ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ

Αποτελεί τραγική ειρωνεία η αφύπνιση του Εθνικού αισθήματος των Ελλήνων να προκαλείται από τον Ερντογάν.

Οι δουλοπρεπείς και κομπλεξικές Ελληνικές ηγεσίες, όχι μόνον δεν διδάσκουν την Ιστορία μας στα παιδιά μας, αλλά κολοβώνουν και διαστρέφουν και τη γλώσσα μας.

 Δεν προβάλουν καμία αξίωση έναντι των προκλητικώνενεργειών και εκδηλουμένων προθέσεων του Τούρκων, αλλά και δεν διαμαρτύρονται δεόντως, έστω και διπλωματικά, στις ιταμές καθημερινές προκλήσεις τους.

Και τώρα δεν απαντούν με τρόπο Ελληνικό στις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού, ο οποίος, ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε ότι η Τουρκία, αναγκαστικά σέβεται τα καθορισθέντα από τη συμφωνία της Λωζάνης σύνορα, αλλά τα πραγματικά σύνορά της, είναι εκείνα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και «κανένας δεν μπορεί να μας απαγορεύσει τα σύνορα της καρδιάς μας».

Αλλά περί ποίων τέτοιων συνόρων ομιλεί ο κ. Ερντογάν;

      Μήπως πρόκειται περί αυτών που οι Σουλτάνοι κατέκτησαν βίαια με πολέμους εναντίον άλλων λαών, σφαγές αίμα, γενοκτονίες και γενιτσαρισμό;

Μήπως εκείνα που κατέκτησαν με δουλεμπορία, ανδρών και γυναικών, με καταβολή λύτρων και χαρατσιών;

Το Οθωμανικό Κράτος μέχρι και το σημερινό Τουρκικό, δεν έχει να επιδείξει ούτε ένα  μνημείο Πολιτισμού. Και  μάλιστα σ’ αυτές τις χώρες που υπονοεί ως «δικές» του, ως «σύνορα της καρδιάς του».

 Μόνον καταστροφές έχει να επιδείξει, λεηλασίες, εξανδραποδισμούς, δουλοπάζαρα, δολοφονίες, προσβολές κάθε ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και όχι μόνον στα Σουλτανικά χρόνια. Αλλά και πρόσφατα από την Επανάσταση των Νεότουρκων, με τις γενοκτονίες των Ποντίων και Αρμενίων, τις σφαγές και λεηλασίες των Ελλήνων στη Σμύρνη το 1922 έως τις σφαγές, ατιμώσεις και κάθε είδους προσβολές και κλοπές των περιουσιών των Ελλήνων στη Σμύρνη και στην Πόλη το 1955 έως τις τελευταίες σφαγές και εξανδραποδισμούς στην Κύπρο.

Ο κ. Ερντογάν έχει πρόβλημα. Όχι μόνον πολιτικό. Πρέπει να εξετάσει τα σύνορα της καρδιάς τους, διότι κινδυνεύουν από ανακοπή. Διότι πρέπει να αντιληφθεί ότι όλη η παγκόσμια κοινή γνώμη και οι πλείστες των Κυβερνήσεων του κόσμου ξύπνησαν από το λήθαργο στον οποίον ευρίσκονται. Βέβαια, ο Νεο-Ιμπεριαλιστής Ερντογάν με τα όσα λέγει,  αφυπνίζει τους κοιμισμένους στην μακαριότητα και αφέλειά τους Λαούς.

Έπειτα, τι ήταν εκείνο περί των προσωπικοτήτων που έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε πόλεις, που δεν ανήκουν στη σημερινή Τουρκία; Έχει δικαίωμα, λέει, η Τουρκία να προσβλέπει σ’ αυτές ως σύνορα της καρδιάς της και όχι μόνον.

 Αυτό που είπε είναι το πρώτο βήμα. Είναι γνωστό.

Το δεύτερο βήμα η Τουρκία, σύμφωνα με τη σουλτανική διπλωματία, θα το κάνει σε 20-30 χρόνια. Δεν βιάζεται. Και δεν πρόκειται να πολεμήσει. Το επιχειρεί, άλλως τε, εκ του ασφαλούς. Σε κανένα παγκόσμιο πόλεμο δεν πολέμησε. Την ενδιέφερε, όμως, εκ των υστέρων η μοιρασιά. Το  ίδιο επιχειρεί και σήμερα.

Όμως, εδώ, ανοίγει τα σύνορα της δικής μας καρδιάς. Που είναι πολύ μεγαλύτερα και πολύ παλαιότερα από τα σύνορα της καρδιάς του Ερντογάν:

● Έχει ξεχάσει ο Ερντογάν ότι «η καρδιά» του χτυπά πάνω στα παλιά εδάφη της Ελληνικής Μικρασίας, στον Πολιτισμό των Ελλήνων της Ιωνίας, στο πνεύμα των Ελλήνων που με εργαλείο τη μοναδική στον κόσμο γλώσσα τους εδημιουργήσαν και ανέπτυξαν τη φιλοσοφική σκέψη, έναν καινούργιο τρόπο ζωής και υπηρέτησαν με θαυμαστό ζήλο την Τέχνη.

●Τα σύνορα της δικής μας καρδιάς δεν μπορούν να αγνοήσουν το Ελληνικό αποτύπωμα της Τροίας, της Περγάμου, της Εφέσου και των άλλων πόλεων της Ιωνίας από τους Τρωικούς πολέμους, έως την επαίσχυντη συμφωνία της Λωζάνης, η οποία ανέτρεψε τη συμφωνία των Σερβών, που και αυτήν ξεχνάει ο Τούρκος ιμπεριαλιστής.

● ● Γιατί οι χτύποι των συνόρων της καρδιάς μας δεν έπαυσαν να χτυπούν συνέχεια και με την εποποΐα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και κατά την Ελληνιστική περίοδο των επιγόνων αυτού (τέλος 4^ου αιώνα π.χ. έως τον 5^ο αιώνα μ.χ.). Γράφει ο A.S. BOGOMOLOV (ιστορία Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας – Ελλάδα και Ρώμη):

«Ο Εξελληνισμός μεγάλων περιοχών της περιοχής της Μεσογείου, της Εγγύς Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής.....οδήγησε στη σύνθεση Ελληνικών και ανατολικών στοιχείων και παρήγαγε έναν καινούργιο πολιτισμό, βασισμένο στην Ελληνική Γλώσσα, πολιτισμό που χαρακτηρίζεται από έναν μοναδικό συνδυασμό τρόπων ζωής, φιλοσοφικής σκέψης και τέχνης». Οι Έλληνες άφησαν παντού πολιτισμό και εδίδαξαν ανώτερους τρόπους ζωής.

Και όταν οι Ελληνικές Πατρίδες κατακτήθησαν από τους Ρωμαίους και πάλιν «Η πολιτική κυριαρχία της Ρώμης πάνω στον Ελληνικό κόσμο συνδυάστηκε κατά περίεργο τρόπο με την επικράτηση του Ελληνικού πολιτισμού μέσα στη Ρώμη» (ως άνω BOGOMOLOV, για να μην επικαλεσθώ εκατοντάδες Έλληνες επιστήμονες).

● ●Έπειτα ήλθε η Βυζαντική Χιλιετία (του ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους) που μετατράπηκε τελικά σε Ελληνική Διοίκηση και Ελληνικό Κράτος και με επίσημη γλώσσα αυτού την Ελληνική.

Οι Τούρκοι ήλθαν από τη Μογγολία με τη λήξη της χιλιετίας και ως κατακτητές, βάρβαροι την όψη και το φρόνημα, σφαγιαστές και δολοφόνοι και δεν άφησαν κανένα μνημείο πολιτισμού όρθιο, αλλά ούτε εκείνοι εδημιούργησαν κανένα άλλο δικό τους. Έσπειραν παντού το θάνατο, διέσπειραν τη βαρβαρότητα, κατελήστεψαν τη Βασιλεύουσα Πόλη και ελάχιστα μνημεία Πολιτισμού διεσώθησαν, όπως η Αγια – Σοφιά.

