ΑΡΝΗΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

        Η κοινωνία μας βρίσκεται εγκλωβισμένη από τον κλοιό που εδημιούργησε η υγειονομική κρίση από τον Κορωνοιό. Πολλαπλασιαστική η κρίση και οι συνέπιες της από εκείνες πρώτου κύματος του Μαρτίου 2020. Πολλαπλάσιοι οι πληττόμενοι, πολλαπλάσιοι οι νοσούντες, πολλαπλάσιοι οι νεκροί!!!

     Κοινή διαπίστωση της αύξησης της αποτελεσματικότητας του επιθετικού ιού, ο συγχρωτισμός των πολιτών μεταξύ μας. Φάνηκε ότι τα διάφορα άλλα μέσα,  μάσκες, αποστάσεις κ.λ.π. δεν έφερναν ουσιαστικό αποτέλεσμα, ούτε ανάσχεση σοβαρή στη βουλιμία του ιού.

     Αποφάσισε η Κυβέρνηση, πιο αποτελεσματικό μέτρο και ίσως ύστατο μέτρο. Το Lockdown. Άρχισε να εφαρμόζεται. Με κάποιες αντιδράσεις στην αρχή, με κάποιες διαμαρτυρίες, οι οποίες άρχισαν να κοπάζουν όταν βλέπαμε μπροστά μας την αύξηση των θυμάτων από τον ιό και την αύξηση του "θυμού" του.

     Μάλιστα, όλοι σχεδόν από τον αντιπολιτευτικό χώρο, κατέκριναν την Κυβέρνηση για το χειρισμό της πανδημίας στη φάση αυτή, γιατί καθυστέρησε να λάβει μέτρα, έπρεπε να λάβει και άλλα κ.ο.κ.

   Ήρθε η μέρα της επετείου του Πολυτεχνείου. Προβληματισμός στην Κυβέρνηση και τον πολιτικό κόσμο. Η Αντιπολίτευση ασφυκτιά. Δυο μεγάλα προβλήματα αντιμετωπίζει η Κυβέρνηση. Την πανδημία και την Ελληνοτουρκική κρίση.

     Αλλά αντιπολίτευση στην πανδημία δεν γίνεται όταν πρόκειται για παγκόσμιο πρόβλημα δημόσιας υγείας, αλλά ούτε και στα Ελληνοτουρκικά, τώρα που είναι ουσιαστικά σε πολεμική έγερση η χώρα έναντι της Τουρκίας. Μια αντιπολίτευση στη φάση αυτή στα Ελληνοτουρκικά, θα εκληφθεί οπωσδήποτε ως βήμα εύνοιας προς τον Ερντογάν.

     Ενόμισε ότι μπορεί να κάνει κάτι στην Επέτειο του Πολυτεχνείου. Η Κυβέρνηση μπροστά στην πραγματικότητα του Κορωνοιού που σαρώνει την κοινωνία μας αποφασίζει την απαγόρευση συγκεντρώσεων και πορειών εις μνήμην του Πολυτεχνείου. Αυτή είναι μια πραγματικότητα.

     Η αντιπολίτευση δεν το χωνεύει. Θέλει να πρωταγωνιστήσει. Έχει εξαντλήσει τις ανοχές και την υπομονή της.

Το μεταμοντέρνο πρόβλημα της Αριστεράς υψώνεται προκλητικό μπροστά της. Εν τούτοις έχει χάσει τις ενστάσεις του. Έχει απολέσει το αρχικό ενδιαφέρον της. Ό,τι και αν πει,          το έχει ξαναπεί. Άρχισε να παραληρεί. Θυμήθηκαν τον Λαμπράκη, αλλά τον έμπλεξαν με τον Χρήστο και όχι τον Γρηγόρη.

    Αλλά μια φορά αποδείχτηκε ότι στην Ελλάδα η ουσία των πραγμάτων ενδιαφέρει ελάχιστα. Σε κάθε είδους κρίση ρόλο έχει η φαντασία, για την εντατικοποίηση της πρόκλησης και της εναντίωσης στην Κυβέρνηση.

