Η '' ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ'' ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

    Ο κ. Ερντογάν, επικαλείται σε κάθε ευκαιρία τη '' Γαλάζια Πατρίδα'' του, το επαναλαμβάνει συχνά, προφανώς για να το πιστέψει και ο ίδιος!

   Διότι γνωρίζει καλά, ότι η Γαλάζια αυτή Πατρίδα, δεν είναι άλλη από τη Μικρά Ασία, πάνω στην οποία ο Ελληνισμός έχει στήσει επάνω της τρεις αυτοκρατορίες, για πάνω από είκοσι αιώνες ( εποχή Μεγάλου Αλεξάνδρου- Ελληνιστική Εποχή- Ελληνορωμαϊκή Εποχή- Βυζαντινή Εποχή), τότε που δεν υπήρξε στον ορίζοντα Τουρκικό Έθνος.

   Η Ελληνομάθεια, ο τρόπος ζωής των Ελλήνων και η Γλώσσα η Ελληνική ήταν η καθομιλούμενη και στους οκτώ τελευταίους αιώνες ήταν η επίσημη γλώσσα του Βυζαντίου!

   Σήμερα, όπου και αν σκάψεις στη Μικρά Ασία, ξεφυτρώνουν από τη γαστέρα της γης Ελληνικά αγάλματα, νομίσματα με τον Ποσειδώνα, επιγραφές, ναοί , θέατρα Ελληνικά και Ελληνορωμαϊκά, που φέρνουν στην όψη τους την άχνα του χρόνου και το κλέος του Ελληνισμού.

   Στην Πέργαμο και στην Έφεσο που έχω πάει, οι ξεναγοί, έχοντες εντολή να παραποιήσουν την ιστορία, ισχυρίζονται ότι αυτά τα αρχαία αρχιτεκτονήματα είναι των............  προγόνων τους!

   Και όταν τους ρωτάει ποιοί είναι αυτοί οι πρόγονοί τους, τότε μπλέκουν τον Όμηρο και τον αντιπαραβάλουν με τον..........Ομέρ Βρυώνη.

Όταν δεν τους θυμίζεις ότι μετά το 1400 μ.χ. ήλθαν οι Σελτζούκοι Τούρκοι στα εδάφη αυτά, τότε ψελλίζουν ακατάληπτες λέξεις, ενώ οι παριστάμενοι Ευρωπαίοι, Κινέζοι κ.λ.π. Χαμογελούν με αποδοκιμαστικό νόημα.

   Αλλά το προπαγανδιστικό αυτό χόρτο, πιάνει στους Ανατολίτες, που δεν τους ενδιαφέρει να ερευνήσουν.

   Η κατακτημένη από τη βαρβαρότητα '' Γαλάζια Πατρίδα'' είναι η Πατρίδα του κοσμοπολίτικου Ελληνισμού και κάποια φορά πρέπει να απαντηθεί και αυτή η θρασύτητα.

   Ήδη προχθές ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν, θύμισε στον κ. Ερντογάν ότι η πόλη της Αγίας Σοφίας λέγεται Κωνσταντινούπολη και δεν την ίδρυσαν οι Τούρκοι.

   Ο κ. Δένδιας έκανε την αρχή. Μετά από δεκαετίες ψοφοδεούς λεκτικού κατευνασμού, που αποθράσυνε τους γείτονες, είναι καιρός να απαντάμε ευθέως στις προκλήσεις.

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

O ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

    Για να διευκολύνουμε κάποιους '' αθώους'' του αίματος και του πολιτισμού των Ελλήνων, τους θυμίζουμε την πέμπτη  ( από τις έξι) φιλοσοφική ιδέα που διατύπωσε εγγράφως  τον Απρίλη του '68 ο Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ:

   '' H αγάπη , όπως τη λένε οι Έλληνες. Δεν είναι αδύναμο, παθητικό συναίσθημα. Είναι ενεργή αγάπη. Είναι η προθυμία να κάνεις ότι μπορείς για την Κοινότητα. Η προθυμία να συγχωρέσεις για να στηρίξεις τη Κοινότητα. Στις σημερινές διαλυμένες κοινωνίες το χάσμα μπορεί να γεφυρωθεί αντιμετωπίζοντας το μίσος με agape ( αγάπη)''.

   H Eλληνική αγάπη ενέπνευσε τον μεγάλο οραματιστή, δυτικό διανοητή στη διακήρυξη των φιλοσοφικών ιδεών του!!!

   Αυτή είναι η επιρροή του Ελληνικού Πολιτισμού στον κόσμο!!

 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

 

Ο Ν. ΔΕΝΔΙΑΣ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΕΛΛΑΔΑ

   Επί πενήντα χρόνια αρθρογραφώ και μέμφομαι τις Κυβέρνησείς μας ότι  δεν απαντούν σωστά και με αμεσότητα, σε όλες τις Τουρκικές προκλήσεις, ιδία της διπλωματικές.

   Δεν είναι λίγες οι φορές που εγκαλείται η διπλωματική μας υπηρεσία για έκθεση της αξιοπρέπειας της Χώρας. Οι ήπιες και αόριστες και γενικές απαντήσεις δεν τιμούν την Πατρίδα μας. Οι  Τούρκοι, ανεξάρτητα των δικών μας  προθέσεων το εκλαμβάνουν ως ανικανότητα ή αδυναμία.

   Έχουμε τονίσει επανειλημμένα ότι οι απαντήσεις μας πρέπει  να είναι ευθείες, άμεσες , με προβολή των επιχειρημάτων μας και χωρίς καθωσπρεπισμούς.

   Οι Τούρκοι ασκούν Σουλτανική Εξωτερική πολιτική. Εξαγοράζουν τους πάντες και τα πάντα. Εγκαθιστούν '' λόμπις'' σε όλες τις μεγάλες χώρες με άτομα που επηρεάζουν την πολιτική των Κυβερνήσεών τους ( πολιτικούς, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες κ.λ.π.) και ενεργούν επιτυχώς υπέρ των συμφερόντων τους.

   Οι Τούρκοι πάντοτε ενεργούν  μέσω τρίτων. Όταν έχουν εξασφαλίσει την επιδιωκόμενη εύνοια, αρχίζουν τους λεονταρισμούς και τις προκλήσεις εκ του ασφαλούς. Ακόμη και στις στρατιωτικές τους επεμβάσεις, εφαρμόζουν την  Σουλτανική τακτική. Οι Σουλτάνοι εξασφάλιζαν ξένους μισθοφόρους και γενίτσαρους και έκαναν τους πολέμους τους. Σήμερα κάνουν το ίδιο, με τους μισθοφόρους τους Τζιχαντιστές στη Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη, στο Ναγκόρνο- Καραμπάχ και όπου χρειαστεί. Ο δικός τους στρατός ρίχνει από μακριά  βόμβες, πυραύλους ή βομβαρδίζει από αέρος, πληθυσμούς χωρίς  αεράμυνα.

