Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ


                     Αύριο Τετάρτη 22 Φεβρουαρίου 2017,
στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ζωγράφου, Ανακρέοντος 60, στις 18:00 θα πραγματοποιηθεί διάλεξη – συζήτηση,
         από τον Ειδικό Γιατρό Dr. Δήμητριο Θεοδωρουλέα 
  με θέμα:
«Νεώτερες αποτελεσματικές μέθοδοι απεξάρτησης – αποτοξίνωσης από την μάστιγα των Ναρκωτικών».


                                    Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΔΑΔΑ

Κυριακή, 19 Φεβρουαρίου 2017

ΑΠΕΣΒΕΤΟ ΚΑΙ ΛΑΛΟΝ ΥΔΩΡ;

                       
Υπέκυψα ασμένως στην προτροπή του Οδυσσέα Ελύτη, όπως αναγράφω στο προηγούμενο σημείωμά μου. «Αδελφοί, στις δύσκολες στιγμές της Πατρίδας μας μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη». Πήρα τυχαία από τη βιβλιοθήκη μου έναν Παπαδιαμάντη. Τον άνοιξα και το εκτυφλωτικό φως της γραφής του με άφησε άναυδο. Τι ωραία Ελληνικά, τι νοήματα, τι διαχρονικότητα στη σκέψη. Λες και είναι σήμερα:
«Φορά βαρβαρική κατέκλυσε την Ελλάδα, βέβηλοι πόδες μολύνουσι τα ιερά εδάφη βαρβαρόφωνοι φθόγγοι μιαίνουσι τας ηχούς. Απεσβέσθησαν της σοφίας τα νάματα, εξηράνθησαν αι πηγαί της γνώσεως, εσίγησαν οι μινυρισμοί της εμμούσου αηδόνος και οι Φοίβος αφηρέθη την αινετήν λύραν και την μαντικήν δάφνην».
Σήμερα, εξ ανατολών δεχόμεθα τις ιταμές προκλήσεις της γείτονος, όντες και «σύμμαχοι» εις το ΝΑΤΟ, που αποβλέπουν στην αποσταθεροποίηση της Χώρας και στην προσβολή της εδαφικής της ακεραιότητας και εκ δυσμών δεχόμεθα τις αχαρακτήριστες συμπεριφορές των «συνεταίρων» μας της Ευρώπης, που επιζητούν ουσιαστικά την οικονομική εξουθένωση του Λαού μας και την διάλυση του εθνικού και κοινωικού ιστού της Πατρίδος μας.
Κι όμως επτά σχεδόν χρόνια αδυνατούμε να δώσουμε λύση στα προβλήματά μας, αλληλοκατηγορούμενοι, ανοηταίνοντες, μινυρίζοντες ως επιθανάτιο άσμα χειμαζομένου πτηνού (Παπαδιαμάντης), αναμένοντες προφανώς την υπογραφή του τέλους της ανεξαρτησίας μας. Και το χειρότερον, όταν έχομε μπροστά μας απτά δείγματα των προθέσεων και των αποκρυπτομένων αποφάσεων των συνεταίρων μας.
Διότι πλέον των όσων η καθημερινή εμπειρία αποκαλύπτει, έρχονται καθημερινώς δείγματα γραφής των συνεταίρων μας, που διαλαλούν τις πραγματικές προθέσεις τους.
Δεν μπορέσαμε να καταλάβουμε και να ξεχωρίσουμε τις πραγματικές προθέσεις της Γερμανίας, μέσα στον ορυμαγδό της προπαγάνδας περί της αναγκαιότητας της Ενωμένης Ευρώπης και της εντεύθεν προκαλουμένης νομισματικής τρομοκρατίας.