Αυτοί οι άθαφτοι και άκλαυτοι νεκροί είναι δυνατόν είναι δυνατόν να σβηστούν από την αιώνια μνήμη των Ελλήνων και να κλειστούν έξω από τα σύνορα της καρδιάς μας; Μας θυμίζει πολύ εύστοχα ο Γ. Αθάνας: «Κανείς δεν θα μας βγάλει κι απ’ τα εδάφη, που τα κρατούν πιστά και τιμημένα χωρίς τουφέκια και κανόνια οι τάφοι......αιώνες πολεμούν, νικούν και μένουν οι τάφοι. Και μας κυβερνούν εκείνοι».

Οι σημερινοί Εθνομηδενιστές επιχειρούν να απαλείψουν από τους Έλληνες το καθήκον που έχουνε έναντι της ιστορικής μνήμης. Ευτυχώς που μας ξυπνάει ο Ερντογάν.

Αλλά τι τόλμησε να πει ο αθεόφοβος:

Επικαλέστηκε δικαίωμα της Τουρκίας για τον τόπο γεννήσεως εξόχου ανδρός της (Ατατούρκ). Μας είπε δηλαδή να σηκωθεί να φύγει αμέσως από εκεί που είναι. Διότι εκεί που πατάει η Τουρκία είναι οι γενέτειρες πλέον εξόχων πνευμάτων και προσωπικοτήτων των Ελλήνων όλου του κόσμου.

 Εκεί μπορεί να συνομιλήσει με τα πνεύματα των Ελλήνων όλου του κόσμου. Εκεί μπορεί να συνομιλήσει με τα πνεύματα των Ελλήνων της Ιωνίας και του Πόντου, με το Θαλή το Μιλήσιο, τον Αναξίμανδρο και τον Αναξιμένη της Ιωνικής Σχολής Εφέσου (πόλεμος πάντων πατήρ), τον Αρχέλαο, τον Αναξαγόρα από Κλαζομενές, τον Εκαταίο, τους Αντισθένη και Ηρακλείδη Πόντιο και Διογένη από Σινώπη (Κυνική Σχολή), τον Ξενοφάνη από Κολοφώνα και Παρμενίδη (Ελεατική Σχολή), τον Απολλώνιο από την Πέργαμο, τον Δίωνα τον Προυσσέα, τον Επίκουρο που ίδρυσε τη Σχολή του στη Μικρά Ασία, (32 ετών), τον Χρύσιππο από Σόλους Κιλικίας τον επικεφαλής των Στωικών.

Εκεί μπορεί να αφουγκραστεί τα μηνύματα των δεσποτάδων της Ορθοδοξίας, των Τριών Ιεραρχών, των μαρτύρων ιερωμένων που κρέμασε και καθήμαξε το τουρκικό ταπεραμέντο, όπως το μήνυμα του Ελληνισμού που έρχεται απο χιλιετίες πριν, του τελευταίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου: «νυν πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεθα και ου φεισόμεθα της ζωής ημών».

Σήμερα ο μονομερής εκσυγχρονισμός του δουλοπρεπεούς Κράτους μας, επιδιώκει με κάθε τρόπο να εκτρέψει τους Έλληνες από τον Οικουμενικό δρόμο των Ελληνικών Ιδεωδών, από την  πίστη τους στην ιστορική πορεία του Έθνους μας, από την ορθοτόμηση του αιώνιου και αναλλοίωτου στους αιώνες Ελληνικού Λόγου.

Έτσι ακριβώς έκαναν και οι σύγχρονοι εξέχοντες πνευματικοί άνδρες Έλληνες που γεννήθηκαν, όμως, στη Μικρά Ασία και εκτιμήθησαν πολλαπλώς για την πνευματική τους παραγωγή, όπως ο Γιώργος Σεφέρης, Σμύρνη (Νόμπελ Λογοτεχνίας), Γιώργος Θεοτοκάς (Κωνσταντινούπολη), Ηλίας Βενελής («Αιολική Γη»), Μανώλης Ανδρόνικος (Κυδωνίες – Αϊβαλί) και άλλοι που δεν έχω τώρα στη μνήμη μου. Χωρίς να παραγνωρίζουμε και την παρουσία και προσφορά του Αριστοτέλη Ωνάση, του παγκοσμίου φήμης επιχειρηματία κ.λ.π., που σε κάθε εκδήλωσή του δεν παρέλειπε να μας πείθει ότι είναι γνήσιος Έλληνας.

Νομίζω ότι είναι καιρός ο καθένας από εμάς, πέρα από το λήθαργο του ξενοκρατουμένου κράτους μας, να ανοίξει τα μάτια της καρδιάς του και να αγκαλιάσει την Πατρίδα μας και να αναλογισθούμε τι έχουμε και τι μας πρέπει.

Και ένα υστερόγραφο, για τους «κοσμοπολίτες» του αμίμητου Γιάννη Τσαρούχη: «Χρειάστηκε να ζήσω πέντε χρόνια στο Παρίσι, για να καταλάβω πως για  να γίνω κοσμοπολίτης, πρέπει πρώτα να είμαι Έλληνας».

                                        ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η Ολιγαρχία της Αριστεράς σε καθεστωτικό εκτραχηλισμό

Παραλήρημα καθεστωτικής αυθαιρεσίας έχει καταλάβει την πρωτοδεύτερη φορά Κυβερνητική Αριστερά.

Σκοπός τους δεν είναι να οικοδομήσουν.

 Θέλουν να κατεδαφίσουν τα πάντα, για να τα κάνουν δικά τους. Τα Συντάγματα, οι Νόμοι, οι Βουλές έχουν γίνει- στα μυαλά τους- για να επιτύχουν την ίδρυση του δικού τους καθεστώτος.

Ας μη ξεγελιόμαστε. Η Αριστερά αυτή, στη φάση που βρίσκεται, θεωρεί ότι αποτελεί το πρώτο στάδιο εγκαθίδρυσης του καθεστώτος της.

Δεν έχει αποκρύψει τις προθέσεις της. Οι πολιτικά αφελείς αστοί δεν τις βλέπουν ή δεν τις αξιολογούν σωστά. Οι ιδεοληπτικές πλατφόρμες  τους δεν αντέχουν το δημοκρατικό τρόπο διακυβέρνησης. Οι περί δημοκρατίας αναφορές τους είναι προσποιητές. Αυτοί δεν πιστεύουν σε τέτοιες διαδικασίες. Πιστεύουν στο δικό τους Κράτος. Και ρίχνουν θεμέλια για τη οικοδόμησή του.

Μερικές χαρακτηριστικές περιπτώσεις της αποκαλυπτικής πορείας τους αποτελούν οι παρακάτω αναφορές. Με όλη τη συναίσθηση της ευθύνης που πρέπει  να διακατέχει ιδιαίτερα σήμερα τους Έλληνες πολίτες. Διότι διάχυτο είναι το δηλητήριο που διαχέεται σε όλα τα επίπεδα της κυβερνητικής δραστηριότητας και οδηγεί με βεβαιότητα στη διακήρυξη των Εθνομηδενιστικών ιδεολογιών τους. Αλλά περί αυτού άλλη φορά.

Τώρα, η προβολή των βολονταριστικών προθέσεων της κυβερνητικής Αριστεράς: 

● Ιούλιος 2015 – Ζήτησε από Πούτιν κόψιμο εθνικού νομίσματος. Προ δημοψηφίσματος. Επιβεβαιώνεται ο Βαρουφάκης. Το είχαν στα σχέδιά τους. Άλλο αν ήταν ανέφικτο. Σημασία έχει τι ήθελαν. Επιπόλαια, ανόητα, αυθαίρετα. Αυτό ήθελαν. Βολονταρισμός, η ασθένεια της πρώτης φοράς Αριστερά.

       Θα επανέλθουμε στο αναξιόπιστο μέρος που απευθύνθηκε και τον εξέθεσε στον Ολάντ και στην Ευρώπη.