   Οι Τούρκοι παρεξηγούν την ήπια, χαλαρή, ευγενική συμπεριφορά του αντιπάλου. Την εκλαμβάνουν ως ηττοπάθεια, και  βέβαια προς τούτο, χρησιμοποιούν και τις '' αργυρές λόγχες'' των Περσών, δηλ. Το χρήμα για την εξαγορά συνειδήσεων στο εσωτερικό της χώρας.

   Κάθε ένας σοβαρός και έντιμος αρθρογράφος που επισημαίνει τη λάθος τακτική, δηλ. Προτρέπει σε πιο δυναμική και αποκαλυπτική του αδίκου της Τουρκίας πολιτική, είτε χλευάζεται είτε απαξιούται από τους στρατευμένους κονδυλοφόρους της Τουρκίας, πάντοτε υπό τον μανδύα της  διαρρήξεως των σχέσεων μας με την Τουρκία, '' δεν μας συμφέρει'' , παλιότερα προπαγάνδιζαν να μοιραστούμε το Αιγαίο ή ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του και άλλα τέτοια φαιδρά και μηδενιστικά.

   Έναντι της συνήθειας αυτής και της εμπεδωμένης σχεδόν τακτικής των δικών μας, αποτέλεσε έκπληξη και όαση στην διπλωματική κονίστρα της Πατρίδας μας, η άμεση, ευθεία, χωρίς περισπασμούς, χωρίς φοβία και με ευπρεπή τρόπο απάντηση του Υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στην Άγκυρα στον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας για τα θέματα που θέτουν οι Τούρκοι ως δικαίωμά τους έναντι της Χώρας μας.

   Τώρα κατάλαβαν ΟΛΟΙ ότι μπορείς να θέτεις τα ζητήματα σου, τα επιχειρήματά σου ( και δόξα το Θεό έχουμε πάρα πολλά), ενώπιον του συνομιλητή σου, να τα ακούει και ΟΛΟΣ ο κόσμος και να μην πνίγονται στην παρεξηγημένη '' εχεμύθεια'' των κλειστών συνομιλιών. Σ' αυτές μπορεί ο καθένας να λέει ότι είπε, χωρίς να έχει πει τίποτα. Εδώ όμως, δεν μαθαίνει μόνον η Κοινή διεθνής γνώμη, αλλά ακούν και οι ίδιοι οι Τούρκοι απαντήσεις επί θεμάτων που ξέρουν μόνο τη μονομερή τους εξήγηση από τους δικούς τους.

   Πάσσαλος πασσάλω εκκρούεται έλεγαν οι αθάνατοι προγονοί μας, που τα έχουν πει ΟΛΑ.

   Χαίρονται οι Έλληνες για τη νέα στάση της Εξωτερικής πολιτικής μας. Αξίζουν έπαινοι στον κ. Νικ. Δένδια, για την άνετη και διαπνεόμενη από σιγουριά παρουσία του στην εκπροσώπηση της Χώρας μας, που προσέδωσε την αξιοπρέπεια και την αναγνώριση στον Έλληνα, που επιζητεί στην ιστορική πορεία του και 

   οπωσδήποτε δεν πρέπει να παραγνωριστεί η κατεύθυνση, η ενθάρρυνση και η αλλαγή της τακτικής ασφαλώς στον σχεδιασμό και την κάλυψη του Πρωθυπουργού κ. Κυρ. Μητσοτάκη.

   Τώρα μπορούν όλοι να καταλάβουν ότι και στις διεθνείς σχέσεις και στις διεθνείς ίντριγκες μεγάλη σημασία έχει η μετά πάθους υποστήριξη του δικαίου σου. Οι δικοί μας ριψάσπιδες μπορεί να μην το εννοούν. Οι ξένοι το καταλαβαίνουν.

                                                                                                     ΓΙΑΝΝΗΣ  ΚΑΖΑΚΟΣ

Η ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

 

Οι Έλληνες ποτέ δεν κάθισαν να μετρήσουν τους εχθρούς τους.

Μιλιούνια οι Πέρσες, αρίφνητο πλήθος οι Τούρκοι, εκατομμύρια λόγχες οι Ιταλοί.

   Δεν τους μέτρησαν ούτε στο Μαραθώνα , ούτε στις Θερμοπύλες, ούτε στην Σαλαμίνα, ούτε στις Πλαταιές, ούτε το 1453, ούτε το 1821, ούτε το 1940!!

   Γιατί είχαν πάντα το ίδιο Εθνικό φρόνημα, είχαν πίστη στην Πατρίδα τους και τα ιδανικά τους, είχαν Αρχές, υπηρετούσαν αξίες, είχαν υψηλό το αίσθημα της αυτοθυσίας για τις οικογένειές τους, την ελευθερία τους, την τιμή τους.

   Και βέβαια ευτύχησαν να έχουν και ικανές ηγεσίες, που να εμπνέουν και να έχουν προετοιμάσει, κατά τις περιστάσεις και τις δυνατότητες την άμυνά τους και την πολεμική στρατηγική τους.

        - Ίτε παίδες Ελλήνων.....οι Αθηναίοι.

         -Μολών λαβέ, στις Θερμοπύλες οι Σπαρτιάτες.

         -Την Πόλιν ούτε ημών εστί, ούτε άλλων των ενοικούντων εν αυτή…  

       - Νυν πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεθα και οι φεισόμεθα της ζωή ημών στην Πόλη,  ο Λάκων Κων. Παλαιολόγος. 

        -ΌΧΙ ο Γαβριήλ και ο Γιαμπουδάκης στ' Αρκάδι.

        -ΌΧΙ ο Καψάλης και ο Ραγών Ιωσήφ στο Μεσολόγγι.

        -ΌΧΙ οι γυναίκες στο Σούλι.

        -ΌΧΙ οι γυναίκες στην Αραπίτσα.

        -'ΟΧΙ ο Μεταξάς το 1940.

        - ΌΧΙ στην Κομμουνιστική απειλή το 1949.