Ήδη, μόλις τις τελευταίες ημέρες ήλθε δημοσιευμένη η πληροφορία ότι επιταχύνεται ο επαναπατριμός του γερμανικού χρυσού από το Παρίσι και την Νέα Υόρκη στην Φρανκφούρτη, όπου εντός του έτους θα έχει συσσωρευθεί το ήμισυ των αποθεματικών της Χώρας αυτής.
 Αυτό οι οικονομικοί αναλυτές το χαρακτηρίζουν ως πρώτη ένδειξη δυσπιστίας του Βερολίνου στη βιωσιμότητα της Ευρωζώνης, πέραν και της έκφρασης προληπτικής ενέργειας εν όψει της αβεβαιότητος των εκλογών στη Γαλλία και του κύματος του Ευρωσκεπτικισμού σε όλη την Ευρώπη. Και δεν αμφισβητείται από κανέναν πλέον ότι η Ευρώπη διέρχεται τη μεγαλύτερη κρίση από της συστάσεώς της.
Διότι πολύ μεγάλο μέρος του κόσμου έχει αντιληφθεί ότι αυτή η «Γερμανική Ευρώπη», είναι απέναντι στους ευεργέτες της, που έβαλαν πλάτη για την ανασυγκρότηση και την επανένωση της Γερμανίας.
Οι Γερμανοί άλλαξαν τη φιλοσοφία του ΕΥΡΩ και το προσάρμοσαν στα συμφέροντά τους. Από επενδυτικό νόμισμα, με προορισμό να δημιουργεί έλξη για την τοποθέτηση κεφαλαίων και την εγκατάσταση επιχειρήσεων στο έδαφος της Ε.Ε., το κατέστησαν τεχνηέντως και με το χρόνο ε ξ α γ ω γ ι κ ό  νόμισμα, με προορισμό να παράγει γερμανικά πλεονάσματα.
Εν τούτοις, σαν κρατική οντότητα, πάντοτε μας συνέχει το πρόβλημα της ασφάλειάς μας. Η Ε.Ε. δεν είναι δυνατόν να εγγυηθεί την ασφάλεια της Ελλάδος.
Η ασφάλεια, πάντοτε σε κάθε Χώρα κρίνεται από την περιοχή στην οποία γεωγραφικώς ανήκει. Η Ε.Ε. δεν μπορεί να εγγυηθεί νομικά και πολιτικά τα σύνορά μας και το θεωρητικά λεγόμενο ότι: τα σύνορά μας είναι ταυτόχρονα και τα σύνορα της «Ενωμένης» Ευρώπης, δεν έχει πρακτική αξία.
Εδώ υπεισέρχεται η συμμαχία της Χώρας με το ΝΑΤΟ, όπου πράγματι μπορούμε να ομιλούμε για θέματα ασφαλείας.
Αλλά και γι΄αυτό, υπάρχει ανάγκη λήψεως αποφάσεων και διευκρινήσεως ιδία των σχέσεών μας και του δίχτυ προστασίας μας έναντι της Τουρκίας και των προκλητικών διαθέσεών της.
Ήδη, οι πιέσεις στην Ευρώπη και Ευρωζώνη (Brexit, Τράμπ, Ευρωσκεπτικιστές, εκλογές Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία) μας υποχρεώνουν να λάβουμε επιτέλους κάποιες σαφείς και άμεσες αποφάσεις για την προάσπιση της ανεξαρτησίας της Χώρας μας και της ευημερίας του Λαού της.
Αδυνατούμε να φανταστούμε την εκπλήρωση σήμερα του Δελφικού μηνύματος στον Ιουλιανό: «Ου παγάν λαλέουσα απέσβετο και λάλον ύδωρ».

