego Bay της Jamaica (1982), στις θαλάσσιες ζώνες, περιλαμβάνονται εκτός από την υφαλοκρηπίδα και η αιγιαλίτιδα ζώνη ή χωρικά ύδατα, η συνορεύουσα ζώνη και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ( Α.Ο.Ζ.).

Η Ελλάδα, τις συμβάσεις αυτές τις έχει επικυρώσει, δηλ. τις έχει αποδεχθεί.  Η Τουρκία όχι.

Εμείς πρέπει, όπως στην αρχή δήλωσε ο Πρωθυπουργός, να μιλάμε μόνον για υφαλοκρηπίδα.

Δεν ακούγεται καλά, αυτό που άρχισαν διάφοροι αξιωματούχοι να μιλάνε για «θαλάσσιες ζώνες». Διότι εάν η Ελλάδα δεχτεί συζητήσεις Θαλασσίων ζωνών, πέραν της υφαλοκρηπίδας- ΑΟΖ, τότε οι Τούρκοι, κατά την πάγια τακτική τους, θα διευρύνουν την έννοια των «θαλασσίων ζωνών», μιλώντας για βραχονησίδες και πολλά άλλα γνωστά, μέχρι… Λιβύης!

Οι Τούρκοι, δεν επιθυμούν πολιτισμένο διάλογο μεταξύ πολιτισμένων κρατών. Επιθυμούν να επιβάλουν τη θέλησή τους, με τη προβαλλόμενη δύναμή τους.   Πρόκειται για εφαρμογή του Ισλαμοεθνικιστικού συστήματος, προς ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Οι Τούρκοι θέλουν να καταστούν απόλυτοι κυρίαρχοι στην περιοχή και αδιαφορούν για το διεθνές δίκαιο κ.λ.π.

Μόνος στόχος και σκοπός των Τούρκων είναι η δορυφοριοποίηση των γειτόνων τους με κάθε τρόπο. Και εμπόδιο ουσιαστικό, είναι η Ελλάδα και η Κύπρος.

ΝΕΑ ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ;

Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα και τους άμεσους κινδύνους ακρωτηριασμού και πλέον της πατρίδας μας, έχουμε και "κάποιους" που με διάφορα δημοσιεύματα ή δήθεν αθώες παρατηρήσεις στα ΜΜΕ, διερωτώνται πώς θα τα βγάλουμε πέρα, μπροστά στην υπέρτερη ισχύ της Τουρκίας. Επομένως πρέπει να ενδώσουμε………

Πρώτα - πρώτα ΟΛΟΙ αυτοί, αλλά και οι στρατιωτικοί αναλυτές, όλων των χωρών της περιοχής και όχι μόνον, ΔΕΝ προβάλλουν κ α ν έ ν α   α π ο φ α σ ι σ τ ι κ ό   π λ ε ο ν έ κ τ η μ α για την Τουρκία,  με γνώμονα την ισορροπία ισχύος στο Ελληνοτουρκικό σύστημα.

Προχθές  μόλις, τα F- 16 της Π.Α. πήγαν στην άσκηση της Κύπρου, χωρίς να τα αντιληφθούν οι Τούρκοι και τα ραντάρ τους. Όταν δε επέστρεφαν, τους δημιούργησαν  εμπλοκή, με αποτέλεσμα να τρέψουν τα Τουρκικά αεροπλάνα σε φυγή.

Το ίδιο συμβαίνει, σε όλα τα  ποιοτικά επίπεδα του συστήματος.

Οι Τούρκοι δεν πολέμησαν ουσιαστικά εδώ και 100 χρόνια. Και σήμερα, στη Λιβύη έστειλαν μισθοφόρους τζιχαντιστές να πολεμήσουν. Δεν ετόλμησαν οι ίδιοι.                                            Όταν χρειάστηκε να…… κάνουν πόλεμο με τη Συρία, δεν έκαναν καμία ενέργεια να εισβάλουν, έως ότου συμφώνησαν προς τούτο: Ρωσία και ΗΠΑ. Δηλαδή, εκ του ασφαλούς. Αλλά και πάλιν δεν κατόρθωσαν να καταλάβουν τριακόσια μέτρα λωρίδας, σε μήκος 30 χιλιομέτρων και να τη διατηρήσουν. Έναντι ουσιαστικά ανύπαρκτου στρατού.