   Σήμερα, δήθεν διερωτώμεθα, ποιός είναι ο χαρακτήρας της Επανάστασης του 1821  και ποιά είναι η σημερινή μας ταυτότητα.

   Όλα αυτά , κάτω από τις '' πιέσεις '' δήθεν διανοουμένων ιστορικών και δημοσιογράφων, που μόνον επιστημοσύνη δεν αποπνέουν και είναι φορείς ενδοτικότητας και υποτονικής διεκδίκησης των εθνικών μας δικαίων.

   Διότι οι Έλληνες, κάτω από δουλεία 400 χρόνων, δεν έπαυσαν να είναι μέλη του Ελληνικού Έθνους, παρ' όλες τις επιδρομές και άλλων ξένων τα χρόνια της σκλαβιάς. Ποτέ δεν αποκήρυξαν την Ελληνική τους καταγωγή. Και όταν ορισμένοι ανθέλληνες, προσπάθησαν από την Κεντρική Ευρώπη με τον Φαλμεράγιερ, να αμφισβητήσουν το Ελληνικό DNA στη Χώρα των Ελλήνων , όχι μόνον αποκρούστηκαν επιστημονικά από τους Έλληνες ιστορικούς, με επικεφαλής τον Κων. Παπαρρηγόπουλο , αλλά κατέστησαν καταγέλαστοι και από την σύγχρονη Ευρώπη, αφού από τις επιστημονικές μετρήσεις του DNA των Ελλήνων σε όλη την χώρα  α π ε δ ε ί χ θ η  και επιστημονικά ότι παραμένει Ελληνικό , με ελάχιστο ποσοστό να ανήκει σε άλλες εθνότητες  ( ίδετε το βιβλίο μου: Έθνους  Ελλήνων Εγκόλπιον, σελ 178 επ).

   Χαρακτηριστική είναι η απάντηση, του μέγιστου της Επαναστάσεως του 1821 και  αρχιστρατήγου της Θεοδ. Κολοκοτρώνη, σε συνομιλία του με τον Άγγλο Αντιναύαρχο Χάμιλτον, όταν αυτός του είπε ότι πρέπει οι Έλληνες να ζητήσουν συμβιβασμό με τους Τούρκους και η Αγγλία θα μεσιτεύσει:

   '' Αυτό δεν γίνεται ποτέ, ελευθερία ή θάνατος. Εμείς καπετάν Χάμιλτον, ποτέ συμβιβασμό δεν κάναμε με τον Τούρκο. Άλλους έκοψε, άλλους εσκλάβωσε με το σπαθί και άλλοι, καθώς εμείς, εζούσαμεν ελεύθεροι από γενεά σε γενεά.          Ο βασιλεύς μας εσκοτώθη, καμία συνθήκη δεν έκαμε.   Η φρουρά του είχε παντοτινόν πόλεμον με τους Τούρκους και δυο φρούρια ήταν πάντοτε ανυπότακτα''.

   Με είπε: '' Ποιά είναι η βασιλική φρουρά του, ποιά είναι τα φρούρια;''

   '' Η φρουρά του βασιλέως μας είναι οι λεγόμενοι κλέφτες, τα φρούρια:              η Μάνη και το Σούλι και τα βουνά''. Έτσι δεν με ωμίλησε πλέον'' ( ίδετε Θ. Κολοκοτρώνη: Διήγησης συμβάντων της Ελληνικής Φυλής, σελ. 21-22).

   Ο πόθος των Ελλήνων του 1821, ήταν πόθος και πάθος Ελευθερίας. Τίποτε άλλο. Και στον αγώνα για την ελευθερία, επεστράτευσαν και την βοήθεια του θρησκευτικού αισθήματος των Ελλήνων έναντι των Ισλαμιστών και καθολικό ήταν το σύνθημα:    Ελευθερία ή Θάνατος  και η επαναστατική πρόσκληση του Υψηλάντη στην προκήρυξη του: ΜΑΧΟΥ ΥΠΕΡ ΠΙΣΤΕΩΣ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΔΟΣ.

   Καθ' όλη την διάρκεια της Εθνικής Επαναστάσεως του 1821, παντού παρούσα ήταν η επίκληση της πίστεως και η παρουσία και συμμετοχή εκατοντάδων ιερωμένων.

   Το ελευθερία ή θάνατος, ήταν για την απελευθέρωση από το Τουρκικό ζυγό.

   Στη διάζευξη του θανάτου δεν υπήρχε κανένα κοινωνικό αίτημα.            Ο αγώνας των Ελλήνων το 1821 ήταν Επανάσταση Εθνικοαπελευθερωτική, δεν ήταν εμφύλιος πόλεμος, δεν εστρέφετο                 η αδύναμη τάξη κατά της άρχουσας τάξης, δεν ήταν πόλεμος μεταξύ καταδυναστευομένων πολιτών από την διοίκησή τους, αλλά ήταν εναντίον του ζυγού που είχε επιβάλει ένας άλλος Λαός, αλλόθρησκος  και αλλοδαπός.

   Eπομένως είχε καθαρά εθνικοαπελευθερωτικό χαρακτήρα και δεν είχε στενά κοινωνικά κριτήρια. Βεβαίως η επιδιωκόμενη Ελευθερία, θα έφερνε ως φυσική συνέπεια και την κοινωνική ανέλιξη και οικονομική πρόοδο των ραγιάδων.

 

ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

   Εξ' άλλου όλοι αυτοί οι διεθνοποιημένοι '' διανοούμενοι'' της υποταγής, παραλείπουν να μας πουν ή αποκρύπτουν ότι οι Έλληνες και στα 400 χρόνια της σκλαβιάς διατήρησαν την εθνική τους συνείδηση και ότι εξεγέρθησαν επαναστατικά, με τοπικές επαναστάσεις άλλες δεκάδες φορές για την ελευθερία τους, πλην οι εξεγέρσεις εκείνες απροετοίμαστες απέτυχαν με ακριβή πληρωμή αίματος. 

   Η εθνική συνείδηση, είναι ποιοτικό στοιχείο της εθνικής μας ταυτότητας. Αυτό μας προσδιορίζει σε σημαντικό βαθμό. Η Εθνική συνείδηση εγκλείει μέσα της το υπαρξιακό στοιχείο, που δίδει το δικαίωμα σ' αυτόν που την έχει να επικαλείται το όνομα του  ως Έλληνας.