                                          ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2017

Η ΑΜΕΡΙΚΗ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ ΚAΙ ΕΜΕΙΣ


Τελικά οι Αμερικανοί δεν φαίνεται να είναι και τόσο «αμερικανάκια».
 Οι ύπουλες, υποκριτικές και ασυνεπείς ηγεσίες τους αποκαλύπτονται από την εμφάνιση του Νέου Προέδρου.
Μπορεί ο ριζοσπαστισμός του να φαντάζει αγροίκος και «απολίτιστος», έξω από τις καθιερωμένες «νόρμες» του κατεστημένου, αλλά οι προθέσεις του και οι εξαγγελίες του αποδεικνύονται αληθινές, ο ρεαλισμός του φαίνεται βίαιος, αλλά απηχεί τη συνέπεια των εξαγγελιών του.
Κατήγγειλε την υποχωρητικότητα των διαπραγματευτών της χώρας του, που απέβαινε υπέρ των άλλων χωρών. Δεν μάσησε τα λόγια του. Έσκισε τις συμφωνίες και ακύρωσε συμβάσεις με μια μονοκοντυλιά. Όχι σαν κάτι θλιβερές φιγούρες δικές μας που ακόμη σκίζουν μνημόνια κ.λπ.
Φαίνεται να μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας μετά παρρησίας. Τι είπε ο άνθρωπος. Χωρίς περιστροφές και περιττές ταραντέλες στη γλώσσα.
Το διέγνωσε και το είπε. Όπως όλοι το βλέπουμε και το συζητούμε, αλλά υφιστάμεθα ανελέητο «μπούλιγκ» εκφοβισμού και χαρακτήρων.
Η Γερμανία, είπε, χρησιμοποίησε την Ε.Ε. ως «όχημα» για να εξασφαλίσει την οικονομική γιγάντωσή της. Αυτό δεν είναι αληθές; Κανείς μέχρι τώρα δεν τόλμησε να το εκστομίσει.
Και δεν το είπε απλώς. Επιμένει και το προωθεί ως πράξη με τους συνεργάτες του.
Προ ημερών ο προοριζόμενος για πρεσβευτής των ΗΠΑ στην Ε.Ε. (Βρυξέλλες) ευθέως απεφάνθη ότι σε δεκαοκτώ μήνες δεν θα υπάρχει ΕΥΡΩ (προφανώς όπως το ξέρουμε).
Αλλά και ο επικεφαλής του Εθνικού Συμβουλίου Εμπορίου, Πήτερ Ναβάρο, δήλωσε ότι το ΕΥΡΩ είναι «ένα μεταμφιεσμένο μάρκο», που  διατηρείται σε χαμηλά επίπεδα για να εξασφαλίσει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των Η.Π.Α.
Έναντι αυτής της ευθείας και σαφούς επίθεσης – θέσης του Νέου Προέδρου των ΗΠΑ, οι λαλίστατοι και εκφοβίζοντες τους πάντες Γερμανοί, εποίησαν την νήσαν.
Ο Νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, ότι δήλωσε προεκλογικά ότι θα κάνει το έκανε, τις οκτώ πρώτες μέρες από της ορκωμοσίας του.
Απλά θυμίζουμε, για να ελεεινολογήσουμε τη ασυνέπεια των δικών μας πολιτικών. Δεν έχει σημασία εάν το αποδοκίμαζαν οι πλείστοι Αμερικανοί. Αυτός τα είπε και τα έκανε.
●Στις 20-1-2017 ακύρωσε τη σύστημα υγείας του Ομπάμα.
Στις 23-1-2017  διέταξε άμεση διακοπή της χρηματοδότησης διεθνών ΜΚΟ, που προάγουν την άμβλωση ως επιλογή οικογενειακού προγραμματισμού.