    Έτσι η Αντιπολίτευση αρνήθηκε την πραγματικότητα. Αλλά και ο δικός τους, ο Γάλλος διανοούμενος Ντιντιέ Εριμπόν  παραδέχεται ευθέως, ότι    "Δεν είναι αριστερό να αρνείσαι την πραγματικότητα". Δεν μπορούν οι δικοί μας αριστεροί να καταλάβουν ότι ο  καταγωγικός διεθνισμός του μαρξισμού- λενινισμού είναι αδύνατον να μετασχηματιστεί σε μια αριστερά με εντοπιότητα και ιθαγένεια, πολιτική έπαλξη με κοινωνικές προτεραιότητες. Έχουν υποστεί τη μετάλλαξη εκ των πραγμάτων και του περιβάλλοντος της ατομοκεντρικής επιλογής.

     Γι’ αυτό στην απαγόρευση των συναθροίσεων αντέταξαν την άρνηση με τον ισχυρισμό ότι δεν θέλει ο Μητσοτάκης να γιορτάσουμε το Πολυτεχνείο. Άρχισαν από εκεί και πέρα να διατείνονται ότι είναι εχθροί της ελευθερίας, θέλει το κακό μας, αυτός κερδίζει όταν υποφέρουμε εμείς.

      Οι διάφορες παρατάξεις άρχισαν να μιλάνε για αντισυνταγματικότητα της απαγόρευσης, ακόμη και η ΜΚΟ Διεθνής Αμνηστεία, κατήγγειλε το μέτρο με το" θολωμένο δογματισμό ανεπίσημης συνιστώσας του ΣΥΡΙΖΑ" σε ΜΜΕ, καλλιτέχνες κ.λ.π. Όλοι αυτοί άφησαν στο σπίτι τους την κοινωνική τους υπευθυνότητα και  ξιφούλκησαν κατά της πραγματικότητας. Αλλά αυτό πλέον παίρνει μορφή παθολογικής εικόνας, όταν η αντισυνταγματικότητα δεν απορρίπτεται μόνον από διακεκριμένους συνταγματολόγους ( Αλιβιζάτος), αλλά και από το αρμόδιο Δικαστήριο, δηλ. το Συμβούλιο της Επικρατείας, εις τον οποίον οι ίδιοι                  ( Βαρουφάκης) προσέφυγαν.

     Εν τούτοις, δεν απεφεύχθησαν καταστάσεις του θεάτρου Σκιών, με τα καμώματα των πρωταγωνιστών του, άλλος ως μοναχικός καβαλάρης να γιορτάζει το Πολυτεχνείο στο χώρο που ήταν το ΕΑΤ-ΕΣΑ, που δεν είχε σχέση με το Πολυτεχνείο, άλλος ως Θιβετιανός  φαλακρός μοναχός, να κάθεται στο έδαφος με μια ταμπέλα για να σώσει τη Δημοκρατία και ο άλλος ως γνήσιος μπολσεβίκος να εξαπατά τις Αρχές και την Αστυνομία με προσχηματικά SMS, για να συγκεντρώσει καμιά χιλιάδα άτομα έξω από το Μέγαρο Μουσικής (προ της Αμερικανικής Πρεσβείας)  για την καθιερωμένη φιέστα διαμαρτυρίας.

      Και το σπουδαιότερο να γνωρίζει προφανώς, ότι στην τελευταία συνάθροιση θα είχε την αντίδραση της Αστυνομίας, η οποία μετά την πρωινή ανοχή της, δεν θα ανεχόταν την συνάθροιση των ίδιων για δεύτερη φορά. Από εκεί και πέρα την πείραξε η επέμβαση της Αστυνομίας, που ήταν επιβεβλημένη, ακόμη και για το κύρος της, που "επιτέθηκε στο Λαό".

     Δυστυχώς, πέραν από την απαξιωτική συμπεριφορά των αντιπολιτευομένων αυτών φοβούμαι ότι το ξέσπασμα αυτό της περιόδου αυτής, ήταν η αταβιστική εκδήλωση μιας νοσηρής νοοτροπίας που δεν θεραπεύτηκε ποτέ. Στο προσκήνιο το θέατρο, η προπαγάνδα, η συνθηματολογία, όλα εκτός πραγματικότητας.

                                                                                   ΓΙΑΝ.ΚΟΣ        

ΑΞΟΝΑΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ- ΤΟΥΡΚΙΑΣ; Γιατί πρέπει να ανησυχούμε...

        Δεν είναι ο κορωνοιός που μας ανησυχεί. Αυτός θα ηττηθεί.                        Ο πόλεμος συνεχίζεται. Θέλει κάποιο χρόνο ακόμη. Με απώλειες ανθρώπινες. Λιγοστές σχετικά για μας, όπως δείχνουν οι περιστάσεις.