Λέγοντας αυτό, δεν εννοώ ότι πρέπει να κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία. Αλλά απλά ενημερώνω τους συμπολίτες μου, ότι θα πρέπει να έχουν τα βλέμματα τους και στους σπουδαιοφανείς,  που εισάγουν ανύπαρκτες έως ηττοπαθείς αντιλήψεις στον κρίσιμο αυτό χρόνο, σε σχέση με την κρίση των Ελληνοτουρκικών και επιχειρούν έτσι: να επιβληθούν στην Ελληνική κοινή γνώμη.

                                                                                       ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΠΑΡΩΝ στο σώμα……

 

ΠΑΡΩΝ στο σώμα……

ΑΠΩΝ στην ψυχή και στην Ιστορία

 

     Τι ντροπή, τι καταισχύνη,

     τι μικρoκομματικός αμοραλισμός!

     Στα θέματα με την Τουρκία!

     που ξέρουμε ότι μας θέλει δούλους.

     ΠΑΡΩΝ, δηλώνει στη Βουλή για τη μεγάλη σφήνα που βάζει η Ελλάδα στην Τουρκία με την Αίγυπτο.

     Τι αμετροέπεια, τι  πολιτική ασυνέπεια!! Ο ίδιος ο ΣΥΡΙΖΑ, παραβλέπει τις δηλώσεις του στο παρελθόν όταν ήταν Κυβέρνηση, ότι το "ΠΑΡΩΝ", είναι λιποταξία!

    Και η λιποταξία σε ώρα μάχης ξέρουμε όλοι πως τιμωρείται. Η πολιτική λιποταξία είναι ακόμη χειρότερη. Κατεδαφίζει την Πατρίδα.

    Στις δύσκολες στιγμές του Έθνους, όταν δηλώνεις παρών κατά το σώμα, είσαι ΑΠΩΝ στην ψυχή του Έθνους και στην Ιστορία των Ελλήνων.

                                                                              ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η ΚΑΜΑΡΙΛΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

     Αυτοί που δικαιολογούν την παρουσία τους στο δημόσιο, με την γραφειοκρατική τους συνείδηση, γράφε ασυνειδησία, επικαλούνται τη….. νομιμότητα του γράμματος του Νόμου.

    Δεν τους ενδιαφέρει η ουσία του έργου. Αυτήν την τορπιλίζει  συστηματικά, η γραφειοκρατική τους διαστροφή. Όπου δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα ή να δώσουν λύση σε κάποιο θέμα, επικαλούνται το Νόμο, που υποτίθεται τους εμποδίζει.

    Και όλοι αυτοί, δεν έχουν πολιτικοί ή ιδεολογικό συγκεκριμένο προσανατολισμό!. Μάλιστα, εκείνοι που είναι απόλυτοι και άτεγκτοι στην εφαρμογή του γράμματος του Νόμου, είναι συνήθως οι αριστεροί.

    Τέτοιοι είναι εκείνοι, που στο προηγούμενο δημοσίευμά μας, για αλλαγή του τρόπου παροχής της εργασίας των εργαζομένων χωρίς θρησκευτική τήρηση του καθιερωμένου ωραρίου, ζορίστηκαν αφάνταστα και εκδήλωσαν την αντίθεσή τους, επικαλούμενοι τον….. Νόμο και τα ωράρια εργασίας του. Απέδωσαν δε έμμεσα ( δηλαδή απείλησαν) ευθύνες, σε αυτόν που θα επιχειρήσει να αλλάξει τα ωράρια εργασίας!!!

    Δεν πρόκειται για γραφειοκρατική εμμονή, αλλά πνευματική στείρωση των λοβών του εγκεφάλου τους. Είναι πιο ανησυχητικό το φαινόμενο.

Η αξία της εργασίας.

     Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί για τον προσδιορισμό της αξίας της εργασίας.        Ο Μάρξ, έγραψε χιλιάδες σελίδες και για την "υπεραξία" της εργασίας. Δηλαδή ως έναν από τους τρόπους των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων παραγωγής και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

    Αλλά εδώ, έχουμε αφήσει πίσω τον Μάρξ. Εδώ, ο εργαζόμενος είναι εντεταλμένος για τη διεκπεραίωση ορισμένου έργου. Π.χ. την αποκομιδή των απορριμμάτων της πόλεως, σε έναν συγκεκριμένο τομέα και όλοι μαζί, όλης της πόλεως.