●Στις 23-1-2017 με απόφασή του αποσύρονται οι ΗΠΑ από τη Διατλαντική Συμφωνία Εμπορίου (Τ.Τ.Ρ.) που ωφελούσε κυρίως την Κίνα. Την ίδια μέρα,
23-1-2017  παγώνει τις προσλήψεις στο Δημόσιο, πλην Ενόπλων Δυνάμεων.
●Στις 24-1-2017  με πράξη Νομοθετικού περιεχομένου επανακινεί την κατασκευή του αγωγού πετρελαίου στην Ντακότα, που είχαν σταματήσει περιβαλλοντικές οργανώσεις.
Επίσης,
στις 24-1-2017, με Προεδρικό διάταγμα επιβάλλει ταχύτερες διαδικασίες στις περιβαλλοντικές εγκρίσεις για τα σημαντικά έργα υποδομής.       ●Στις 24-1-2017  με Προεδρικό διάταγμα περιορίζει διαδικασίες και οικονομικές ελαφρύνσεις για τις εταιρείες που θα παράγουν προϊόντα εντός ΗΠΑ.
●Στις 25-1-2017  με πράξη νομοθετικού περιεχομένου η ανέγερση του τείχους στα σύνορα του Μεξικού είναι γεγονός, ενώ επιβάλει δρακόντειο νόμο για τον έλεγχο των συνόρων.
●Στις 27-1-2017 επιβάλει «προσωρινό» πάγωμα στην είσοδο στις ΗΠΑ υπηκόων Ιράν, Ιράκ, Συρίας, Σουδάν, Λιβύης, Υεμένης και Σομαλίας και
● στις 28-1-2017 επιβάλει με πράξη νομοθετικού περιεχομένου, επαναστατικού χαρακτήρα πράξη εναντίον της διαπλοκής, ήτοι απαγορεύει στα στελέχη του επιτελείου του και γενικότερα της Κυβέρνησης να προσληφθούν για διάστημα πέντε ετών μετά τη λήξη της θητείας του ως «λομπίστες».
Το κατεστημένο της Αμερικής, από Ομπάμα έως τα οργανωμένα συμφέροντα, έχουν τεθεί επικεφαλής των διαμαρτυριών για τις ενέργειες αυτές του Τράμπ. Φαίνεται, όμως, ότι δεν θα αργήσουν να καταλαγιάσουν. Ήδη σε πρόσφατη δημοσκόπηση ο Τράμπ συσπείρωσε, υπέρ αυτών των πρωτοβουλιών του, το 49% των Αμερικανών. Οι αρνητικοί ήσαν 40%.
Μόλις προσφάτως, ηγέρθη θέμα από μία συνέντευξη του Τράμπ στο «FOX», όπου όταν ο δημοσιογράφος του είπε ότι ο Πούτιν είναι δολοφόνος, εκείνος δεν έκρυψε την αλήθεια και είπε ότι δεν ξέρω αν ο Πούτιν είναι δολοφόνος, αλλά ξέρω ότι και εδώ στη Χώρα μας υπάρχουν δολοφόνοι. Αυτό πείραξε πολύ το πολιτικό κατεστημένο. Γιατί χωρίς να το πουν, όλων η σκέψη πήγε στους δικούς τους ηγέτες. Από τους Κέννεντυ έως σήμερα.
Δεν είναι μυστικό ότι ο τιμηθείς με ΝΟΜΠΕΛ ΕΙΡΗΝΗΣ  Πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα  το 2015 έριξε 23.144 βόμβες σε έξι Χώρες (Ιράκ, Συρία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Υεμένη, Σομαλία) και το 2016 έριξε 26171 βόμβες σε επτά Χώρες (Ιράκ, Συρία, Αφγανιστάν, Πακιστάν, Υεμένη, Σομαλία, Λιβύη). Όπως, επίσης, δεν είναι μυστικό ότι πίσω από τις διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες των ΜΜΕ και ΜΚΟ είναι η χρηματοδότηση από τον Τζώρτζ Σόρος, ο οποίος επιστρατεύει και τους διαφόρους χολυγουντιανούς αστέρες προς τούτο.