     Εμείς, ως Ελλάδα και ως Ευρώπη, κινδυνεύουμε να ηττηθούμε στην προοπτική της πορείας μας. Ήδη ο Γερμανικός Τύπος καταγράφει φωναχτά την ήττα της Ευρώπης, με οδηγό τη Γερμανία! Το λέει ο Γερμανικός Τύπος και την ήττα αυτή την καταγράφει στον Καύκασο και την Ανατολική Μεσόγειο.

     Η Γερμανική Προεδρία, σύμφωνα με τα Γερμανικά δημοσιεύματα  (Tages Anzeitung και η FAZ) αποδίδουν την ήττα της Ευρώπης στην "πολιτική κατευνασμού" που ακολούθησε η Μέρκελ απέναντι στον Ερντογάν.

     Η Μέρκελ "ξέχασε" τη διεθνή πραγματικότητα, όπου οι συγκρούσεις ισχύος είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτής. Ο Κλάουζεβιτς έχει πει εδώ και 80 χρόνια, ότι η Ειρήνη είναι το μεσοδιάστημα μεταξύ δυο πολέμων. Η Ειρήνη προετοιμάζει τον επόμενο πόλεμο. Είναι ζήτημα χρόνου, τον οποίον αναζητεί η επιτιθέμενη δύναμη, όταν είναι ή θεωρεί ρεαλιστικά ότι είναι δυνατόν να τον κερδίσει.

      Από την μακαριότητα της πολιτικής κατευνασμού και μονόφθαλμης θεώρησης ( δηλ. οικονομικών) των τεκταινομένων  στην Ανατολή, χερσαία και θαλάσσια, μας ξύπνησε ο Ερντογάν.

     Αποκοίμισε την Ευρώπη και τις ΗΠΑ όταν δεν τιμωρήθηκε όταν επενέβη στο ΙΡΑΚ, μπήκε στη Συρία, έφθασε στη Λιβύη και έστειλε μισθοφόρους και αεροπορική υποστήριξη και τεχνική βοήθεια στον Καύκασο.

     Αλλά πράγματι μας ξύπνησε;

    Η Γερμανία φαίνεται να εμμένει στη μονομερή, δική της αντίληψη στην εξωτερική πολιτική χωρίς καμία γεωπολιτική αντίληψη του θέματος και με μηδαμινή στρατιωτική ισχύ και να ενδιαφέρεται μόνον για τη οικονομική διεθνή της παρουσία για λόγους καθαρά εσωτερικής πολιτικής. Ίσως να σκέπτεται, σε δεύτερη φάση, ότι με την ανάπτυξη μιας ισχυρής περιφερειακής δύναμης, όπως π.χ. η Τουρκία, ανεχόμενη στην αρχή, όπως τώρα, την κατάσταση, να εκβιάσει σε δεύτερο χρόνο τη στρατιωτική της απελευθέρωση προς……. αντιμετώπιση των επικίνδυνων περιφερειακών δυνάμεων που θα γιγαντωθούν.

     Ήδη, όταν ο Πρόεδρος Μακρόν μίλησε για Ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία, η Γερμανίδα υπουργός Άμυνας εδήλωσε ότι  "η ψευδαίσθηση της Ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας πρέπει να σταματήσει" ( Politico  στις 2/11/2020), για να ανταπαντήσει ο Μακρόν ότι αυτό είναι "παρανόηση της Ιστορίας" και "εζήτησε Ισχυρότερη και κυρίαρχη Ευρώπη με στρατηγική αυτονομία" και ότι πρέπει να αρχίσουμε να χτίζουμε την αυτονομία μας για τους εαυτούς μας. ( Le Grand Continent  στις 16/11).

    Εν τούτοις η κ Καρενμπάουερ επιμένει με δηλώσεις της στις 17/11/2020 ότι " η στρατηγική αυτονομία για την Ευρώπη είναι υπερβολικά φιλόδοξη αν τρέφει την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία της Ευρώπης, χωρίς το ΝΑΤΟ και τις ΗΠΑ"!!