   Την εθνική συνείδηση επιχειρούν εδώ και πολλά χρόνια να την απαξιώσουν και να την μετατρέψουν ως αντικείμενο ιδεολογικής ή ιδεοληπτικής θέσης. Έτσι πιστεύουν ότι θα πλήξουν το εθνικό φρόνημα, θα επιτύχουν την αδιαφορία του πολίτη για την Πατρίδα του και θα εκθρέψουν μηδενιστές και απάτριδες.

   Γι' αυτό αμφισβητούν και βάλλουν κατά της εθνικής ταυτότητας και του χαρακτήρα των Νεοελλήνων.

   Αλλά η εθνική ταυτότητα δεν είναι κανένα επιφανειακό υλικό, που φεύγει με την πρώτη ριπή του ανέμου. Εθνική ταυτότητα σημαίνει αυτογνωσία, σημαίνει αναζήτηση και ταύτιση με τις ρίζες σου, σημαίνει ανάδειξη των χαρακτηριστικών και της αλκής του πολιτισμού και του χαρακτήρα εκείνων (με τα καλά και τα κακά τους) και σύνθεση των στοιχείων αυτών  στην πραγματικότητα που ζούμε σήμερα που μας δίδει το δικαίωμα να αναγνωριζόμαστε ως Έλληνες!

   Στο χαρακτήρα των Ελλήνων είναι βαθιά ριζωμένο το πνεύμα της θυσίας και αυτοθυσίας για την Πατρίδα του, την οικογένεια του, τις εστίες του, των αξιών του προσωπικού του βίου.

   Ο Οδυσσέας αναζητούσε να ιδεί καπνόν ανωθρώσκοντα από την καμινάδα του σπιτιού του. Πολλοί ήσαν πρόθυμοι να θυσιάσουν προσφιλή τους πρόσωπα, χάριν του κοινού σκοπού της Πατρίδας, όπως ο Αγαμέμνων την Ιφιγένεια.

   Αρκετά παραδείγματα θυσίας  στη διαχρονική πορεία του Ελληνισμού αναφέρω παραπάνω , χαρακτηριστικά της Ελληνικής ποιότητας.

   Τέτοια παραδείγματα, συνοδεύουν τους Έλληνες και στις μέρες μας, αναδεικνύοντας κατά απόλυτο τρόπο, το μεγαλείο της ψυχής του Έλληνα.

   Καθημερινά διαβάζουμε στις εφημερίδες, πράξεις ηρωισμού και θυσίας καθημερινών  ανθρώπων, στη διάσωση συνελλήνων από διάφορες αιτίες         (τροχαία, πυρκαϊές, σεισμούς κ.λ.π).

   Από όλα αυτά, έχω συγκρατήσει στη μνήμη μου δυο ανεξίτηλα περιστατικά :

   Πριν δέκα περίπου χρόνια στη Δράμα, αν δεν κάνω λάθος, κάηκε το σπίτι μιας πενταμελούς οικογένειας. Η οικογένεια βγήκε μέσα από τα αποκαΐδια του φλεγομένου σπιτιού της σώα.

   Όχι ακριβώς. Διότι διαπιστώνεται αμέσως ότι το τρίτο μωρό παιδί, είχε μείνει μέσα στο σπίτι. Η τύχη του είχε προδιαγραφεί. Το σπίτι κατέρρεε μέσα στις φλόγες. Και , το μεγάλο παιδί, ξαφνικά και από μόνο του, μπαίνει στις φλόγες να σώσει τον αδελφό του!!!

   Αποτέλεσμα ήταν ότι κάηκαν και οι δυο.

   Το άλλο έγινε στη μεγάλη πυρκαϊά στο Μάτι. Η γιαγιά μέσα στις φλόγες παίρνει τα δυο εγγονάκια της και την κοπέλα του σπιτιού και τα οδηγεί έξω μακριά από το σπίτι και τους δείχνει το δρόμο της σωτηρίας προς την θάλασσα.

   Εκείνη δεν τα ακολουθεί, αλλά γυρίζει πίσω στο σπίτι, που ήταν τριγυρισμένο από τις φλόγες, πήγε στο κρεβάτι που ήταν ο '' γέρος'' της, που δεν μπορούσε  να μετακινηθεί - γιατί είχε κινητικά προβλήματα- τον πήρε αγκαλιά και σκεπαστήκανε με κουβέρτες μήπως γλυτώσουν από τις φλόγες.

   Εκεί τους βρήκανε καρβουνιασμένους αγκαλιά αργότερα τα συνεργεία διάσωσης.

   Τέτοιο μεγαλείο ψυχής και πνεύμα θυσίας, μόνον οι Έλληνες διαθέτουν.

   Και τώρα, τα λυμφατικά ανθρωπάκια της διεθνοποιημένης αγοράς, μπερδεύουν την ταυτότητα της χώρας με το σήμα ( brand name). Συνδέουν το μέλλον μας, με την μοίρα των αγορών. Αλλά τι μέλλον, μπορεί να  φανταστείς, όταν το εκχωρείς στις αγορές;

   Με την ευκαιρία της επικαιρότητας των 200 χρόνων της Εθνικής μας Επανάστασης, κάνουν επίθεση απροκάλυπτη προσπαθώντας να υποβαθμίσουν τη συζήτηση περί Έθνους, ωσάν το 'Εθνος να είναι κάτι ευτελές, κάτι ασήμαντο. Οπότε και η Πατρίδα δεν έχει νόημα και η Εθνική ταυτότητα είναι ανύπαρκτη!!

   Αυτοί, είναι οι αυριανές Κερκόπορτες του Ελληνισμού. Γι' αυτό, όλοι οι Έλληνες '' στώμεν καλώς'' , '' στώμεν άνευ φόβου'', να πληρούμε πάντοτε την εθνική μας αναφορά και όπως λέει και η διευθύντρια του Βυζαντινού Μουσείου, στην αναδρομή που κάνει το Μουσείο στην περίοδο της Τουρκοκρατίας σκοπός είναι      « να αναδείξουμε την πνευματική και καλλιτεχνική παραγωγή του Γένους,  που μπορεί να ήταν υπόδουλο, αλλά διατηρούσε τόσο ζωντανή την εθνική του συνείδηση, ώστε να εξεγερθεί όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου το 1821».

   Και τονίζει παρακάτω: « Διότι κυρίως η Ελληνική Επανάσταση του 1821 δεν ήταν ένα τυχαίο ιστορικό γεγονός, αλλά το αποτέλεσμα των πόθων και των άθλων του 'Εθνους,   για την Ελευθερία του   από την τελική  Άλωση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ( 1453) έως την Παλιγγενεσία».