● Δημοψήφισμα  2015

        Υποστήριξε το ΟΧΙ σε όλη την περίοδο προ ψηφοφορίας. Ο Λαός ψήφισε ΟΧΙ. Οι συνθήκες δεν του βγήκανε. Τότε κατάλαβε ότι ήταν ανέφικτο, καθ’ όσον καταστροφικό το ΟΧΙ. Από εκεί και πέρα ήταν θέμα θελήσεως. Προτίμησε την εσχάτη ώρα το ΝΑΙ.

       Δεν υπήρχε πρόβλημα, ούτε πολιτικό, ούτε ηθικό.  Έτσι το θέλησε, για τους δικούς του λόγους. Όχι για την πατρίδα. Για τον εαυτό τους. Δεν υπήρχε ανάγκη εξήγησης. Αυτό θέλησε και τόκανε.

● Τροποποίηση του Νόμου περί τηλεοπτικών αδειών με νομοθετική παράβαση τη 12^η νυκτερινή στη Βουλή σε άλλο νόμο.

      Μείωση των 90 ημερών κλεισίματος των μη αδειοδοτούμενωνς λοιπών σταθμών σε 5 μέρες. Γιατί, η καθυστέρηση έκδοσης  δικαστικών αποφάσεων που περιμένει ο Λαός από τη Δικαιοσύνη δεν τους ενδιαφέρει.

      Αυτοί θέλουν γρήγορα και τώρα το κλείσιμο των σταθμών. Στη θέλησή τους δεν νοείται ύπαρξη εμποδίου.

      Άλλο αν ανεστάλη η προσθήκη στο νομοσχέδιο την τελευταία στιγμή πάλι από δική τους θέληση (Βούτσης).     

● Τηλεοπτικό πεδίο:

     Θέλει να κλείσει ή περιορίσει τους Τηλεοπτικούς σταθμούς, με σκοπό να τους κάνει «δικούς του» ή να τους ελέγχει για το τι λένε γι’ αυτόν.

      Βρίσκει ένα βολικό Ινστιτούτο της Ιταλίας (Φλωρεντία), του αποτυπώνει σ’ ένα κείμενο αντιεπιστημονικό τη βούλησή του και προτείνει 4 τηλεοπτικούς σταθμούς.

     Ότι και να λέει το Σύνταγμα, ότι και να λένε οι Νόμοι για το ΕΣΡ, ότι και να λέει ο Επιστημονικός κόσμος, εμείς θέλουμε το τηλεοπτικό πεδίο δικό μας.

     Το τί μέθοδο θα χρησιμοποιήσουμε είναι θέμα «δικό μας». Από εκεί και πέρα όλοι γνωρίζουμε την τραγελαφική διαδικασία και τις ιταμές προκλήσεις ακόμη και προς τη Δικαιοσύνη, για προεξόφληση των αποφάσεών της.

     Γιατί όλα αυτά; Γιατί έτσι το θέλουμε. Ο βολονταρισμός σε όλη την έκτασή του. Δεν υπάρχει πολιτικό σχέδιο. Μόνον η θέλησή μας.

● Εκκλησία και Κράτος, έχουν δεσμούς από ιδρύσεως Νεότερου Κράτους, από Απελευθέρωση 1821!

Πάντοτε οι διαφορές τους, σε κάθε επίπεδο επιλύονται με εκατέρωθεν διαβουλεύσεις και συνεννοήσεις. Η βίαιη επιβολή της απόφασης του ενός έναντι του άλλου μέρους δεν υπήρξε ποτέ. Πάντοτε η συνδιαλλαγή.

      Σήμερα, μονομερώς η Κυβέρνηση του βολονταρισμού, επειδή έτσι το θέλει και κρίνει μονομερώς, ουσιαστικά καταργεί το μάθημα των θρησκευτικών από τα σχολεία της Χώρας και το αντικαθιστά με μαθήματα αμφιλεγόμενης θρησκειολογίας, Κανέναν δεν ρώτησαν, καμία Εκκλησία δεν συμβουλεύτηκαν, που έχουν υποχρέωση από το Σύνταγμα της Χώρας (αυτοί περιορίστηκαν στην πλατεία Συντάγματος). Δεν έχουν ανάγκη, γιατί έτσι το θέλουν αυτοί! Δεν υπάρχει λαϊκό αίσθημα μπροστά στη θέλησή τους.

● Επέμβαση στη Δικαιοσύνη

       Θέλει να γίνει δική της. Να την ελέγχει. Να δυναμώνει την εξουσία του με αυτήν. Γι’ αυτό δεν του αρκεί ότι διορίζει κατά το δοκούν «ημετέρους» στην ηγεσία της δικαιοσύνης, ότι τους εξοπλίζει, παρά παν έθος και δεοντολογία, με πειθαρχικές εξουσίες που ανήκουν σε συλλογικά δικαστικά όργανα, αλλά τους προτείνει και αισχρή οικονομική συναλλαγή. Τους προσφέρει αύξηση αποδοχών ξεχωριστή από τους άλλους δημόσιους λειτουργούς. Και κάτι ακόμη χειρότερο: Τους αναγγέλει παράταση κατά τρία χρόνια του χρόνου της θητείας τους, παρά τη ρητή απαγόρευση του Συντάγματος δι’ευνόητους λόγους.

      Δεν τους ενδιαφέρει τι λέγει το Σύνταγμα και οι θεσμοί. Εκείνο που τους κατευθύνει είναι η βούλησή τους. Προ αυτής δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο. Όλοι είναι υποχρέωμοι να υποκύψουν. Και αυτό το θεωρούν ως πολύ φυσιολογικό. Γιατί αυτό θέλουν εκείνοι.

     Οι λαϊκιστές του ΣΥΡΙΖΑ και των συν αυτώ, δεν πιστεύουν σε κανένα φιλελεύθερο Κράτος. Σε κανένα Κράτος που τηρεί τους θεσμούς, που έχει ανεπηρέαστη και ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Αυτοί θεωρούν το Κράτος ως μέσον πραγμάτωσης των νεφελωδών ιδεοληψιών τους και ευκαρία πολιτικής τους εδραίωσης. Μιας εδραίωσης όμως, που δεν θα έχει γυρισμό όταν γίνει.

     Η σημερινή ενοχική και ανεκτική στάση μας θυμίζει τη μαρξιστική επωδό: οι αστοί θα μας δώσουν το σχοινί που θα τους κρεμάσουμε.

 Είναι καιρός οι Έλληνες Δημοκράτες και πατριώτες να αφυπνισθούν.  

*Αποδομούν σταθερά τα θεμέλια της Πατρίδας και του Έθνους.

* Καταφέρονται κατά της διαφθοράς γιατί δεν είναι δική τους. Αυτοί θέλουν τη δική τους διαφθορά. Που έχει ήδη αρχίσει.

                        Είναι καιρός να αφυπνισθούμε τώρα.

                                                                ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΟΔΗΓΟΥΜΕΘΑ ΣΕ ΝΕΟΑΡΙΣΤΕΡΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ

 Εις το πρόσφατο παρελθόν είχαμε επιχειρήσει να ερμηνεύσουμε με 

λογικά επιχειρήματα και συλλογισμούς τον γενικευμένο παραλογισμό των Κυβερνητικών δρωμένων, τα οποία οδηγούν τους πολίτες σε εγκεφαλική παράκρουση.

Είχαμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ματαιοπονούμε διότι οι πράξεις τους δεν συνδέονται με ενέργειες υπαγορευμένες από την κοινή, τουλάχιστον, λογική και ότι πλέον η αρμοδιότητα ερεύνης μεταφέρεται στο ψυχιατρικό πεδίο.