     Αλλά τότε τι λόγο ύπαρξης έχει η Ενωμένη Ευρώπη τόσων λαών και τόσων εκατομμυρίων ανθρώπων, εάν για την επιβίωσή της είχε περαιτέρω ανάγκη υποστήριξης τρίτων δυνάμεων και Κρατών;

      Μήπως η εκκρεμότητα αυτή και άλλες εξυπηρετούν έναν βουβά αναπτυσσόμενο Άξονα Γερμανίας- Τουρκίας; Μήπως δεν πρόκειται να ληφθούν σοβαρά μέτρα κατά της Τουρκίας και πρέπει να ετοιμαζόμαστε αλλιώς;

                                                                                             ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΑΡΤΣΑΧ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΣ

 

     Το μικρό κράτος ΑΡΤΣΑΧ, είναι το γνωστό μας Ναγκόρνο- Καραμπάχ. Είναι αυτό που συστήθηκε το 1994, όταν οι Αρμένιοι επανέκτησαν Αρμενικά εδάφη από τους Αζέρους ( Αζερμπαϊτζάν).

     Αλλά οι Αζέροι δεν έμειναν ηττοπαθείς και μοιρολάτρες. Από τότε άρχισαν να προετοιμάζονται για την επανακατάκτηση των χαμένων εδαφών τους. Με πρώτον βοηθό τους Τούρκους, οι οποίοι τους πατρονάρισαν ατελέσφορα στον πόλεμο του 1994  και με οπλικά συστήματα από τους Ισραηλινούς.                    

 Έτσι προέκυψε η νέα πολεμική περιπέτεια στο Ναγκόρνο- Καραμπάχ, όπου αυτή τη φορά ε κ έ ρ δ ι σ α ν  οι Αζέροι, με την βοήθεια και συμμετοχή των Τούρκων. Αυτά, βέβαια όλα, υπό την ανοχή της διεθνούς "αδιάφορης" Κοινότητας.

     Στην Κύπρο, υπό τα όμματα του ΟΗΕ και της διεθνούς Κοινότητας και τη συνηγορία των Αμερικανών, οι Τούρκοι το 1974 αποβιβάστηκαν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου και το κατέλαβαν, υπό τις γνωστές στρατιωτικές αδυναμίες της Κύπρου. Έτσι την απόβαση αυτή ονόμασαν Αττίλα και ενώ σταμάτησαν αρκετές ημέρες, δείχνοντας ότι εφαρμόζουν ένα συναινετικό από τους Τούρκους σχέδιο, ξαφνικά συνεχίζουν την κατάληψη και άλλων εδαφών της άοπλης Κύπρου, ως  το 40% του εδάφους της. Αυτό που παραμένει μέχρι  και σήμερα και το ονόμασαν ΑΤΤΙΛΑ II.

     Αλλά από τότε ούτε η Κύπρος ούτε η Ελλάδα, εφρόντισαν να προετοιμαστούν για επανάκτηση των εδαφών της Κύπρου από τους Τούρκους, όπως έκαναν οι Αζέροι με τη συνδρομή των Τούρκων. Και όχι μόνον τούτο. Αλλά γνωστοί κύκλοι περίεργοι και ηττοπαθείς κατηγορούν την Κύπρο γιατί ανέπτυξε ενεργειακή πολιτική και  "ενέπλεξε" και την Ελλάδα σ’ ένα περιπετειώδη δρόμο!!!

     Αλλά και στις δυο περιπτώσεις, τα αποτελέσματα είχαν κριθεί προηγουμένως, στο διεθνές παρασκήνιο.

    Πριν από έξι μήνες περίπου συνήλθαν στις Βρυξέλλες, οι αντιπροσωπείες και δη σε ανώτατο επίπεδο του Αζερμπαϊτζάν, της Αρμενίας και της Ρωσίας και συνεφώνησαν ώστε πέντε επαρχίες του Αρτσάχ, να πάνε στους Αζέρους και να κρατήσουν οι Αρμένιοι τις υπόλοιπες δύο.  Αυτό είναι και το αποτέλεσμα του πολέμου.

    Δηλ. οι τρείς ενδιαφερόμενες δυνάμεις ( οι Ρώσοι θεωρούνται προστάτες της Αρμενίας!) εμεθόδευσαν την επίθεση των Αζέρων στο Αρτσάχ, άφησαν απροστάτευτους τους κατοίκους του και με πεπαλαιωμένο οπλισμό και ο Πρωθυπουργός της Αρμενίας ούτε ειδοποίησε για την συμφωνία αυτή τον Πρωθυπουργό του μικρού αρμενικού κρατιδίου Αρτσάχ. Έτσι νίκησαν οι Αζέροι  με τους Τούρκους. Οι Τούρκοι πάνε σε πόλεμο, όταν είναι βέβαιοι για το αποτέλεσμα. Παντού και πάντοτε. Να μην το ξεχνάμε.