   Aς  συνεορτάσομε ΣΥΝΕΛΛΗΝΕΣ, την 200η επάνοδο του Έθνους μας στον ιστορικό του προορισμό και ας αφήσουμε τους άλλους, στη χαρωπή τους απέχθεια προς την πρόοδό  μας.

  

                                                               ΓΙΑΝΚΟΣ

ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ Η ΣΥΡΡΑΞΗ

       Η στάση της Τουρκίας έναντι της Ελλάδας, δεν έχει αλλάξει. Ίσως ποτέ.                            Ας μιλήσει η κοινή λογική: η επιδίωξη των Οθωμανών Τούρκων, ήτο πάντοτε  η ανασύνταξη της Αυτοκρατορίας τους. Αυτό το σύνδρομο της αυτοκρατορίας, το έχουν και άλλες χώρες που υπήρξαν αυτοκρατορίες ( Αγγλία κ.λ.π.).

   Αλλά οι Τούρκοι, έχουν εξωτερική πολιτική. Έχουν τη Σουλτανική πολιτική και  την συνεχίζουν ( Όπως  οι μπολσεβίκοι συνέχιζαν την Τσαρική εξωτερική πολιτική). Απλά χαμηλώνουν, κατεβάζουν τους τόνους, όταν πρέπει και προετοιμάζονται πάντοτε.

    Δεν έχουμε να κάνουμε με τον Ερντογάν. Όλο το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, στην εξωτερική πολιτική, είναι το ίδιο. Και το χειρότερο είναι ότι: η στάση τους αυτή, προς την Ελλάδα, δεν έχει αντίθετη την κοινή Τουρκική γνώμη.

   Η επικυριαρχία της Τουρκίας στην περιοχή, είναι πάγιος στόχος του Οθωμανισμού- Τουρκισμού και οι πραγματικοί λόγοι κάθε φορά της Τουρκίας που αναστατώνει, δεν είναι αυτοί που οι διάφοροι αναλυτές " βαθυστόχαστα" προβάλλουν κάθε φορά, για να μειώσουν τον επερχόμενο κίνδυνο.

   Οι λόγοι, δεν είναι τα "προβλήματα" της εσωτερικής πολιτικής δηλ.                                        Η ακρίβεια,  η τρομοκρατία, η οικονομία κ.λ.π.

   Οι Τούρκοι, με την σοβαρή και ιστορούμενη από αιώνες εξωτερική- στρατηγική πολιτική τους, έχουν διαβλέψει την προοπτική και τους κινδύνους του μέλλοντός τους. Και έχουν ξεκαθαρίσει ότι  ο μεγαλύτερος εχθρός τους, είναι το δημογραφικό τους πρόβλημα. Γιατί αυτοί, έχουν το σοβαρότερο πρόβλημα ως δημογραφικό και όχι εμείς.

   Την δεκαετία του ‘50, εμείς είμαστε 8 εκατομμύρια και οι Τούρκοι 30 εκατομμύρια.  

Οι Τούρκοι το 2050, θα έχουν ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια.

   Ο γεωγραφικός χώρος των Τούρκων, δεν θα αρκεί για την διαβίωση των ανθρώπων.   

 Η έλλειψη πόρων, θα γίνεται πιο έντονη και πιο επείγουσα. Η νόμιμη μετανάστευση δεν θα αρκεί για αποσυμφόρηση του υπερπληθυσμού. Η εσωτερική  μετανάστευση απ’ τα χωριά στις πόλεις, θα γίνεται πιεστική, παρά τους οποιουσδήποτε αυταρχικούς περιορισμούς, των εκάστοτε Κυβερνήσεων.

   Για την Τουρκία, η επέκταση του γεωγραφικού χώρου της στους γειτονικούς, καθίσταται πλέον αναγκαία. Δεν αποκλείεται να υπάρξουν και εμφύλιες συγκρούσεις και εσωτερικές αναταραχές από τις διάφορες εθνικότητες του πληθυσμού της.

    Ήδη προετοιμάζονται. Οι δραστηριότητές της και η παρουσία της: στη Συρία, στο βόρειο ΙΡΑΚ, στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, στην Ανατολική  Μεσόγειο, με Αιγαίο και Λιβύη, είναι προανακρούσματα της μεγάλης εξόδου που θα επιχειρήσει, όταν κρίνει ότι ήλθε ο καιρός. Και εκ του ασφαλούς . Όταν θα έχει επιτύχει, κατά τον δυναμικό ή διπλωματικό τρόπο, την αδρανοποίηση των γειτόνων της.

   Σήμερα δεν εξοπλίζονται, αλλά υπεροπλίζονται, πέραν κάθε λογικής. Τι τα θέλουν τα αεροπλανοφόρα, τα πολλά υποβρύχια, τους πυραύλους κάθε βεληνεκούς, τους δορυφόρους, την εκμετάλλευση της πυρηνικής ενέργειας κ.λ.π; Πολύ περισσότερον όταν ανήκουν στη δημοκρατική πολιτική οντότητα της Δύσης και μετέχουν του μεγαλύτερου στρατιωτικού σχηματισμού στο κόσμο του ΝΑΤΟ;

   Είναι προφανές ότι: δεν υπεροπλίζονται προς υπεράσπιση της χώρας τους!!!           

Όταν επιτύχουν την επιδιωκόμενη υπεροπλία και εμείς- οι αναγκαστικοί γείτονες- βρισκόμαστε στην σημερινή εγκατάλειψη του κατάλληλου εξοπλισμού της Χώρας επί μια 15ετία, τότε: όχι η βούλησή τους, αλλά ο πειρασμός της υπεροπλίας τους, θα τους οδηγήσει στη σχεδιαζόμενη σύρραξη.

   Γιατί η σύρραξη θα είχε έλθει και σήμερα, εάν οι Τούρκοι ήσαν βέβαιοι ότι το εγχείρημα εις βάρος της Χώρας μας, δεν θα τους κόστιζε ακριβά. Διότι οι Τούρκοι, το έχουμε τονίσει και πάλιν, ποτέ δεν έχουν πολεμήσει με το στρατό τους. Ποτέ, δεν έχουν πολεμήσει στην πραγματικότητα. Η εισβολή στη Συρία, έγινε σε συμφωνία με τους Ρώσους, η εισβολή στην Κύπρο ομοίως με Αμερικανούς κ.λ.π. και η εμπλοκή τους στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, έγινε συναινετικά με τους Ρώσους και τη Κυβέρνηση της Αρμενίας και με προσυμφωνημένη τη γραμμή συνθηκολόγησης, όπως στην Κύπρο το ΄74   ( μόνο που εκεί την παραβίασαν εκ δολιότητας κ.λ.π).