    Το ωράριο εργασίας τους, από το Νόμο έχει καθοριστεί, σε έξι ώρες. Εάν ο εργαζόμενος περατώσει το έργο του, σε δυο- τρείς ώρες, ο σημερινός εργοδότης του Δήμου, δεν του ζητά να συνεχίσει το ωράριό του έως όταν φθάσουν και συμπληρωθούν όλες οι ώρες για να σχολάσει από την εργασία του. Ούτε του μειώνει το ημερομίσθιό του, κατά τις ώρες που δεν έχει δουλειά.

    Αντίθετα, του επιτρέπει να αποχωρήσει από την εργασία του ( αφού βεβαίως έχει ολοκληρώσει το έργο του της κάθε ημέρας) και να πάει όπου θέλει ( στην οικογένειά του, στην φροντίδα των παιδιών του κ.ο.κ.)

       Ο Μάρξ, αυτό, δεν το είχε  σκεφθεί. Ούτε το φανταζότανε στην εποχή του. Πως είναι δυνατόν, οι σχέσεις παραγωγής και εργασίας, να οδηγούν στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όταν ο χρόνος της εργασίας μειώνεται για την ίδια παραγωγή, χωρίς να μειώνεται η ανταμοιβή της!!!

    Το σύστημα αυτό, ο Μάρξ, θα το αποθέωνε, εάν δεν το ονόμαζε ουτοπικό.

    Αλλά εδώ δεν έχουμε ΟΥΤΟΠΙΑ, αλλά πρακτική εφαρμογή του συστήματος.

    Έτσι, όσοι επικαλούνται το ωράριο εργασίας του εργαζομένου- ως κατοχυρούντος τα δικαιώματά του στην εργασία και κατά τούτο παραβιάζουν τον Νόμο- δεν είναι μόνον γραφειοκράτες, ούτε είναι μαρξιστές ή οτιδήποτε αριστεροί. Είναι απλά, α ν ό η τ ο ι.

Ο ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ

      Ο Νόμος, καθορίζει ένα πλαίσιο ωραριακής εργασίας στον εργαζόμενο.          Ο εργοδότης, είναι εκείνος που καθορίζει μέσα στο ωράριο αυτό, τον τρόπο εργασίας του εργαζόμενου κατά τον πλέον εποικοδομητικό και αποτελεσματικό τρόπο, που αυτός ορίζει.

    Υπεύθυνος για τον εργαζόμενο και την εργασία του, είναι ο εργοδότης, δηλαδή εδώ, ο Δήμος. Εάν ο εργοδότης, ικανοποιηθεί από τη δουλειά του εργαζόμενου, έχει δικαίωμα να παράσχει αυτόν, κάθε είδους διευκόλυνση, από ρεπό, τιμητική άδεια, σε ορισμένες περιπτώσεις και μπόνους και ασφαλώς  διαφορετικής ισχύος ωράριο. Ο Νόμος, δεν επιβάλλει την υποχρεωτική εξάντληση του ωραρίου, στους εργαζόμενους, της καθαριότητας ή συναφών εργασιών.

    Άλλη είναι η περίπτωση, των διοικητικών και τεχνικών υπαλλήλων, οι οποίοι πρέπει να είναι παρόντες στο ωράριό τους, διότι σε αυτό το ωράριο, έρχονται οι πολίτες δια να λύσουν τα αιτήματά τους. Και δεν μπορείς, στο νόμιμο ωράριο του υπαλλήλου, οποτεδήποτε έλθει ο πολίτης, να δηλώσεις απουσία και άρνηση εξυπηρέτησης.

    Επομένως, αυτοί που επικαλούνται ωράριο εργασίας- για τους εν λόγω εργαζόμενους- είναι εκτός ορίων νομιμότητας,  οι ίδιοι.

Σκοπιμότητες

      Αλλά εδώ δεν έχουμε μόνον τη γραφειοκρατική και σε πολλές περιπτώσεις Μανδαρινική συμπεριφορά, ορισμένων κρισίμων παραγόντων του Δήμου.