Έκτοτε παρακολουθούμε τη μετεξέλιξη της πρώτης φάσης, η οποία επιβεβαιώνει την αρχική μας διαπίστωση. Η διάγνωση της ασθένειας, η οποία συνεχίζεται στην ιδεοληπτική αντίληψη ατόμων που ζουν σ’ ένα περιβάλλον απολιθωμένης σκέψης και πολιτικής, προβάλλει την Κομμουνιστική θερμοκοιτίδα που ανδρώθηκαν τα άτομα αυτά που μας Κυβερνούν. Εδώ η κατάσταση γίνεται πιο επικίνδυνη, γιατί το αντικείμενο δεν είναι η πραγματικότητα, βάσει της οποίας  πρέπει να παίρνουν τις αποφάσεις του, αλλά οι έμμονες ιδέες τους για επιτυχία του «δρόμου προς το σοσιαλισμό», οι οποίες εξαρτώνται αποκλειστικά από τη θέλησή τους.

Δεν βλέπουν τίποτε άλλο μπροστά τους.

Δεν βλέπουν ούτε την πτώση του τείχους του Βερολίνου, ούτε τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

 Ο δρόμος προς τον σοσιαλισμό τους δεν έχει υπόδειγμα, αυτό, όμως, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει τι θέλουν αυτοί.

Όταν τα capital controls συνεζητούντο και προειδοποιείτο η χώρα προς τούτο, ο σύντροφος ήθελε να βλέπει ότι «δεν θα γίνει κανένας έλεγχος στη ροή των χρημάτων στις Τράπεζες, διότι τότε θα καταρρεύσει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα».

Η βλακεία δεν έχει όρια. Είναι ακατανίκητη.

Η πραγματικότητα δεν έχει καμία σημασία, όπως είπαμε. Γι’ αυτό μπορεί να αναλισκόμεθα σε στείρα και ζημιογόνα εκατομμυρίων διαπραγμάτευση ή να παίρνουμε ένα μεγάλο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα. Δεν έχει σημασία. Αυτό που μετράει είναι η θέλησή μας. Αυτή κάνει ΝΑΙ το ΟΧΙ και υπογράφει τρίτο μνημόνιο.

Ο βερμπαλισμός και ο βολονταρισμός προέχει στις σκέψεις τους και στις ενέργειές τους. Η επίμονη ρητορεία τους στην υπηρεσία του ψεύδους και της υποκρισίας, έχει συνέχεια, χωρίς να ορρωδούν προ ουδενός.

●Είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι χωρίς συνέπειες θα «προσκαλούσαν» στην Ελλάδα πρόσφυγες πολέμου και μετανάστες για να τους στέλνουν στην Ευρώπη;

●Είναι δυνατόν να μιλούν για δημοκρατία, πλουραλισμό και Ελευθεροτυπία, στήνοντας δικό τους αυταρχικό καθεστώς ΣΥΡΙΖΑ, κλείνοντας τα κανάλια που τους ενοχλούσαν, με άλλη χειρότερη και πλέον ιταμή κατασκευή διαπλοκής;

� Οι Κύριοι της Κυβέρνησης δεν ενδιαφέρονται για Δημοκρατία. Θέλουν να εγκαθιδρύσουν δικό τους καθεστώς. Και το επιχειρούν σταδιακά, με επιμονή και με πολλές ανοησίες. Ευτυχώς. Ο κίνδυνος, όμως ευρίσκεται μπροστά μας.

� Βρισκόμαστε μπροστά στο τελικό στάδιο του εκφυλισμού της Δημοκρατίας. Η επόμενη μέρα του είναι η τυραννία, όπως την περιγράφει ο Πλάτων.

Και δεν είναι μακριά ο Εμ. Ροΐδης όταν περιγράφει το πολίτευμα, στις αντίστοιχες περιστάσεις του προπερασμένου αιώνα: «Το πολίτευμα ημών ουδέν άλλο πράγματι είναι παρά δικτατορία ουδενός δεκτική περιορισμού, αλλά μόνον ανατροπής δια  δ η μ α γ ω γ ί α ς»!!!

Χωρίς να αγνοούμε και τη σχετική αποστροφή του Παπαδιαμάντη (1892) για την επί εβδομήντα έτη ασχολία μας (εκλογές), «αφ’ ότου ηλευθερώθημεν, αφ΄ότου δηλαδή μετηλλάξαμεν τυρράνους τους οποίους δια των εκλογών φανταζόμεθα ότι αντικαθιστώμεν τάχα συχνότερον».

Και τώρα οι δικές μας ευθύνες. Έναν εσμό ατόμων, απαίδευτων και ανίκανων, τους πήραμε στα σοβαρά. Υπερεκτιμήσαμε το προσόν της νιότης τους και ανεχθήκαμε ανοησίες και προσβολές. Αγνοήσαμε και την προειδοποίηση του Βίκτωρος Ουγκώ:

«Βλέπεις μόνον φλόγα στα μάτια των νέων. Μα στα μάτια των γέρων βλέπεις φως».

Ας ανοίξουμε τα μάτια μας.

                                ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η ΑΠΑΤΗ ΠΕΡΙ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ

Μετεξελισσόμεθα σε πολύ ρηχό  λαό. Μια καθημαγμένη  Ελλάδα από πόρους, από ανεξαρτησία(εθνική), από προοπτική, από μέλλον, παράλυτη και μετέωρη στων καιρών τα γυρίσματα, μια Ελλάδα στο σταυροδρόμι του ιστορικού τίποτε, είναι η χώρα της αδράνειας και της καθυστέρησης, μια χώρα σε κατάσταση παρακμής.

            Με ευκολία και ακρισία μετακινηθήκαμε από τις κραυγαλέες απάτες, στις αιδήμονες αυταπάτες. Το ανεχθήκαμε χωρίς σκέψη, άκριτα και επιδερμικά. Αρκετά, όμως, για να καθησυχάσουμε τον αρχιτέκτονα των μελετημένων απατών.  Εν τούτοις αυτός δεν τρέφει αυταπάτες, όπως απατηλά ισχυρίζεται, αλλά συνεχίζει τις προσχεδιασμένες απάτες του.

            Ήρθε η ώρα της έγκρισης της επένδυσης του «Ελληνικού». Και τι δεν είχε πει για το «Ελληνικό». Από το ξεπουλιέται η Ελλάδα, μέχρι τη χάλκευση δεσμών αλυσίδας και δέσιμο με τον τότε Δήμαρχο Ελληνικού.

            Έπρεπε σύμφωνα με τις απατηλές παραδοχές του, να βγει στον κόσμο του και σε όλους τους  ‘Έλληνες  να πει «συγνώμη και αυτό είναι μια από τις αυταπάτες μου».

            Εν τούτοις δεν ήτο εξ αρχής αυτό στις προθέσεις του. Η πρώτη μπόρα των απατών πέρασε. Τις ξεπέρασαν  οι  «αυταπάτες». Αλλά τώρα μετά το ελληνικό ακολουθεί το νερό (ΕΥΔΑΠ), η ενέργεια (ΔΕΗ), οι συγκοινωνίες και λοιπές ΔΕΚΟ.

Είναι πολλές οι αυταπάτες που αναβλύζουν από τον ωκεανό των ψεμάτων τους.

Γι’αυτό  επιστρατεύει νέα ψεύδη προς εξαπάτηση του λαού. Αυτή τη φορά τη σκυτάλη ανέλαβε ο ιδιόρρυθμος καθηγητής και Υπουργός του επί του πολιτισμού (αυτός που απεχθάνεται την αριστεία), ο οποίος ανέλαβε τη σημερινή αναξιοπιστία παλινωδία, ανακολουθία και ασυνέπεια του ΣΥΡΙΖΑ, να ορίσει ότι αποτελεί σταθερή συνέπεια στις αξίες τους και συνεχίζει να λέγει όσα και ότι έλεγε πριν. Λέγει επι λέξει ο κ. υπουργός:

            «Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει εκ γενετής για μια έννοια που λέγεται «δημοκρατικός δρόμος του σοσιαλισμού» και στο περιεχόμενό του έχει υποχωρήσεις, συμβιβασμούς, νίκες και ήττες. Είναι σταθερές οι αξίες μας σ’αυτό το δρόμο. Άρα, όταν σε αυτό το δρόμο βρισκόμαστε μπροστά σε υπέρτερους συσχετισμούς που μας αναγκάζουν να υποστούμε μια αναγνωρισμένη ήττα δεν σημαίνει ότι μετά την ήττα λέμε άλλα από αυτά που λέγαμε πριν. Λέμε κάτι που αναγνωρίζει το γεγονός μιας ήττας, ότι πρέπει να προσαρμοστούμε, να κάνουμε το συμβιβασμό που απαιτεί η ήττα για να συνεχίσουμε τον αγώνα».