     Στην Κύπρο ο Μακάριος εκάλεσε τις εγγυήτριες δυνάμεις, δηλ. την Τουρκία ( η Ελλάδα και η Αγγλία ήσαν στην Κύπρο) να επέμβουν για να σώσουν την Κυπριακή Δημοκρατία από τους …… Έλληνες. Αυτή η κίνηση ήταν συμφωνημένη και με τους Αμερικάνους, οι οποίοι ήθελαν να εφαρμόσουν με παραλλαγές τα σχέδια Άτσεσον δηλ. να δώσουν την Καρπασία ( βόρεια Κύπρο) στους Τούρκους. Δηλ. είχαν συμφωνήσει όλοι τους στον Αττίλα I !!! Αυτό και έγινε.

     Αλλά αφού πέρασαν καμιά δεκαριά μέρες και οι δόλιοι Τούρκοι διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχει πρόθεση εκ μέρους της Ελλάδας να επέμβει ενεργά στην Κύπρο, προχώρησαν στον Αττίλα II, έναντι άοπλου αντιπάλου.

     Και οι άφρονες και τραγικοί θιασώτες των δρώμενων,  να λέγουν με την ίδια ψυχολογία του εξαπατημένου: Ο Πρόεδρος του Αρτσάχ Χαρουτουνιάν προς τον Πρόεδρο της Αρμενίας Πασινιάν και ο Ιωαννίδης προς τον υφυπουργό ΗΠΑ Σίσκο ( για τον Αττίλα I): Μας εξαπατήσατε………

     Και ο επίλογος? Ίδιος: Στο Αρτσάχ, οι Ρώσοι επιτηρούν το διαχωρισμό των δυο λαών και στην Κύπρο οι Αμερικανοί δια του ΟΗΕ, τον διαχωρισμό των δυο Κοινοτήτων !!!

      Εμείς πότε θα ξυπνήσουμε;

                                                                     ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΟΙ ΠΑΦΙΣΙΣΤΕΣ ΜΑΣ

      Η Ελληνική Κυβέρνηση δηλώνει επίσημα και στην Ευρώπη, ότι δυο είναι τα θέματα μας με την Τουρκία. Η υφαλοκρηπίδα και οι θαλάσσιες ζώνες. Αυτά είναι αποδεκτά για διαβούλευση.

     Αλλά έχουμε και τους Έλληνες υποστηρικτές της διευρυμένης ατζέντας, τους γνωστούς ενδοτικούς- πασιφιστές, οι οποίοι προτείνουν  περισσότερα θέματα προς συζήτηση!!

    Έτσι ο Π.Κ. Ιωακειμίδης ομιλεί για "επτά συν τρία" ( Το Βήμα 20-9-2020), η  Μ. Κοππά, τα κατεβάζει σε έξι ( Εφημ. Συντ. 23-9-2020), άλλοι, όπως ο Ν. Μουζέλης ( Τα Νέα 19-9-2020) και Δ. Χριστόπουλος ( Lifo 27-8-2020), θέλουν να συζητήσουμε τα θέματα χωρίς ατζέντα.

     Το….. παρήγορο στην περίπτωση αυτή είναι οι ίδιοι οι Τούρκοι, οι οποίοι ομιλούν μόνον για τέσσερα θέματα ( Μ. Τσαβούσογλου, Υπουργός Εξωτ. της Τουρκίας στην Καθημερινή 15-9-2020).

     Εν τούτοις οι κύριοι αυτοί, συνθέτουν το πάζλ της πέμπτης φάλαγγας και προετοιμάζουν, όταν έλθει η στιγμή, το Ελληνικό pourquoi ( πουρκουά), όπως έκαναν οι Γάλλοι και τους κατέκτησαν οι Γερμανοί σε μια εβδομάδα.

 

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

 

      Οι Τούρκοι δεν απεδύθησαν σε πολεμικές εμπλοκές στη Συρία, στο ΙΡΑΚ, στη Λιβύη, στο Ναβόρνο Καραμπάχ και στην Ανατολική Μεσόγειο για να υποχωρήσουν σε διαπραγματεύσεις μαζί μας. Τα στρατηγικά τους σχέδια, είναι να παίζουν ρόλο διεθνούς περιφερειακού παίκτη ως επί κεφαλής του Οθωμανισμού. Θα επανέλθουν στις θάλασσές μας. Με τη βία και όση θρασύτητα τους έχει απομείνει από τις άλλες περιπέτειές τους.