    Γι΄αυτό εξοπλίζονται: σε  πλοία, και πυραυλικά συστήματα. Εκ του μακρόθεν και εκ του ασφαλούς. Και η δική μας αβελτηρία, η απερινόητη πολιτική μας αποχαύνωση  και η ιδεοληπτική αντίληψη της πραγματικότητας, θα είναι αυτές που θα συντελέσουν στην επιθυμητή σύρραξη της Τουρκίας.

   Μη μας παρασύρουν οι διεθνείς φιλίες και σημερινές Συμμαχίες. Αυτές έρχονται και φεύγουν. Όσο κρατούν τα συμφέροντα των συμμάχων. Στη διεθνή κονίστρα, υπολογίζονται τα Κράτη, όταν έχουν δύναμη και επηρεάζουν την περιοχή τους.

   Όταν έλθει εκείνη η ώρα της σύγκρουσης θα είμαστε μόνοι.  Γι΄αυτό, πρέπει από τώρα να φροντίσουμε.

Αργότερα θα είναι αργά. «Δεν ειν΄εύκολες οι θύρες εάν η χρεία τες κουρταλεί», μας συμβουλεύει και μας θυμίζει ο Εθνικός μας ποιητής Διονύσιος Σολωμός. Ναι αυτός, που θέλει να χτίσουμε το Έθνος μας, με λογισμό και με όνειρα.

                                                                                        ΓΙΑΝΚΟΣ

 

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΦΘΕΙ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ 1922

 

 

   Δεν  έχουμε ως πολίτες την καλύτερη εικόνα για τις επιδόσεις της εξωτερικής μας πολιτικής. Σε μας φθάνει ένας στείρος επαγγελματισμός, ένας διεθνής "καθωσπρεπισμός", χωρίς έμπνευση, χωρίς νεύρο, χωρίς σχεδιασμό του μέλλοντος.

   Γιατί πρέπει να ομολογήσουμε ότι αυτά μέχρι τώρα. Το πνεύμα και ο τρόπος δράσης στην εξωτερική πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης με την επιτυχημένη επιλογή ως Υπουργού του κ. Ν. Δένδια, μας δείχνουν νέα ευχάριστα και επιτυχημένα δείγματα γραφής.

   Εν τούτοις, δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ σχεδιασμός στρατηγικής για την πορεία της θέσης και της προοπτικής, στο διεθνές γίγνεσθαι της Χώρας μας.

   Την τεράστια αυτή έλλειψη, μας τη θυμίζουν οι Τούρκοι με τα προβαλλόμενα εκάστοτε αιτήματά τους για βραχονησίδες, για μοιρασιά στο Αιγαίο, για διεκδίκηση νησιών μας, κ.λ.π., με το επιχείρημα ότι " εμείς έχουμε τη μεγαλύτερη ακτογραμμή στη Μεσόγειο" και το άλλο, το πιο ιταμό αίτημα, σε επιχείρημα με βάση γεωγραφικά δεδομένα, ότι δηλ. «Το Αιγαίο, είναι μια ενδιάμεση ζώνη ανάμεσα στα δυο εδαφικά σύνολα, την Ελλάδα και τη Μ. Ασία». Και έτσι, οραματίζεται ανατροπή της Συνθήκης της Λοζάνης!

   Η Ελληνική Εξωτερική πολιτική δεν έχει δώσει ακόμη, καμία καίρια και ευθεία απάντηση, στα προληπτικά και αυθάδη  αυτά αιτήματα της Τουρκίας. Τέτοια απάντηση που να έχει απήχηση στο διεθνές πολιτικό ακροατήριο και όχι σε εμάς. Γιατί εμείς ξέρουμε την ιστορία μας και το πολιτιστικό μας αποτύπωμα στη Μικρά Ασία γεωγραφικά, αλλά και πολιτιστικά. Την λέγαμε και την λέμε: Ελληνική Ιωνία κ.λ.π.

   Σε προηγούμενο άρθρο μου, πριν ένα περίπου χρόνο, ζητούσα να απαντήσει η Ελλάδα με Εθνολογικά και πολιτιστικά κριτήρια, στους στυγνούς, ναζιστικής εμπνεύσεως ισχυρισμούς αυτής της Τουρκίας.

   Τι θέλουν οι Τούρκοι στα Ελληνικά νησιά του Αιγαίου και της Μεσογείου; Κατείχαν ποτέ τα νησιά αυτά; Κατείχαν ποτέ από τα πανάρχαια χρόνια την Μικρά Ασία; Στα τρεις χιλιάδες χρόνια που κατοικούσαν εκεί οι Έλληνες, τα τελευταία 500 χρόνια κατέλαβαν με τα όπλα τους οι Τούρκοι τα εδάφη αυτά.

   Aλλά  και πάλιν δεν κατάφεραν να εκριζώσουν από τα εδάφη αυτά τον Ελληνισμό. Διότι εκεί, ζούσαν εκατομμύρια Έλληνες και ουσιαστικά αυτοί, συνέχιζαν τον πολιτισμό και την βιοτική πρόοδο του τόπου.

   Το έγκλημα συνετελέσθη το 1922, που έγινε για πρώτη φορά μια τεκτονική γεωπολιτική τομή, ανήκουστη μέχρι τότε στα διεθνή δεδομένα!

   Αλλά και τότε, επιβεβαιώθηκε και η Ελληνική κυριαρχία στα νησιά, διότι δυο εκατομμύρια Έλληνες που κατοικούσαν στην Μικρά Ασία μεταφέρθησαν βιαίως στην Ελλάδα και έναντι της εκδίωξης των Ελλήνων από τα παράλια  της Μικράς Ασίας, η Τουρκία αναγνώρισε την κυριαρχία των Ελλήνων στα νησιά του Αιγαίου. Είχε δηλ. αναγνωρισθεί και με την συνθήκη της Λοζάνης ότι η Τουρκία παραχωρούσε τον έλεγχο του Αιγαίου στην Ελλάδα, ως αντάλλαγμα για την εκκένωση της Μικράς Ασίας από τους Ελληνικούς και Χριστιανικούς πληθυσμούς.