Το αστείο είναι ότι οι διάφορες εκδηλώσεις κατά του Τράμπ γίνονται εν ονόματι της ειρήνης και της ελευθερίας, ενώ οι μανιασμένες εναντίον του ΕΛΙΤ του κατεστημένου, ξεχνούν ποιος άνοιξε τις πληγές στη Βόρειο Αφρική, ποιος χρηματοδότησε και υποκίνησε την Αραβική Άνοιξη, που παρ΄ολίγον να καταστρέψει την Αίγυπτο και να γκρεμίσει το καθεστώς του Ασάντ, δολοφονώντας χιλιάδες ανθρώπους, καταστρέφοντας τις περιουσίες τους και εξωθούντες εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά. Γι’ αυτά βέβαια δεν είναι άμοιροι ευθυνών ο Ομπάμα και η Χίλαρυ Κλίντον, όπως η τελευταία δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τον κατακερματισμό της Σερβίας και τη δημιουργία Αλβανικού Κράτους, με εκατόμβες θυμάτων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τους «τεμαχιστές των Λαών», όπως τους  ονόμαζε ο Αθ. Στριγγάς.
Από όλα αυτά που συμβαίνουν ένα είναι βέβαιο. Ότι οι πολίτες του κόσμου δεν πρόκειται να πλήξουν με τον Τράμπ. Αναταράσσει τα νερά για καλά. Προκαλεί τις αντιφάσεις της Αμερικανικής κοινωνίας. Δεν αποδέχεται την παγκοσμιοποίηση ως μονόδρομο, όπως έκαναν οι προηγούμενοι Πρόεδροι.
Βέβαια τα κατεστημένα συμφέροντα θα προτιμούσαν τη διαιώνιση της τάξεως των πραγμάτων που έχουν εγκαταστήσει. Προφανώς πρώτα για τα δικά τους συμφέροντα και όχι για του Κράτους των ΗΠΑ.
Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι ο Ομπάμα παρέλαβε το χρέος της Χώρας του στα δέκα τρισεκατομμύρια δολλάρια
 και το παρέδωσε προχθές στον Τράμπ εις τα είκοσι τρισεκατομμύρια δολλάρια, δηλαδή διπλασίασε το ληφθέν από αυτόν χρέος.
Και ενώ αυτά συμβαίνουν στην Αμερική εμείς τι κάνουμε;
 Σ’ έναν κόσμο που αγωνιά και φλέγεται, ποια είναι η δική μας προετοιμασία; Τα μηνύματα έρχονται, το ποδοβολητό της Ιστορίας ηχεί στα αυτιά μας. Μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα, όπως λέει ο Βάρναλης. Διαμαρτυρόμαστε μαζί με τους άλλους Ευρωπαίους για το φράχτη του Τράμπ στο Μεξικό, ξεχνώντας ότι πρώτοι οι «δημοκρατικοί» Ευρωπαίοι ύψωσαν φράχτες στις χώρες τους.
Ας σπεύσουμε. Είναι  καιρός και δεν είναι. Τα γεγονότα μας ξεπερνούν.
 Εμείς τυφλοί στα στείρα ιδεολογήματά μας. Κανένας δεν μιλάει, κανένας δεν συγκινείται.
Εστέρεψαν οι πηγές μας; Και όμως, οι εθνικές και πολιτιστικές παρακαταθήκες είναι μπροστά μας, δεν θέλουμε να τις δούμε.
 Ο Ελύτης μας φωνάζει και μας θυμίζει τις πηγές και τις ρίζες μας:

      «Σε κάθε δύσκολη στιγμή της Πατρίδας μας, αδέλφια, μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό και Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη».


                                                    ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Τρίτη, 24 Ιανουαρίου 2017

ΔΡΑΠΕΤΕΣ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ



Η κοινωνία μας πορεύεται σε δρόμους ατρίβητους, σ’ έναν κόσμο που δεν πιστεύει τίποτε, δεν ελπίζει τίποτε και έχει πλήρη έλλειψη καθαρής γνώσεως.
 Η αναπαραγωγή ψευδών ειδήσεων, σε μεγάλο εύρος, όπως είναι το επίπεδο του διαδικτύου (τα ονομάζουν και μέσα κοινωνικής δικτύωσης), δημιουργούν ψεύτικες γνώσεις και εσφαλμένες εντυπώσεις. Όσο ποιο «πικάντικη» είναι η υποτιθέμενη είδηση ή πληροφορία, τόσο πιο εύκολα γίνεται πιστευτή. Ο δέκτης της πληροφορίας αυτής δεν την επεξεργάζεται στο μυαλό του. Του αρέσει και την αποδέχεται. Ικανοποιεί το θυμικό του. Έπειτα, σχεδόν ακαριαία γίνεται δική του – προσωπική πίστη. Είναι εκείνη η «αλήθεια» που του αρέσει. Δεν είναι διατεθειμένος να ακούσει τίποτε άλλο.
Αυτή η λειτουργία δεν είναι αθώα. Ανήκει στην κατηγορία της προπαγάνδας, αλλά οι σύγχρονοι προπαγανδιστές, για να αποφύγουν αυτήν την φορτισμένη αρνητικά λέξη, εφεύρον τη διατύπωση της φράσης «δημόσιες σχέσεις». Με τον τρόπο αυτόν παίζουν κυριαρχικό λόγο στη χειραγώγηση της πληροφορίας για πολιτικούς, διαφημιστικούς και άλλους σκοπούς.
Έτσι το πνεύμα των «δημοσίων σχέσεων» υπεισήλθε σε όλα τα πεδία δράσεως, πολιτικής και οικονομικής, της κοινωνίας, χωρίς να εξαιρεθούν και τα πεδία των επιστημών, με «επιστράτευση» ειδικών και λομπιστών προς προβολή και ανάδειξη διαφόρων προϊόντων. Οι εμπορικές αυτές σκοπιμότητες συμπεριέλαβαν κάθε είδους βιομηχανικά και άλλα προϊόντα, από  τις φαρμακευτικές εταιρείες, διάφορες επιστημονικές έρευνες, ιδία μέσω γενομένων επιστημονικών μελετών, ακόμη και ιατρικών. Από το 2015 ο αρχισυντάκτης  του παγκοσμίου επιρροής ιατρικού περιοδικού «LANCET», δηλαδή ο Ρίτσαρντ Χορτον, έγραψε ότι «η επιστήμη έχει πάρει μια σκοτεινή τροπή» και παραδέχεται ότι το ήμισυ της επιστημονικής εκδοτικής παραγωγής θεωρείται πλέον ότι μπορεί να είναι λανθασμένο.
Αυτές οι διαπιστώσεις και τα ερωτηματικά έχουν διατυπωθεί και από άλλους επιστημονικούς φορείς και καθηγητές Πανεπιστημίου, ώστε η επιστημονική αλήθεια να μην εκλαμβάνεται ως πραγματικό αγαθό, αλλά ν’ αποτελεί μέσον εξυπηρέτησης οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων ή εκφράζουν προσωπικές απόψεις που δεν έχουν εχέγγυα «αληθείας».
Μ’ αυτές τις σκέψεις στηριζόμενοι στο θυμικό και στην «αλήθεια» που οι ίδιοι οι πολίτες θέλουν να πιστεύουν ως υπάρχουσα, πλείστοι άνθρωποι στην Αμερική πιστεύουν ότι ο ισχυρισμός για την κλιματική αλλαγή αποτελεί συνωμοσία που έχει εξυφάνει το Πεκίνο, για να πληγεί η Αμερικανική οικονομία, παρ’ ότι ο ισχυρισμός αυτός βασίζεται σε πραγματικά και επιστημονικά δεδομένα. Το ίδιο συμβαίνει και σε άλλες περιπτώσεις, όπως συνέβη στο BREXIT και στην προεκλογική καμπάνια του Τραμπ, όπως εξέθεσα σε προηγούμενο κείμενό μου. Τότε ακριβώς το Λεξικό της Οξφόρδης ανέδειξε ως λέξη της χρονιάς το «post truth», δηλαδή το ΜΕΤΑ –ΑΛΗΘΕΙΑ.
Ο σημερινός άνθρωπος,  μέσα στην οικονομική κρίση και στην ακατάσχετη επιδρομή του ψεύδους και της αμφισβήτησης των πάντων, έχασε την εμπιστοσύνη του στους θεσμούς, γοητεύθηκε από την αστραποβολή του παραλόγου και εδραπέτευσε από τον κόσμο της λογικής. Βασικό στοιχείο αυτής της εκτροπής είναι και ο λαϊκισμός, ο οποίος δεν φείδεται υποσχέσεων και πράξεων που δεν είναι δυνατόν να γίνουν.
Γι’ αυτό οι «δραπέτες» της λογικής θεωρούν την προσωπική τους γνώμη, που έχει διαπλασθεί μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ως υπέρτερη κάθε ισχυρισμού ή επιστημονικού πορίσματος. Και δυστυχώς, αυτήν την θέση τους, δεν είναι καθόλου εύκολο να την αλλάξεις. Σχεδόν αδύνατον. Έτσι καταλήγουν και στην απόκρουση των εγγραμμάτων, των διανοούμενων και των εν γένει ΕΛΙΤ μιας κοινωνίας.
Η απόδραση στο παράλογο, είναι ένα φαινόμενο που τώρα ξεκινάει στην Πατρίδα μας. Για να μην φουντώσει, πρέπει όλοι μας και η Πολιτεία να επέμβει δια της Παιδείας και της εξύψωσης του μορφωτικού επιπέδου μας.
 Σε άλλα να μην ελπίζεις.



                                                ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

ΑΣΑΛΕΥΤΗ ΖΩΗ.....