     Ούτε πρόκειται να  εκτονωθούν, με το να κερδίσουν κάτι στη σκακιέρα των πολέμων που ανοίξανε. Αυτοί τα θέλουν ΟΛΑ. Το σύνδρομο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το έχουν μέσα τους.

    Μην κάνουμε το λάθος που έκαναν οι Άγγλοι και Γάλλοι, υπογράφοντες το σύμφωνο του Μονάχου με τους Χίτλερ και Μουσολίνι, υπολογίζοντας ότι θα τους ξεθυμάνουν δίδοντάς τους τη Σουηδία και ότι έτσι θα στραφούν κατά της Ρωσίας του Στάλιν, που δεν έγινε τότε, αλλά αντίθετα υπογράφηκε στο Μόναχο το 1939 και άλλο σύμφωνο, το γνωστό Ρίπεντροπ- Μολύτωφ, περί μη επιθέσεως κατ΄  αλλήλων.

    Η Γερμανία τότε, εστράφη καθ’ όλων  όσων είχε συμφωνήσει το αντίθετο και το ίδιο θα κάνει και η Τουρκία, εάν οι διεθνείς συγκυρίες της το επιτρέψουν.

      Έως τότε οι πασιφιστές μας θα κόπτονται για συνεννόηση και συμβίωση με την άδολη Τουρκία!!!

     Είναι καιρός να συνέλθουμε.

                                                                                        ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΕΙΟΤΗΤΑΣ

  Στην κοινωνική μας διαστρωμάτωση έχουμε διανοίξει επικίνδυνη και αμφιλεγόμενη πορεία. Γεμάτη παγίδες.

    Αρχικά μας απασχολούσε η αποξένωση των ανθρώπων από την κοινωνία, μια τάση για απομόνωσή τους από τα άλλα μέλη της. Φοβόμαστε την ανάπτυξη αντικοινωνικών  συμπεριφορών και θραύση του κοινωνικού κρίκου

    Τα τελευταία τριάντα και πλέον χρόνια βλέπουμε ότι οι άνθρωποι όχι μόνον δεν  τείνουν προς την απομόνωση και αποξένωση, αλλά βρίσκονται πολύ κοντά μεταξύ τους. Πάρα πολύ κοντά.

     Αυτό το πολύ κοντά, είναι άλλη μια ακραία κοινωνική συμπεριφορά. Γιατί υπερβαίνει και εμποδίζει την ο υ σ ι α σ τ ι κ ή κοινωνική επαφή, που ζωογονεί το κοινωνικό κύτταρο.

       Αυτή η υπέρβαση της στενής επαφής, είναι εκδήλωση καθαρά προσωπικού- ναρκισσιστικού τρόπου ζωής και βίου. Θέλει να επιβάλει το δικό του πρότυπο ζωής, ισοπεδώνει τις άλλες προσωπικότητες, ευνοεί τη θρασύτητα του λόγου, ισομοιράζει άξιους και ανάξιους, κορυφαίους της δημόσιας Ιεραρχίας και απλούς εργαζόμενους, εμποδίζει την ήρεμη και ενεργό συμμετοχή των ανθρώπων στο δημόσιο βίο. Η οικειότητα  αυτή, δεν έρχεται από παραχώρηση του "άλλου",  απευθύνεται στον "άλλον", είτε τον γνωρίζει είτε όχι στο "ΕΝΙΚΟ",  σου ζητάει πράγματα που δεν τα διαπραγματεύεσαι ούτε με τον αδελφό σου, μπαίνει στο σπίτι σου, σαν να μένει χρόνια με τα μέλη της οικογένειάς σου και πολλές φορές δοκιμάζεται η οικογενειακή σου γαλήνη.

    Η ευγένεια αισθημάτων, η λεπτότητα της συμπεριφοράς, η προώθηση άλλων θέσεων και απόψεων, αποτελούν μέτριες πράξεις και εκδηλώσεις. Η τυρρανία της οικειότητας έχει αναστρέψει την αποδοτικότητα του ορθολογισμού, δεν επιτρέπει την ουσιαστική κοινωνική επαφή, δεν επιτρέπει την ανάπτυξη ισοτίμων σχέσεων, που αποτελούν το κριτήριο της κοινωνικής προόδου.