            Αλλά ποιον αγώνα υπονοεί ο κ. Υπουργός. Της αυταπάτης ή της απλής απάτης; Διότι οι υπέρτεροι συσχετισμοί που βρήκαν, δεν ήταν άγνωστοι όταν έλεγαν και έκαναν τα δικά τους ψεύδη.

Και κυνικοί και αμετροεπείς όπως είναι, επαναβεβαιώνουν ότι και μετά την τωρινή ήττα θα συνεχίζουν να κάνουν και να λένε τα ίδια που έλεγαν πριν. Αλλά ενώ αναγνωρίζει ότι πρέπει να «προσαρμοστεί»  και να κάνει τον «συμβιβασμό» θέλει να συνεχίσει τον «αγώνα».

Ποιον αγώνα; Τον αγώνα ενάντια στους «υπέρτερους, συσχετισμούς», που ήδη και έμπρακτα τους ξέρει; Με τα γνωστά αποτελέσματα. Και με τα γνωστά και ξεδιάντροπα ψεύδη. Με έναν νέο ψεύδος επαναφοράς των παλαιών ψευδών. «Σύντροφοι συνεχίζουμε».

             Η εξήγηση, αυτή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ εγείρει μέγα θέμα λογικής και πολιτικής ηθικής. Διότι πρέπει να μας εξηγήσει ποιες είναι οι αυταπάτες της και ποιες οι απάτες της. πρέπει να πει στο Λαό ότι έπαυσε να έχει αυταπάτες για  να την εμπιστευτεί ή να προσδιορίσει τις αυταπάτες της εκ των προτέρων, ώστε να τις σταθμίσει ο λαός και να κοιμάται ήσυχος. Δεν μπορεί να σε κυβερνάει κάποιος, όταν παραδέχεται ότι έχει αυταπάτες. Είναι θέμα απλής λογικής.

            Αλλά και πολιτικής ηθικής. Δεν μπορείς να λες ότι το πρόγραμμα που εξήγγειλα το αλλάζω, καίτοι δεν το πιστεύω, γιατί βρίσκομαι με υπέρτερους συσχετισμούς (οι αοριστίες εις τις δόξες τους).

 Και συνεχίζουμε άλλο πρόγραμμα, την εφαρμογή εκείνου που σου υπαγορεύουν οι «συσχετισμοί».

            Πέραν αυτού, εδώ έχουμε και άλλη μια απάτη. Πνευματική αυτή τη φορά. Ομιλεί για «δημοκρατικό δρόμο προς το Σοσιαλισμό». Στη θεωρία της πολιτικής επιστήμης η ιδέα αυτή είναι γνωστή, ιδία στους πανεπιστημιακούς χώρους, αλλά είναι γνωστό ότι μ’αυτή είχε καταπιαστεί και ανάλωσε τον εαυτό του ο Νίκος Πουλαντζάς. Αυτό προκύπτει από τα άρθρα του, τις διατριβές του και από το βιβλίο του «το Κράτος, η Εξουσία, ο Σοσιαλισμός».

Λούστρο θεωρητικής Ακαδημαϊκής χροιάς, θέλει  ή  επιχειρεί δειλά να προσδώσει ο υποτιθέμενος διανοούμενος του ΣΥΡΙΖΑ, στην άκρατη ψευδολογία του και στις φανερές παλινωδίες του, αφού τέτοιους όρους δεν είδαμε στο πρόγραμμά του να αναλύονται ή να εκτίθενται επαρκώς.

            Και αν ενδιαφέρεται ο αναγνώστης του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να του πω ότι ο αλτουσεριανός Πουλαντζάς, στο τελευταίο του βιβλίο προβάλει την ιδέα μιας προχωρημένης φιλελεύθερης Δημοκρατίας. Προφανώς μετά τα πολυετή ταξίδια του στους κόσμους της σκέψης και της διανόησης, όπου ακολούθησε το δικό του δρόμο, τον προσωπικό και απεγνωσμένο.

            Αλλά η συνέχιση του δρόμου του κου Μπαλτά δεν αφορά στο δρόμο προς σοσιαλισμό, ούτε πρόκειται για ανάπτυξη πολιτικού συστήματος, ούτε πρόκειται για εφαρμογή πολιτικού προγράμματος.

            Πρόκειται για πρόσθετη απάτη στην προσθήκη των «αυταπατών». Αυτό λέγεται πανουργία. Δεν έχει σχέση με τη λογική, την πολιτική ηθική, με την ορθοτόμηση του πολιτικού λόγου και τη δικαίωση της πολιτικής δράσης.

            Αυτήν μετέρχονται οι αδίστακτοι, ακοινώνητοι νάνοι της πολιτικής, η ουσία απαίδευτοι, που τους λείπει η επάρκεια της ευφυΐας. Νομίζουν ότι έτσι θα δικαιολογήσουν τις ανατροπές των διακηρύξεων τους, με αφορμή την έγκριση για την επένδυση  στο  Ελληνικού, που κατακεραύνωναν «εκ γενετής» .

            Αυτή η αποφορά των αναθυμιάσεων του οδεύοντας στη λήξη του ΣΥΡΙΖΑ, έπρεπε να είχαν εξεγείρει όλο τον πνευματικό κόσμο. Αλλά όλοι λάμπουν δια της απουσίας τους. Ελάχιστοι τιμούν τον τίτλο τους. Γι’αυτό δικαιολογώ την απαρέσκεια του Γ. Βέλτσου στους συναδέλφους του που πράττουν «ό, τι τους κάνει να μην ακούγονται και να μην διαβάζονται πλέον» και τη δηκτική γραφή του στηλιτεύοντας «τη συναινετική τους μαλθακότητα…….πράγμα που βέβαια το πληρώνουν, αν όχι στην ανενόχλητη ακαδημαϊκή τους καριέρα, όσο στην ενοχλητικά ρηχή τους σκέψη».

                                                                                    ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Α-ΛΑ ΣΥΡΙΖΑ

Σημασία δεν έχει τι λέει η λέξη, αλλά η χρήση που της κάνουμε, λέει κάποιος γλωσσολόγος, του οποίου το όνομα δεν θυμάμαι. Έτσι η «σεισάχθια» του Σόλωνα αντί για την «χρεών αποκοπήν», έχει ταυτισθεί με την αναδιανομή του πλούτου.

Αναγκαστικά η μνήμη μου ανατρέχει στον αμίμητο Ελληνικό κινηματογράφο και στον αείμνηστο Φωτόπουλο, ο οποίος εξηγεi στην πιτσιρικαρία της Κατοχής το περιώνυμο «ΝΤΟΥ». Έλεγε ο ηθοποιός: «Δηλονότι το ΝΤΟΥ δεν είναι κλεψιά. Είναι περισυλλογή ειδών πρώτης ανάγκης και διανομή σε κείνους που πεινάνε».