   Και εδώ επισημαίνουμε τη χρονική δολιότητα της Τούρκικης πολιτικής που οφείλεται στην πάγια στρατηγική της, όπου προκειμένου να εκδιώξει τον Ελληνισμό από την Μικρασία, έκανε υποχωρήσεις σε άλλες στρατηγικές βλέψεις της, τις οποίες επαναφέρει όταν νομίζει ότι είναι κατάλληλες οι συνθήκες.

   Εμείς έχουμε καταλυτικούς ισχυρισμούς έναντι εκείνων των Τούρκων. Τα επιχειρήματά μας είναι ιστορικά και αναμφισβήτητα. Οι Έλληνες, κατείχαν τα νησιά και τα περιβάλλοντα   παράλια, τα οποία από την αρχαιότητα μέχρι το 1922, συγκροτούσαν έναν ενιαίο χώρο, πολιτιστικό και εθνολογικό. Ο χώρος αυτός και η αρχιπελαγική φύση του, αποτελούν τη ζωντανή ιστορία που διδάσκει τον πολιτισμό. Δεν  είναι νεκρή θάλασσα, δεν είναι ένα γεωγραφικό αντικείμενο απόξενο και ανενεργό, που περιμένει την τομή για την αξιοποίησή του.

   Και ας μην ξεχνάμε ότι  η ήττα του 1922, προκάλεσε τον ακρωτηριασμό του Ελληνισμού, που είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας χάριν της Τουρκίας και σήμερα η ίδια Τουρκία εμφανίζεται ως θύμα γεωγραφικής αδικίας.

   Αλλά όσο δίκαιο και εάν έχει ένα Κράτος σήμερα, πρέπει να έχει εξασφαλίσει και τη συμπαράσταση των Κυβερνήσεων, των μεγάλων ιδία Κρατών, τις οποίες επηρεάζει η κοινή επιστημονική και λαϊκή γνώμη.

   Το ευχάριστο είναι, ότι  ενώ εμείς δεν προβάλαμε κρουστά τα ιστορικά και πολιτιστικά μας επιχειρήματα, βάλθηκαν να παίρνουν το μέρος μας, πολλές ακαδημαϊκές δυνάμεις από τον παγκόσμιο χώρο, με τις εκτεθείσες πάρα πάνω  σκέψεις ( ίδετε αναφορές Σε Ευρωπαίους διανοητές όπως ο γεωπολιτικός  Michel Foucher, o Gilles Kepel, ο φιλόσοφος Frangois Colosimo, ο καθηγητής Γιώργος Πρεβελάκης κ.α.).

    Τέλος και στον άλλον ισχυρισμό των Τούρκων για την μεγαλύτερη ακτογραμμή, είναι βέβαιον ότι: στα συγκριτικά τους μεγέθη, έχουν απαλείψει την ακτογραμμή των Ελληνικών νησιών. Αλλά θα έπρεπε να υπάρχουν και σε αυτά απαντήσεις και να μην μένουν κάποιοι άσχετοι, ιδία ξένοι, με εσφαλμένες εντυπώσεις, και τα οποία δεν έχουν μόνον νομική σημασία.

   Πρέπει να εξηγηθεί στην παγκόσμια Κοινότητα και στην Ακαδημαϊκή κοινωνία ότι: τα αιτήματα αυτά της Τουρκίας κατά της Ελλάδας, είναι μέσα στο σχέδιο υλοποίησης του Ισλαμοφασιστικού αυτής σχεδίου, για την αποσύνθεση του κόσμου της Ανατολής και της επαναφοράς της Οθωμανικής θηριωδίας στην Ευρώπη.

   Το έγκλημα του ακρωτηριασμού του Ελληνισμού το 1922, δεν πρέπει να το επαναλάβουν. Γιατί έρχεται η ώρα τους. Ο Ισλαμισμός είναι μέσα στις κοινωνίες τους.

                                                                                                            ΓΙΑΝΚΟΣ

ΠΕΦΤΟΥΝ ΟΙ ΜΥΘΟΙ

 Η διατεταγμένη διανόηση της Αριστεράς επί εβδομήντα χρόνια, μας βομβαρδίζει με τις εμμονές της στην μαρξιστική εκδοχή της Ιστορίας, ότι: η Ελληνική Επανάσταση, δεν ήταν Εθνική Επανάσταση, αλλά ήταν, ταξική.

   Επίσης, αρνείται :το "Κρυφό Σχολείο", το ρόλο των αγωνιστών της Επανάστασης και το ρόλο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

    Φαίνεται πλέον καθαρά, ότι η μαρξιστική αυτή μυθομανία, παρά την επέλαση των "δραχμοβίωτων" κονδυλοφόρων της, απογυμνώθηκε και η προσπάθεια απέβη επί ματαίω.

   Η πρόσφατη έρευνα της κοινής γνώμης για την Ελληνική Επανάσταση, που έγινε από το Κέντρο Φιλελευθέρων Μελετών σε - συνεργασία με την εταιρεία MARC- καταδεικνύει ότι: οι σύγχρονοι Έλληνες έχουν κατανοήσει ποιοι και πως μας ελευθέρωσαν και ποιες οι ιδέες και οι Αξίες αυτών.

       Οι ερωτηθέντες σε ποσοστό 91% απάντησαν, χαρακτηρίζοντας της Επανάσταση ως         Ε θ ν ι κ ή. Έγινε για την Ελευθερία του Γένους των Ελλήνων. Η Επανάσταση δεν ήταν ταξική, παρά τις προσπάθειες των αναθεωρητών της Ιστορίας και την προπαγάνδα του Μαρξισμού.

   Και πρέπει να τονίσουμε ότι οι άλλες επαναστάσεις, όπως η Γαλλική και η Οκτωβριανή στη Ρωσία, ήσαν επαναστάσεις "εσωτερικές", δηλ. κατά των ιδίων  καθεστώτων και καταστάσεων.

   Η Ελληνική Επανάσταση ήταν: για την αποτίναξη ενός αλλοεθνούς κατακτητή, για την ελευθερία του Έθνους και της Πατρίδας.

   Εις αυτό οδηγούν  και όλα τα γραπτά κείμενα της εποχής, όπως τα Συντάγματα  που ψηφίστηκαν, διακηρύξεις, απομνημονεύματα και μαρτυρούν ότι οι πρόγονοί μας: αγωνίστηκαν για  Εθνική μας Ελευθερία.

   Ενώ δεν ανατρέπονται από τις διατεταγμένες γραφές των αναθεωρητών, οι οποίοι κυρίως επιλέγουν αποσπασματικές εκφράσεις, από κάποιους κυρίως συγγραφείς, που τους εξυπηρετούν για την περίσταση και όχι σε ολόκληρα τα κείμενα, που αποδίδουν αντίθετα συμπεράσματα.