    Ενθυμούμαι σε μια κοινωνική εκδήλωση: μια ομάδα δικηγόρων και δικαστών εκάναμε "πηγαδάκι" και ανταλλάσαμε απόψεις κ.λ.π. Τότε ένας νεαρός πρωτοδίκης, απευθύνεται σε σεβαστό Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου και του λέγει: " Μιχάλη, δεν έπρεπε να κάνεις αυτό, αλλά……….". Ο νεαρός πρωτοδίκης δεν είχε καμία οικογενειακή ή φιλική ή άλλη σχέση με τον Αντιπρόεδρο. Και όμως, του απευθύνθηκε θρασύτατα, με το μικρό του όνομα.

    Αυτή η αλόγιστη, η ανεύθυνη, η αποκρουστική οικειότητα, αποτελεί ανάχωμα στην κοινωνική ζωή και στην ενεργό συμμετοχή των πολιτών στο δημόσιο βίο.

     Αυτά τα ολίγα, για τον κοινωνικό μας προβληματισμό και για την αναδιάταξη της πορείας μας προς την πρόοδο.

                                            ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΛΙΑΚΟΣ ΜΑΙΝΟΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΗ "ΝΤΡΕΠΟΜΕΝΟΣ"

      Τα αποκαΐδια της Μόρια, εχτύπησαν και τα ρουθούνια των Εθνομηδενιστών στην Αθήνα.

     Ο γνωστός σύμβουλος του κ. Τσίπρα, φερόμενος ως ιστορικός Αντώνης Λιάκος πόσταρε  τα ακόλουθα μετά τη σύλληψη των φερόμενων δραστών του εμπρησμού στη Μόρια:

     " Αν ήμουν 16-17 χρονών, είχα περάσει από χίλια μύρια κύματα για να φθάσω σε Ευρωπαϊκή γη της επαγγελίας και βρισκόμουν στην κόλαση της Μόρια, κι εγώ φωτιά θα έβαζα.

     Να μην αφήσουμε ανυπεράσπιστους τους Αφγανούς νεαρούς πρόσφυγες.

     Να οργανώσουμε τη νομική τους υπεράσπιση.

     Να μην τους εγκαταλείψουμε στα χέρια του Χρυσοχοΐδη.

     Είναι και ανθρωπιστικό και δημοκρατικό καθήκον."

     Ξεσηκώθηκε ο κόσμος με τη θρασύτητα του ανθρώπου!

     Αυτός, στριμωγμένος ποστάρισε ότι εγώ δεν είπα " κάψτε τη Μόρια"   ή  καλά κάνατε που την κάψατε", δεν καταλάβατε τι εννοούσα.

     Ο κ. Λιάκος στα 16-17 του χρόνια θα έβαζε φωτιά.

    Τώρα στα ήντα- ήντα του, δεν λέει βάλτε φωτιά, αλλά λέει να μην αφήσουμε ανυπεράσπιστους τους Αφγανούς, που έβαλαν τη φωτιά!!

     Λέει , να οργανώσουμε την νομική τους υπεράσπιση!

     Λέει, να μην εγκαταλείψουμε στα χέρια του Χρυσοχοΐδη , δηλ. της αρχής που είναι υπεύθυνη για την ασφάλεια της Χώρας, τα μπουμπούκια που έκαψαν τη Μόρια!!!

     Που δεν είναι πρόσφυγες, αλλά αναζητούν τη γη της Επαγγελίας!

     Εμείς καταλαβαίνουμε καλά τι λέγει και τι εννοεί ο κ. σύμβουλος Τσίπρα..

     Μέχρι να τους πιάσουνε δεν μιλάγανε. Πήγαινε καλά το πράγμα! Μόλις συνελήφθησαν στρέφεται υποτιμητικά κατά του Υπουργού της Αρχής που τον συνέλαβε και ζητάει υπεράσπιση των δραστών και προσωπική και νομική!!

     Την νόμιμη υπεράσπισή τους την έχουν. Ποιους άλλους καλεί σε υπεράσπιση ο κ. σύμβουλος; Ποιος κρύβεται πίσω από τους εμπρησμούς;

     Δεν πρόκειται για έλλειψη ορθολογισμού ή υπευθυνότητας. Πρόκειται για συνειδητές ενέργειες υπεράσπισης του εμπρησμού!

       Ο λύκος, την τρίχα κι αν την άλλαξε, τη γνώμη δεν την άλλαξε.