Δεν πρόκειται περί του έργου του Κ. Παλαμά. Αλλά περί του έργου έλλειψης αυτοσυνειδησίας του Ελληνικού Λαού.
Δεν είναι σύμπτωμα των καιρών. Είναι ανακλαστικά συμπτώματα αιώνων. Χρειαζόμαστε εθνικό ψυχαναλητή. Πρέπει να διευρευνθεί σε βάθος το συλλογικό μας ασυνείδητο. Δεν εξηγείται αλλιώς. Η ανάδειξη του προβλήματος θα αποκαλυφθεί από την έρευνα του συλλογικού ψυχαναγκασμού των Ελλήνων. Και μπορεί από μια πλευρά, να αποδεικνύει την συνεπή συνέχεια του Γένους, έστω και αρνητικά, εν τούτοις η έλλειψη αυτοσυνειδησίας αποτελεί τραγικό έλλειμμα.
Με πόση δόση πονηρίας, δυσπιστίας, αντίρρησης, ενθουσιασμού, αφέλειας, ωφελισμού, μικρονοϊκής σύλληψης και αλογίστου πάθους συλλαμβάνουνε διαφορετικά τα ίδια γεγονότα, είναι ανεξήγητο με τη λογική. Δύσκολα θα βρούμε άλλο Λαό να «κοσμείται» από τις περγαμηνές αυτές των αντιφάσεων και του παραλόγου.
Στις μέρες μας έχουμε την περίπτωση Σώρρα. Αλλά τι γίνεται στην πραγματικότητα.  Δεν βιώνουμε το ψεύδος και την απάτη στην καθημερινότητά μας; Το ίδιο εγένετο από την αρχαιοτάτων χρόνων.
Ο Αριστοφάνης στους «Ιππής» κατακεραύνωνε και λοιδωρούσε τη δημαγωγία των πολιτικών, τη ρουσφετολογία, το λαϊκισμό, αλλά και την αφέλεια των ανθρώπων της Αθήνας. «Εγώ κοροϊδεύω το Λαό, όπως και όσο θέλω», έλεγε με αυθάδεια και προκλητικότητα ο διεφθαρμένος εξουσιαστής Παφλαγών. Και έμενε Κυβερνήτης.
Τι άλλο κάνουν σήμερα οι ηγέτες της χώρας μας;
Δεν καινουργείται τίποτε στον τόπο μας. Υπάρχει πάντοτε εύφορο έδαφος για να αναπτυχθούν όλα αυτά τα λουλούδια.
Τι διαφέρουν τα ψεύδη του Σώρρα και τα 600 δις ευρώ, με τα ανύπαρκτα «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ» του Γιωργάκη; Όλοι οι Έλληνες δεν έσπευσαν να ψηφίσουν την απάτη αυτή;
Τι διαφέρει το ΝΕΡΟ του Καματερού, την δεκαετία του 1960, που γιάτρευε τον καρκίνο και έσπευδαν χιλιάδες Έλληνες για την προμήθειά του, ενθαρρυνόμενοι επίσημα και από το δημοσιογραφικό συγκρότημα Λαμπράκη, από τα ψεύδη του Σώρρα;
Τι διαφέρουν απ΄αυτά οι διακηρύξεις του Τσίπρα για το σκίσιμο του μνημονίου μ’ ένα Νόμο κι’ ένα άρθρο, που δεν έγινε ποτέ; Αντιθέτως...
Τι διαφέρει από τις εξαγγελίες παροχών του Τσίπρα, όπως για την επαναφορά της 13ης σύνταξης, την αύξηση του βασικού στα 751, την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, τη διαγραφή των κόκκινων δανείων, που δεν έγιναν ποτέ;
Τι διαφέρει από την απάτη του δημοψηφίσματος που ενώ προπαγανδίζει το ΟΧΙ και προέτρεπε το Λαό να ψηφίσει ΟΧΙ, αυτός σε μια νύχτα το μετέτρεψε αυθαίρετα σε ΝΑΙ.
Τι διαφέρει ο Σώρρας του ΜΗΝ ΠΛΗΡΩΝΕΤΕ τις υποχρεώσεις σας στο Κράτος, με το Κίνημα ‘ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ΄ του προκυβερνητικού Τσίπρα και της Βαλαβάνη;
Ασάλευτη η πολιτική μας ζωή στην πορεία των αιώνων. Χωρίς εθνικό ψυχαναλητή είναι αδύνατον να μεταβληθεί.
Αλλά μήπως, έως ότου έλθει αυτός, οι θεσμοί της Δικαιοσύνης προστατεύουν τους πολίτες; Δεν έπρεπε με την εμφάνιση, εδώ και δύο χρόνια περίπου, του Σώρρα με την προβολή των δισεκατομμυρίων για την εξόφληση δήθεν του δημοσίου χρέους (έτσι εμφανίστηκε αρχικά), να επέμβει διερευνητικά η Δικαιοσύνη; Δεν ενέσπειρε ανησυχία στον κόσμο; Δεν έγιναν με την πάροδο του χρόνου και καταγγελίες; Έχει εντελώς διαλυθεί αυτός ο τόπος;
Διότι σκεφτείτε η απάτη των 600 δις ευρώ Σώρρα να είναι οργανωμένη. Δηλαδή ένα ποσόν μικρό, που να καλύπτει τα 500 -1000 εξώδικα προς τις ΔΟΥ να είναι κατατεθειμένο σε μια ξένη Τράπεζα. Και να έλθει η άγνωστη αυτή Τράπεζα να δηλώσει στον ανακριτή που διεξάγει τη σχετική ανάκριση ότι καλύπτει τα συγκεκριμένα ομόλογα των πολιτών. Διανοείται κανείς τι θα γίνει; Ουδείς θα πιστεύει το αντίθετο και αν ακόμη η ανάκριση αποδείξει ότι δεν υπάρχουν άλλα λεφτά.
Υπάρχει ακόμη δυσμενέστερη προοπτική.  Να βγει ο Σώρρας Κυβερνήτης της Χώρας.