Στη σημερινή κρίση η Κυβέρνησή μας, εκπλήσσουσα πάντοτε με την αβρότητα των ενεργειών της και την εκχειλίζουσα Ευρωπαϊκής παιδείας νοητική έμπνευσή της, αποφάσισε τη σύγχρονη σεισάχθεια στον τόπο μας με το δικό της τρόπο. Αφού οι σοφοί εγκέφαλοί της ξεκαθάρισαν ότι δεν μπορούν να κάνουν «ΝΤΟΥ» στις περιουσίες και τα πορτοφόλια των πολιτών, καίτοι προσπάθησαν με διαδόσεις στοχευμένες και ημιεξαγγελίες να προετοιμάσουν επέμβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς αυτών και αφού για πρώτη φορά κατάλαβαν ότι εκείνος που απόκτησε περιουσία, δεν την προσφέρει εύκολα, απεφάσισαν να κτυπήσουν τη μεγάλη περιουσία, όποια και αν είναι, με τις δικές τους μεθόδους. Αφού ο μεγαλοεπιχειρηματίας τάδε, ο μεγαλοεφοπλιστής  τάδε, ο μεγαλοεργολάβος τάδε, δεν προσφέρουςν οικειοθελώς στην ανασύνταξη της οικονομίας που διαχειρίζεται η συγκεκριμένη Κυβέρνηση, τότε θα εξαναγκαστούν προς τούτο.

Αναβίωσαν οι Μαρξιστικές και Σταλινικές ρίζες της. Εγώ είμαι το Κράτος, ως άλλος Λουδοβίκος, εγώ διαθέτω τα μέσα παραγωγής, ως γνήσιος Μαρξιστής, εγώ είμαι ο διαχειριστής της οικονομικής ζωής. Θα πάρω τα «δικαιώματά» μου στα χέρια μου και θα τους τα προσφέρω από την αρχή. Στενοχωρείτε πολύ, όμως, διότι δεν μπορεί να γίνει πιο «αποτελεσματικός». Έχει και τους Ευρωπαίους στο κεφάλι του.

Έχει, όμως και εξαιρετικούς συνεργάτες, δήθεν Πανεπιστημιακού επιπέδου, οι οποίοι θα συντρέξουν στην προετοιμασία και επιτυχή έκβαση του εγχειρήματος και της μεθόδευσής του.

Το ερώτημα που ετέθη αποτελεί αυτόθροη συνέπεια των στρατηγικών στόχων της Κυβέρνησης. Και στρατηγικός στόχος είναι η δημιουργία Συριζαϊκού καθεστώτος. Τελείωσαν τα ψέματα. Αρκετά είπαμε. Τέρμα οι αυταπάτες. Αυτός ο αυτοενουχισμός κόστισε στην αριστερά μας.

Λοιπόν, ως ΣΥΡΙΖΑ, θέλουμε τον έλεγχο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, αρχής γενομένης από το τηλεοπτικό πεδίο.

Έπειτα θέλουμε την επιβολή ισότητας σε όλους τους Έλληνες. Πρέπει να ανατρέψουμε το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Πρέπει να τα πάρουμε από τους έχοντες και να υπερκεράσουμε τα πλεονάσματα των μνημονίων. Έτσι όλοι θα εξισωθούν και δεν θα κουνιέται κανένας στην πρώτη φορά Αριστερή Κυβέρνηση (στην πραγματικότητα δεύτερη φορά).

Έτσι βρέθηκε το Ινστιτούτο Φλωρεντίας, αναζητούντες πανεπιστημιακά Ινστιτούτα στη Μπολόνια, στη Νάπολη, στη Σικελία (είναι πολύ δραστήρια η Ιταλική Μαφία) και αλλού.

Πέραν των παρενεργειών της πρώτης προσπάθειας (καναλιών) οι έχοντες κατέθεσαν 246.000.000 ΕΥΡΩ.

Το ίδιο θα ακολουθήσει με τις άδειες δύο καπνοβιομηχανιών, δύο τσιμεντοβιομηχανιών, δύο βιομηχανιών μετάλλου, χαλκού και άλλων 500 ειδικοτήτων του Βιομηχανικού Επιμελητηρίου.

Ακολουθούν χίλες ειδικότητες του Εμπορικού Επιμελητηρίου, εκατό Επιχειρήσεις του Τεχνικού Επιμελητηρίου, δύο χιλιάδες επιχειρήσεις του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου, οι αγροτικές επιχειρήσεις κατά είδος παραγωγής θα προσδιορίζονται σε δύο ανά Δήμο κάτων των 50 χιλιάδων κατοίκων κ.ο.κ., το ίδιο θα συμβεί και με τους φούρνους ανά Δήμο, με τις διάφορες αντιπροσωπείες κ.ο.κ.

Για τη λήψη των αδειών αυτών μέσα σε ένα χρόνο η Κυβέρνηση θάχει ξεπεράσει τα πλεονάσματα της Τρόϊκας τουλάχιστον τρεις φορές και θα έχει στα χέρια της την παραγωγή και το εμπορικό και βιομηχανικό δυναμικό της χώρας.

Και ας έλθουν οι Ευρωπαίοι να κουνηθούν. Η σεισάχθεια της σύγχρονης Ελλάδας θα έχει συντελεστεί. Ο Σόλων θα χαθεί από τις δέλτους της Ιστορίας.

Ειρωνεία θα μου πείτε όλα αυτά. Αλλά κράτησα κάτι αιχμηρό, με την απαραίτητη ειρωνεία του Γιώργου Βέλτσου ότι η στιγμή της πραγματοποίησης της ειρωνείας δεν χάνεται ποτέ.

«Δεν θα εκπλαγώ αν το αναπτυξιακό στοίχημα του Τσίπρα ενταχθεί σ’ έναν μελλοντικό κομμουνισμό με κινεζικό αποτύπωμα, όπως η μάρκα ποδηλάτου που του δωρήθηκε με νόημα....».

Σύντροφοι αργήσατε. Ξεκινάτε έστω και καθυστερημένα.

                                              ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Συνειδητή ή από άγνοια η εξαπάτηση;

          Ο κ. Τσίπρας κατέλαβε την εξουσία εξαπατώντας τον Λαό με ψέματα και υποσχέσεις.  Το 4% του κόμματός του το έκανε 37%  και βρίσκοντας έναν πρόθυμο ηγέτη,  ερωτευμένο με την εξουσία, έγινε κυβέρνηση.

 Ο ίδιος, νέος, αλώβητος, χαρισματικός, άφθαρτος, λαϊκός, και προερχόμενος από μη πολιτικό τζάκι  και με  αριστερή κουλτούρα , αναρριχήθηκε στην εξουσία κουβαλώντας μαζί του το πλέον φθαρμένο και σκληρό ΠΑΣΟΚ. Δημιούργησε διλήμματα στον ψηφοφόρο, που αηδιασμένος από τον κατήφορο που διάνοιξαν αναλογικά οι προηγούμενες κυβερνήσεις, πήρε την απόφαση να δοκιμάσει κάτι καινούργιο, κάτι ελπιδοφόρο, κάτι αποφασιστικό, πατριωτικό.

          Η υπερηφάνεια, η κοινωνική δικαιοσύνη, η δίκαιη κατανομή του εισοδήματος η Εθνική Ανεξαρτησία, σε τόσο λίγο χρόνο αποδείχτηκαν συνθήματα, σκέτος βερμπαλισμός και αντικαταστάθηκαν από τον νεποτισμό, την άτακτη υποχώρηση, την υποτέλεια, την υποταγή την ταπείνωση. Ο λαϊκισμός στην κορύφωσή του.

          Είναι βέβαιο ότι και να θέλει δεν μπορεί να ξεφύγει, όχι μόνο γιατί κινείται μέσα σε μια νοοτροπία αριστερίστικης σκέψης, αλλά και γιατί είναι τόσο απλωμένες οι καθημερινές αντιφάσεις των στελεχών του που δεν συμμαζεύονται.

          Και είναι αντιφάσεις ουσιαστικές που πυροβολούν και γκρεμίζουν όσα προσπαθεί να οικοδομήσει ο ίδιος, κινούμενος πάντα στην θολούρα και τι ψεύδος.

          Οι προηγούμενες κυβερνητικές πολιτικές που έχουν αναλογικά μέγιστο ποσοστό ευθύνης για το κατάντημα της χώρας, δεν φαίνεται να δίνουν σχετικές λύσεις και το μόνο που βεβαιώνουν είναι ότι θα διαχειριστούν με μεγαλύτερη υπευθυνότητα, σωριασμένη πείρα και σύνεση, όλα τα εκκρεμή εθνικά και οικονομικά θέματα. Χρειάζεται περισσότερη πειστικότητα λιγότερα λόγια χειροπιαστές αποδείξεις.