                                                                             ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Ο BIG BROTHER

 

ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΝΕΥΘΥΝΗ

         Ο big brother, o Μεγάλος αδελφός, περιγράφεται από τον Τζωρτζ Όργουελ, συγγραφέα του βιβλίου «1984»,  σαν μάτι, που βλέπει και παρατηρεί τα πάντα στην Ανατολική Ευρώπη. Ένα μάτι εφιαλτικό, που παρακολουθεί τα πάντα στον ύπνο, στη ζωή σου, στην καθημερινότητά σου, στην εργασία σου, στην ιδιωτική σου και ελέγχει τα πάντα, όπως τις λέξεις σου, τις πράξεις σου και όλες τις ιδιαιτερότητές σου.             

 "Ο Μεγάλος Αδελφός", αποτελεί την έκφραση της πιο άθλιας τυραννίας.

     Η σκοτεινή πλευρά αυτού του πολιτικού έργου, μεταφέρθηκε ως reality show εις τα τηλεοπτικά μέσα επικοινωνίας.

    Υποτίθεται ότι η τηλοψία ψυχαγωγεί, μορφώνει, διδάσκει "αξίες", προβάλλει" αρχές", διαπαιδαγωγεί τους νέους ιδιαίτερα και παραδειγματίζει το κοινό.

    Στην προοπτική αυτή θα ανέμενε κανείς οι "παίκτες" του show να έχουν μόρφωση, να έχουν χαρακτήρα κοινωνικής ευθύνης, να έχουν ανοιχτά μυαλά και ανοιχτούς ορίζοντες, ώστε να αποτελούν παράδειγμα στο κοινό.

     Πολύ περισσότερο όταν έχεις πρόθεση να καταργήσεις κάθε ιδιωτικότητα. Δυστυχώς αυτή η κατάργηση της ιδιωτικότητας σε αυτό το τηλεπαιχνίδι, δηλ. της δημοσιοποίησης της ιδιωτικότητας σου, γίνεται με προβολή του ασήμαντου, σε έναν δήθεν πόλεμο απροσχεδίαστο ή απρόσμενο του τίποτε, από άτομα ανεπαρκούς παιδευτικού συστήματος και μη ελεγμένης κοινωνικής και καλλιτεχνικής ευαισθησίας.

    Αυτό αποδεικνύει και η παράσταση των καλλιτεχνών του show,που διεκόπη η μετάδοση από τηλεοπτικό σταθμό.

     Είναι φανερό ότι οι οργανωτές εζήλωσαν τη δόξα των αδελφών ΚΑΡΝΤΑΣΙΑΝ, που ξεκίνησαν τα ριάλιτυ σόου πριν 14 χρόνια . Αλλά είχαν την απερινόητη έμπνευση, να την εφαρμόσουν τώρα που οι αδελφές μετά την πολυτάραχη ζωή τους, έφθασαν στο τέλος του σόου τους, αφού πούλησαν το τίποτα, σε πανάκριβη συσκευασία, "φτιάχνοντας μόδες του αφρού". Και αφού το προϊόν όχι μόνον κούρασε, αλλά εξύπνησε και την αξιολογική κρίση του κοινού, στην απαξίωση του ασήμαντου.

     Οι τηλεοπτικοί σταθμοί σιτίζονται από τις διαφημίσεις που τους εξασφαλίζει η μεγάλη τηλεθέαση. Και εδώ έχει θέση η ανάδειξη μιας κοινωνικής αναισθησίας που αποδέχεται ή ανέχεται την προβαλλόμενη τερατωδία.

     Η σκοτεινή έλξη μεγάλης μερίδας του κοινού για το κουτσομπολιό, για την ασημαντότητα περιεχομένου του θεάματος της κλειδαρότρυπας, παρασύρει τους πρωταγωνιστές σε επίδειξη, ναρκισσισμού, απροσμέτρητης ηλιθιότητας και απελπιστικής κουλτούρας!! Η άξεστη γλώσσα, οι απελέκητοι τρόποι και οι ασήμαντες γελοίες εκδοχές της καθημερινότητας, συγκροτούν την τιποτολογία του τηλεθεάματος.

    Πρέπει να σταθούμε στη δική μας συμπεριφορά, να αναλογιστούμε τη δική μας συνευθύνη, μαζί με τους παίκτες του reality, γιατί όλοι είμαστε προϊόντα μαζικής εξαχρείωσης. Έτσι φαινόμαστε.

Αλλά, ευτυχώς, αυτός δεν είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας μας…

                                                                                                      ΓΙΑΝ.ΚΟΣ