    Υπάρχει σκοπιμότητα. Να μην ξεπεράσει ο Δήμαρχο,ς το τείχος των μανδαρίνων- γραφειοκρατών και έλθει σε άμεση επαφή με τους εργαζόμενους. Διότι τότε, θα αποκαλυφθεί ο μη εποικοδομητικός ρόλος αυτών, στην επίλυση των προβλημάτων τους, η ανασταλτική τους διάθεση. Έτσι καιροπετάνε τους εργαζόμενους και τους πολίτες.

    Ο Δήμαρχος θα αποκτήσει από πρώτο χέρι, αντίληψη των αναγκών των εργαζομένων και του Δήμου. Οι εργαζόμενοι, είναι οι ειλικρινείς φορείς των αναγκών του Δήμου. Θα ξεπεραστούν διάφορα ταμπού, θα πέσουν μάσκες, θα αναφανούν τα κραυγαλέα μηδενικά και οι κρυπτόμενες ασημαντότητες.

Ο Δήμαρχος θέλει να γράψει ιστορία;

      Όλα όσα εκθέσαμε παραπάνω, εξαρτώνται από τη θέληση και την επιμονή του Δημάρχου. Ο κ. Βασίλης Θώδας, είναι νέος, ορεξάτος και πρέπει να είναι και φιλόδοξος.

     Είναι πολύ τυχερός, που βρίσκεται μπροστά σε μια τέτοια ουσιαστική και υλοποιήσιμη πρόκληση. Του δίδεται η ευκαιρία να γράψει ιστορία. Και το ξέρει. Το ξεπέρασμα της γραφειοκρατίας, είναι το μεγαλύτερο γέρας και η καλύτερη σφραγίδα επιτυχίας, για τον πολιτικό.

                                                                                   ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑ των δήθεν αφελών "επιστημόνων"

      Τον τελευταίο καιρό, ενώ η Τουρκία προκαλεί και απειλεί συνεχώς, όλη τη Μεσόγειο και πιο πολύ την Ελλάδα και ενώ δεν αποκλείεται θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας, βγαίνουν κάποιοι να δημοσιοποιήσουν τις "επιστημονικές " απόψεις τους, που είναι καθαρά υποβοηθητικές των Τουρκικών επιδιώξεων.

    Πρώτα- πρώτα, το θέμα δεν είναι επιστημονικό, αλλά εξόχως και αποκλειστικά και  π ο λ ι τ ι κ ό. Βρισκόμαστε μέτωπο με μέτωπο, με τον εχθρό.

     Έπειτα, οι διάφορες ποικίλες επιστημονικές ( γεωπολιτικές ή νομικές) ερμηνείες, από το γεγονός και μόνον ότι είναι ποικίλες, δεν αποτελούν επιστημονική αλήθεια.

    Εξ άλλου, είδανε οι εν λόγω "επιστήμονες", κανέναν άλλον επιστήμονα ή διανοούμενο Τούρκο, να δημοσιοποιεί απόψεις που δεν ευνοούν την Τουρκία ή λένε ένα καλό λόγο για την προστατευόμενη από την ΟΥΝΕΣΚΟ Αγία Σοφία ή για τα δικαιώματα αυτονομίας κ.λ.π. των Κούρδων ή για την παράνομη κατοχή και παραμονή των Τούρκων στην Κύπρο;

    Μήπως είμαστε πολύ αφελείς;

 Πολύ λόγος έγινε, για την απόσταση του Καστελόριζου, από την Ρόδο και την Τουρκία.

    Πότε αποτέλεσε γνώμονα για την προάσπιση του κυριαρχικών δικαιωμάτων μιας χώρας, η απόσταση που τη χωρίζει από τον εχθρό ;

     Η Αγγλία της Μάργκαρετ Θάτσερ, έκανε ολόκληρη εκστρατεία και πόλεμο για τα νησιά Φώκλαντ, που είναι στην Αργεντινή και κανένας Εγγλέζος πολιτικός ή διανοούμενος δεν της είπε ότι: δεν πρέπει να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Αγγλίας στα Φώκλαντ που δεν είναι 68 μίλια μακριά, όπως η Ρόδος με το Καστελλόριζο.