          Στο ερώτημα «εμείς τα κάναμε όλα καλλίτερα» έρχεται η αποστομωτική απάντηση: ήσασταν και δεν κάνατε τίποτα.

          Ο εχθρός της Κυβέρνησης είναι τα επαναλαμβανόμενα ψέματα, οι οικονομικές εξαγγελίες, οι αλλοπρόσαλλες πολιτικές οι φρούδες ελπίδες.

          Και το θέμα είναι: συνειδητά ο πρωθυπουργός εξαπάτησε τον Ελληνικό Λαό, ή δεν ήξερε. Γιατί αν δεν ήξερε, μπορεί άνετα να ζητήσει συγγνώμη και να κοιτάξει μπροστά.

          Ας αφήσει το χτες που πέρασε με όποια κακά παρήγαγε αποτελέσματα. Ας κοιτάξει το σήμερα που ο κόσμος αναστενάζει κι ας δώσει, αν μπορεί, μια ελπίδα για το αύριο.

          Η μέχρι τώρα ακολουθητέα πολιτική, δείχνει ότι: ο πρωθυπουργός συνειδητά εξαπάτησε τον Ελληνικό Λαό.

          Ο τελευταίος, όταν έρθει η ώρα, ας μετρήσει τις συνέπειές του κι ας αναλογιστεί τις ευθύνες του.

          Ακόμη πρέπει: οι αρχηγίσκοι, οι βαρόνοι και οι αντιρρησίες να καταπνίξουν τα απωθημένα τους, να πειθαρχήσουν στην ενιαία γραμμή, να ξυπνήσουν την «ΣΙΩΠΗ ΤΩΝ ΑΜΝΩΝ» και να αφήσουν περιθώρια αναπνοής στην παράταξη.

                                                                                                      Χ. Κ.

                                                                                                            

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ

Η Αριστερά της Κυβέρνησης, (έχει και τη Δεξιά της) που ουσιαστικά διοικεί (κατ΄ευφημισμόν το Κράτος) προσπαθεί να επαληθεύσει τις αντιφάσεις της. «Μεριμνά και τυρβάζει περί πολλά», πάντα ανεύθυνα.

Είναι φανερό ότι επιδιώκει μια ελεγχόμενη δημοκρατία δικού της τύπου, μ΄ένα Σύνταγμα, όπου θα κυβερνούν με «δημοψηφίσματα» και μια φανταστική ευρυνομένη Δημοκρατία με περιορισμό λειτουργίας τηλεοπτικών σταθμών (σήμερα) και γενικότερο έλεγχο των Μ.Μ.Ε. (αύριο).

 Η διολίσθηση στη φτωχοποίηση της χώρας, για τους «αριστερούς» είναι επιθυμητή. Η εξίσωση της Οικονομίας προς τα κάτω και του ποιοτικού επιπέδου του ανθρώπου και όχι μόνον του Έλληνα, είναι εύκολη. Οι οδυνηρές συνέπειές της δεν ενδιαφέρουν την Αριστερά.

Η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ έχει αποτύχει οικτρά. Από ανικανότητα και από ιδεοληπτικούς λόγους. Προσπαθεί, όταν φθάνει σε αδιέξοδα,να φρεσκαρισθεί με κάτι εντυπωσιακό, κάτι που να δίδει άλλη μία φρούδη ελπίδα στον ευκολόπιστο Έλληνα. Έτσι εφεύρε στη νέα διακήρυξή της το νέο δόλωμα: τη ΝΕΑ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ.

Αλλά οι πολίτες έχουν αποτυπώσει στη συνείδησή τους, όλες τις ανοησίες και τους εμπαιγμούς που έχουν υποστεί και έχουν εμπεδώσει τις απάτες,  που έχει χρησιμοποιήσει η Κυβέρνηση και ας επικαλείτει τις «αυταπάτες» της για άλλοθι των πράξεών της.

Και δεν ομιλούμε για τις αρχικές απάτες (σκίσιμο μνημονίων, το χορό που θα έκαναν υπό τους ήχους των νταουλιών και άλλα άρρητα και αθέμιτα), αλλά αναφερόμαστε σε γεγονότα μετά τις τελευταίες εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015.

Μόλις πρόσφατα εδήλωσε και από τηλεοράσεως ότι «αριστερή πολιτική σήμερα είναι η δημιουργία θέσεων εργασίας και οι επενδύσεις».

Αυτό, όμως, είναι η πάγια θέση της Ν.Δ. και ο πρωθυπουργός προσχώρησε σε αυτήν με περισσή αφέλεια, κάνοντας ότι δεν κατάλαβε την «κωλοτούμπα». Αλλά αυτή είναι η αριστερά σήμερα;

Έπειτα ο κ. Τσίπρας καταδίκαζε και έσχιζε τα ιμάτιά του όταν επρόκειτο για τις ιδιωτικοποιήσεις που πρότεινε και συνέχιζε η Ν.Δ. Τις έθετε εις το πυρ το εξώτερον.

Σήμερα τις ιδιωτικοποιήσεις αυτές, όχι μόνον τις υπέγραψε και δη ως Πρωθυπουργός, αλλά αποδέχτηκε συγχρόνως και ένα υπερταμείο που θα διαχειρίζεται την Ελληνική περιουσία για 99 χρόνια.

Δεν μιλάμε για τα φληναφήματα περί δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσης, το μηδενικό αποτέλεσμα της οποίας όλοι υπέστημεν, από τα Capital controls κ.λ.π.

Μιλάμε για την επιβεβαίωση του κοψίματος του ΕΚΑΣ σε 450.000 οικογένειες, για τις αυξήσεις των τιμών σε βασικά είδη διατροφής με ΦΠΑ 25% για για τον ΕΝΦΙΑ, τον οποίον θα καταργούσε ο ΣΥΡΙΖΑ και το κόψιμο των ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΩΝ συντάξεων.

Και οι απάτες συνεχίζονται με την δαμόκλεια σπάθη του δημοσιονομικού «κόφτη» για τα εισοδήματα του Δημοσίου, που βεβαιώνει ότι δεν θα χρειαστεί, αλλά ήδη εξαγγέλλουν επιβάρυνση φορολογίας στα καύσιμα από τον Οκτώβριο αντί του Φεβρουαρίου 2017, για να προλάβουν τον κόφτη που έρχεται το χειμώνα.

Αλλά δεν λείπουν και οι μικροαπάτες που μετατρέπουν στα λόγια το Κέντρο Υγείας Σαντορίνης σε......Νοσοκομείο χωρίς γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό.

Μία γενικευμένη σύγχυση και προβολή ανικανότητας διέπει τις ημέρες και τα έργα της Κυβέρνησης. Φαίνεται να μην γνωρίζει την έννοια του Νόμου, την έννοια της προστασίας των συλλογικών αναγκών, της παραβίασης και προσβολής της ξένης ιδιοκτησίας που φθάνει μέχρι την έλλειψη προστασίας της Πανεπιστημιακής ιδιοκτησίας (Κρατική περιουσία) και του Πανεπιστημιακού ασύλου.

Μία υφέρπουσα ανευθυνότητα ποικιλμένη με ορατά στοιχεία ιδεοληπτικής παράνοιας διέπει τη λειτουργία της Κυβέρνησης.

Ηχηρά παραδείγματα του θέρους. Μία ΜΚΟ χούλιγκανς ονομαζόμενη NO Border Camp 2016, ήλθε κατά δόσεις από το εξωτερικό, κατόπιν προαγγελίας μάλιστα του γεγονότος και κατέλαβαν το προαύλιο του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια, όπως για κάθε εχέφρονα άνθρωπο ήταν αναμενόμενο κατέλαβαν Πανεπιστημιακές Σχολές, αφού έσπασαν πόρτες, παράθυρα και άλλα αντικείμενα μέσα στα γραφεία και στις αίθουσες διδασκαλίας και στη συνέχεια των επομένων ημερών επεξετάθησαν σε κατάληψη ορόφων του Δημαρχείου Θεσσαλονίκης και κατέστρεψαν ότι υλικά βρήκαν μπροστά τους.