   Αυτοί οι ανθέλληνες δεν αναφέρονται σε ολόκληρα κείμενα, που είναι και προεπαναστατικά, όπως του Κοραή, το Θούριο του Ρήγα, στη διακήρυξη του Υψηλάντη,  αλλά ούτε στα απομνημονεύματα ολόκληρα του Κολοκοτρώνη ( Τερτσέτης), του Φωτάκου, του Μακρυγιάννη.

   Γιατί και από όλα αυτά τα κείμενα, ξεχειλίζει αβίαστα η αγάπη της Ελευθερίας της Πατρίδας.

   Εδώ, στην έρευνα, προστίθεται από πλευράς ερωτηθέντων σε ποσοστό 55%  ότι: αγωνίστηκαν και για την θρησκευτική τους ελευθερία, δηλ την Ορθοδοξία. Γιατί πράγματι, η Ορθοδοξία κράτησε τη συνεκτικότητα των Ελλήνων και διατήρησε σε μεγάλο βαθμό τη ζωντάνια της Γ λ ώ σ σ α ς  μας, μέσα από τα κείμενα και τους ψαλμούς της.

   Σαν αντανάκλαση  της μυθωδίας αυτής του μαρξιστικού προτύπου,  υπήρξε και η άρνηση της ύπαρξης κρυφής παιδείας στα χρόνια της δουλείας. Η έρευνα κατέδειξε, επίσης, ότι το 71% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι πράγματι υπήρξε Κρυφό Σχολείο. Δεν είναι μόνο οι ιστορικές μαρτυρίες που επιβεβαιώνουν την ύπαρξη "Κρυφών Σχολείων" σε διάφορα μέρη της δουλωμένης Πατρίδας, όπως του Φωτάκου, υπασπιστή του Κολοκοτρώνη ( ίδετε και απομνημονεύματά του) που μιλάει για "Κρυφό Σχολειό" στην Πελοπόννησο, του Νικ. Δραγούμη, στη Δυτική Μακεδονία, του Γάλλου δημοσιογράφου Ρενέ Πυώ, που εντοπίζει κρυφά σχολεία στο Αργυρόκαστρο της Βόρειας Ηπείρου, αλλά εις αυτό καταλήγει και η απλή λογική.

   Πως διατηρήθηκε η γλώσσα μας τόσες γενιές, χωρίς την διδασκαλία της με κάθε τρόπο και κάθε μορφή, υπό τις απαγορεύσεις του αιματηρού Τουρκικού ζυγού; Βεβαίως υπήρχε κρυφή παιδεία, βεβαίως οι παπάδες έδιναν στα σκλαβόπουλα τα πρώτα κολλυβογράμματα της γλώσσας τους και έτσι έδεναν και την προφορική τους εμπειρία.

   Δεν άγγιξε τους εξεγερθέντες Έλληνες ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός. Τον αγνοούσαν εντελώς. Αυτοί εγνώριζαν και ήθελαν την Ελευθερία της Πατρίδος και την Ελευθερία της Πίστης τους.

   To άρωμα του Διαφωτισμού, το μύρισαν μόνον οι Έλληνες της διασποράς, που αγωνίστηκαν για την προετοιμασία της Επανάστασης, όπως ο Αδαμ. Κοραής, ο Καποδίστριας, οι Φιλικοί, οι μεγαλέμποροι ταξιδευτές και κάποιοι  καπετάνιοι.

   Αυτό το άρωμα, ήταν άγνωστο στην κλεφτουριά και το αρματωλίκι σε Μοριά και Ρούμελη και στους πολλούς αγωνιστές. Η Ελευθερία, ήλθε με μάχες στην ξηρά και στην θάλασσα και με εμπνευστές πολέμαρχους στρατηγούς και ναυάρχους όπως:                                                         ο Κολοκοτρώνης, ο Καραϊσκάκης, ο Μιαούλης κ.λ.π.

   Αυτές οι αγωνιστικές προσωπικότητες έκαναν το θαύμα, ελευθέρωσαν το Γένος από το Τουρκικό ζυγό και αναγνωρίστηκαν και τότε και αναγνωρίζονται από τους σύγχρονους Έλληνες ως Ελευθερωτές του Έθνους. Αυτοί αναγνωρίζονται και στην γενόμενη έρευνα του Κέντρου Μ.Μ.Ο της MARC.

   Οι τρεις δυνάμεις που επενέβησαν στο Ναβαρίνο, εστάλησαν για τα συμφέροντα των δυνάμεων αυτών και είχαν εντολή να μην ναυμαχήσουν με τον Τουρκοαιγυπτιακό στόλο.         Η ναυμαχία έγινε, γιατί προσεβλήθη ο αρχηγός των τριών δυνάμεων Άγγλος Ναύαρχος Κόδριγκτον. Για την ανεπιθύμητη ενέργειά του αυτή, ανεκλήθη αμέσως στο Λονδίνο και είχε συνέπειες πειθαρχικές.

   Η ελευθερία του Έθνους μας, οφείλεται στο αίμα της καρδιάς των πατέρων μας, στη γενναιότητα, στην αποφασιστικότητα τους και την πίστη τους στη λευτεριά.

    Η ναυμαχία του Ναβαρίνου  ήταν ένα ευτυχές γεγονός, στη δίνη εμφυλιακών διενέξεων, που μας κατατρέχει από αιώνες.

   Ενώ, το θρησκευτικό στοιχείο, ήταν έντονο στον απελευθερωτικό αγώνα, σε όλο το Λαό και το στράτευμα.

   Ο μέγας στρατηλάτης Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, εγνώριζε  καλύτερα από τον καθένα το γεγονός τούτο, γι’ αυτό διαλάλησε σε όλη τη χώρα την περίφημη προτροπή του:

   «Η Ελλάδα θα ελευθερωθεί. Ο Θεός έβαλε την υπογραφή του και δεν την παίρνει πίσω».

   Τέτοιο σύνθημα και δη την εποχή εκείνη, δεν θα μπορούσε να εφεύρει  ούτε ο καλύτερος προπαγανδιστής. Κι αυτό, γιατί ήξερε ότι: η θρησκεία ( Ορθοδοξία), έκαιγε στα σπλάχνα των Ελλήνων.

   Αιώνια ευγνωμοσύνη, οφείλουμε στους ελευθερωτές του Έθνους μας.

                                                                                                                                 ΓΙΑΝΚΟΣ