     Οι Αθηναίοι με τον Κίμωνα, εξεστράτευσαν,  τον 4ο αιώνα π.χ. και καταναυμάχησαν τους αντιπάλους τους, στην Κύπρο ( όπου ο Κίμων σκοτώθηκε και επί 30 ημέρες απέκρυπταν το θάνατό του, μέχρι την τελική νίκη), όπου η απόσταση βεβαίως δεν είναι 68 μίλια όπως Ρόδος- Καστελλόριζο.

     Οι Ρώσοι, κατέλαβαν την Κριμαία, στη νότιο Ουκρανία και η απόσταση:Ρωσία- Κριμαία, δεν είναι 68 μίλια μακριά όπως Ρόδος- Καστελλόριζο.

     Πέραν αυτών, ποιος είπε ότι επειδή ένα τμήμα εδάφους, ένα νησί, είναι πλησιέστερο στα όρια του άλλου Κράτους, πρέπει ή έχει το δικαίωμα το άλλο Κράτος να το καταβροχθίσει;

     Και μιλάμε για τη περίπτωση του Καστελλόριζου. Εδώ δεν προβάλουν οι "επιστήμονες" μας ή αποκρύπτουν και την ιστορία και την γεωγραφία.

     Ποτέ δεν πήγε, κανένα Καστελλόριζο προς την Τουρκία. Το Καστελλόριζο, παραμένει εκεί,  επί χιλιετηρίδες στην Ελληνική Επικράτεια. Ήταν χιλιάδες χρόνια εκεί, πριν οι Τούρκοι καταλάβουν τα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ως εκ τούτου και τα ιστορικά εδάφη της Ιωνίας κ.λ.π.

     Δηλαδή οι Τούρκοι, πλησίασαν με κατακτήσεις προς τα νησιά μας. Αυτά, δεν ήταν ούτε έγιναν ποτέ δικά τους.

     Πως θέλουν με διάφορες μεθοδεύσεις ή βολικές ερμηνείες να τα καταβροχθίσουν;

     Εάν υπήρχε τέτοιο δικαίωμα, τότε και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είχαν καταβροχθίσει την Κούβα, αφού είναι σπιθαμιαία ως μέγεθος για τις ΗΠΑ και μια ανάσα από το Μαϊάμι. Και υπάρχουν πλείστα παραδείγματα στον κόσμο.

     Οι "επιστήμονές" μας, κάνοντας χρήση της ακαδημαϊκής τους ελευθερίας, θεωρούν ότι δεν είναι ενδοτικοί, όταν προτείνουν έντιμους συμβιβασμούς την ώρα του πολέμου και μάλιστα δια δημοσιοποιήσεως των προτάσεων τους!!!

     Η αλήθεια είναι ότι: εάν απέβλεπαν σε τέτοιους στόχους και είχαν τέτοιες προθέσεις, έχουν τις κατάλληλες θέσεις να τις εισηγηθούν στην Κυβέρνηση     ( όποια Κυβέρνηση είναι, άλλως τε, όλοι τους είναι κρατικοδίαιτοι, είτε απ’ ευθείας από το Δημόσιο είτε μέσω Ιδρυμάτων κ.λ.π.) και να αναμένουν τις εξελίξεις.

     Αλλά δεν έχουν τέτοιες προθέσεις. Διότι ασφαλώς στις αρμόδιες Κυβερνητικές εξουσίες, έχουν εκθέσει τις απόψεις τους αυτές.

 Αλλά, δεν αρκούνται σε αυτό.

Θέλουν με τη δ η μ ο σ ι ο π ο ί η σ η τους, να επηρεάσουν και το Λαό. Να δημιουργήσουν πνεύμα σκεπτικιστικό, ηττοπάθειας, υποχωρητικότητας και συγχρόνως να ασκήσουν πίεση στην Κυβερνητική πολιτική.

    Αυτό, δεν προδίδει αφέλεια. Αποκαλύπτει εμμονή, η οποία δεν συνάδει με επιστημονική αντικειμενικότητα και αβρότητα.                                                              

Εάν είχε κηρυχθεί πόλεμος, αυτά, θα τα λέγαμε αλλιώς……..

                                                                                             ΓΙΑΝ.ΚΟΣ