Εις όλην αυτήν την κόλαση της παρανομίας η Πολιτεία, που υποτίθεται ότι διασφαλίζει τη ζωή και την περιουσία των πολιτών, ήτο απούσα.

Και παρέμεινε απούσα παρ’ ότι ζήτησαν την παρέμβασή της και ο Πρύτανης του Αριστοτελείου και ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης και με ανακοίνωσή της η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Ιδού τώρα πως τρία κορυφαία στελέχη της Κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ δικαιολογούν τη δική τους παρανομία, δηλαδή της μη επέμβασης της Πολιτείας δια των νομίμων θεσμικών της οργάνων προς αποτροπήν του διαπραττομένου επί πολλές ημέρες εγκλήματος, που ρητά προβλέπεται από  το άρθρο 334 Ποιν. Κώδικα και προβλέπει φυλάκιση μέχρι ενός έτους  ή χρηματικής ποινή και όταν πρόκειται για δημόσιο χώρο ή χώρο Ν.Π.Δ.Δ. κ.λ.π. επιβολή ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών.

Ο βουλευτής και συντονιστής του μεταναστευτικού κ. Κυρίτσης (πρώην αρθρογράφος της ΑΥΓΗΣ) απαντά στην ερώτηση τι θα κάνει η Κυβέρνηση: «Στο βαθμό που δεν ενοχλούν την εύρυθμη λειτουργία του Πανεπιστημίου, δεν υπάρχει κανένα θέμα».

Ο εν λόγω κύριος φαίνεται ότι δεν κατάλαβε τίποτε, ούτε ότι οι Πανεπιστημιακές Αρχές και για τον Δήμο ο Δήμαρχος, οι θεσμικά δηλαδή αρμόδιοι, εδήλωναν συνέχεια ότι δεν έχουν δώσει άδεια εισόδου στους Πανεπιστημιακούς χώρους και ότι είναι αδύνατον να διαχειριστούν την όλη κατάσταση. Ότι δηλαδή παρεμποδίζεται η εύρυθμη λειτουργία των Ιδρυμάτων του Πανεπιστημίου, σαν μόνοι αρμόδιοι να αποφανθούν γι’ αυτό.

Η αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιλαμβάνεται, ότι τώρα είναι εξουσία και πρέπει να παίρνει αποφάσεις. Και αποφάσεις που να προστατεύουν αξίες. Δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται στην απλοϊκότητα της αριστερής του παιδείας να θέλουν την στήριξη της «κινηματικής» λογικής, ενώ οι ίδιοι είναι εξουσία και η «κινηματική» στρέφεται κατ’ αυτών. Μπορεί να προσποιούνται ότι δεν το καταλαβαίνουν, αλλά δεν μπορούν να αγνοούν άλλες αξίες που είναι υποχρεωμένοι να προστατεύσουν και να υπερασπισθούν, όπως είναι η ασφάλεια των πολιτών, η απρόσκοπτη παροχή συλλογικών αγαθών, όπως τα Πανεπιστήμια, η εκπαίδευση και η Τοπική Αυτοδιοίκηση και ο σεβασμός των Νόμων.

Αλλά ο έτερος Κυβερνητικός, ο αναπληρωτής Υπουργός προστασίας του πολίτη, αποκλειστικά αρμόδιος για την επιβολή του Νόμου και την προστασία των αγαθών των πολιτών εδήλωσε τα ακόλουθα εξωφρενικά:

«Ο χώρος που χρησιμοποιήθηκε: γι’ αυτόν των χώρο έπρεπε να έχουν πάρει άδεια. Εγώ δεν μασάω τα λόγια μου. Η χρήση των δημοσίων χώρων πρέπει να γίνεται με άδεια».

Ωραία, δεν υπήρχε άδεια, εζητήθη η παρέμβαση της Πολιτείας ο κ. Υπουργός δεν έδωσε την άδεια να επέμβει η Αστυνομία, όπως είχε εκ του Νόμου υποχρέωση και ποίον το επιμύθιον;

Λέγει ο Υπουργός με υπερηφάνεια: Η Αστυνομία «δεν πρέπει να επεμβαίνει, διότι προέχει η διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης». Δηλαδή κατά τον κ. Υπουργό οι βανδαλισμοί στο Πανεπιστήμιο και το Δημαρχείο, οι επιθέσεις σε καταστήματα της Θεσσαλονίκης, ακόμη και σε λεωφορεία της «γραμμής» δεν διετάραξαν την κοινωνική ειρήνη της πόλης.

Και ποια διάταξη του Νόμου ή του Συντάγματος λέγει ότι «η διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης» είναι ανώτερη και υπεράνω των Νόμων;

Αυτή είναι η σταθερή προσπάθεια εγκατάστασης Συριζαϊικού Τύπου δημοκρατίας, με διαστρεβλώσεις των εννοιών, με παραποιήσεις των γεγονότων, με θρασύτατες επιθέσεις κατά των πολιτών που ζητούν την προστασία τους, όπως ο Πρύτανης, η Σύγκλητος και ο Δήμαρχος.

Γι’ αυτό και στο τέλος ο κ. Υπουργός κατέληξε ότι « τα πράγματα λύθηκαν με τον καλύτερο τρόπο» συγχαίροντας την Αστυνομία (προφανώς τον εαυτό του) «γιατί κράτησε τη σωστή ισόρροπη στάση».

Δηλαδή συνεχάρη την Αστυνομία που δεν έκανε το καθήκον της από το Νόμο, γιατί τέτοιες εντολές έδωσε ο ίδιος.

Τέλος, εις το θέατρο αυτό του παραλόγου ενεφανίσθη και άλλη μία Αναπληρωτής Υπουργός, η της Παιδείας κ. Αναγνωστοπούλου, η οποία υπεστήριξε για τις καταλήψεις ότι «όταν λείπει ο δημόσιος χώρος οι άνθρωποι πρέπει να βρουν δημόσιο χώρο».

Δηλαδή, η κ. Υπουργός μη ευρισκόμενη σε νηφαλιότητα προτρέπει να καταλαμβάνεται δημόσιος χώρος, εάν δεν βρίσκεται, ήτοι εάν δεν τον παραχωρούν οι ιδιοκτήτες. Δηλαδή η Υπουργός συνιστά διάπραξη αξιοποίνων πράξεων. Προφανώς δεν το καταλαβαίνει. Γιατί ολοκληρώνει περαιτέρω ότι «προτιμά τις καταλήψεις από αυτά που γίνονται στη Γαλλία ή στη Γερμανία.

Δηλαδή καλύτερα να έχουμε καταλήψεις εδώ και να μην έχουμε τα χειρότερα των άλλων χωρών, λες και στις άλλες χώρες δεν προηγήθηκαν οι καταλήψεις ή το επομένο βήμα των καταλήψεων αυτών δεν θα μας φέρει την τύχη και των Χωρών αυτών.

Εξ άλλου στις αρχές του Ποινικού Δικαίου γίνεται δεκτό ότι η σταθερή ατιμωρησία, οδηγεί στην ασυδοσία των δραστών και δεν ελέγχεται η περαιτέρω εγκληματική συμπεριφορά τους.

● Αυτή η ιδιότυπη άσκηση εξουσίας, δεν είναι τόσο ιδιότυπη και αθώα.

● Είναι συνειδητή άσκηση υπονόμευσης των θεσμών στη διάβρωση των κοινώς παραδεδειγμένων αξιών και

●στην εγκαθίδρυση μιας νοσηρής και ανεύθυνης Αριστεράς, μιας εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης.

                                                                                                                               ΓΙΑΝ.ΚΟΣ