                                                           ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017

Ο ΤΡΑΜΠ – Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΚΑΙ Η «ΜΕΤΑ-ΑΛΗΘΕΙΑ» ΕΠΟΧΗ


Το πρόβλημα δεν είναι Ελληνικό.Φαίνεται ότι έχει παγκόσμια διάδοση.
 Σήμερα το ψεύδος ή η απόκρυψη της αλήθειας έχει δευτερεύουσα σημασία. Η παραδοχή ότι η αλήθεια έχει θέση στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι αγνοείται.
Σήμερα υπάρχει μια πλαστή εκδοχή της πραγματικότητας, η οποία είναι προσωπική για πολλούς σαν αποτέλεσμα της μονομέρειας στην πληροφόρηση από ορισμένα δίκτυα κοινωνικής ενημέρωσης. Αυτοί οι άνθρωποι απορρίπτουν χωρίς συζήτηση οτιδήποτε προέρχεται από το κατεστημένο (πολιτικό, κοινωνικό, δημοσιογραφικό, επιστημονικό), μοιράζονται με τους ομοϊδεάτες τους τα δεδομένα που ευνοούνται από τις προκαταλήψεις τους και είναι ευάλωτοι στις θεωρίες περί συνωμοσίας.
Βρισκόμαστε στη «μετά – αλήθεια» εποχή και όπως λέγει το λεξικό της Οξφόρδης (Oxford Dictionaries) αυτή η καινούργια λέξη είναι η λέξη της χρονιάς.  “Η «μετά – αλήθεια» (πολιτική –ρητορική-πρακτική) αγνοεί την αλήθεια και βασίζεται σε μία ενίοτε εντελώς πλαστή εκδοχή της πραγματικότητας”.
Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που τροφοδοτούν τον κόσμο της «μετά- αλήθειας» εποχής αναπαράγουν ανεξέλεγκτες ή μεροληπτικές ειδήσεις. Η διάβρωση της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, τους πολιτικούς και τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, επεκτείνεται ακόμη και στην αμφισβήτηση της Επιστήμης, όπως συμβαίνει με την αμφισβήτηση της κλιματικής αλλαγής.
Ψεύτικες ειδήσεις, κατασκευασμένα δήθεν γεγονότα διακινούνται ανεμπόδιστα στο διαδίκτυο, υστερικές φωνές, νοσηρές προσωπικότητες, κοινοί συκοφάντες και κακοποιοί αποκτούν «ακροατήριο» ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Έχει αποδειχθεί πλέον ότι τα πραγματικά στοιχεία που παρουσιάζονται στην ενημέρωση έχουν μικρότερη επιρροή στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης από την επίκλυση στο θυμικό και στις προκαταλήψεις.
Βέβαια το φαινόμενο αυτό έκανε την εμφάνιση του στην Αμερική, με κύριο εκφραστή του τον Τράμπ, αλλά έδωσε και την ηχηρή παρουσία του στο δημοψήφισμα για το Brexit και οι θεωρίες περί συνωμοσίας έχουν βρει εύφορο έδαφος στη Ρωσία, Τουρκία, Πολωνία και στην Ελλάδα.
Χαρακτηριστικό είναι οι «εραστές» της «μετά – αλήθειας» εποχής, δεν δέχονται ούτε τις εξηγήσεις ή τις διαψεύσεις επί των απόψεών τους και όσοι αποτολμούσαν αυτό στα γνωστά δίκτυα, εδέχονταο τόννους συκοφαντιών, ορυμαγδό ύβρεων, αλλά και απειλών. Έτσι εγένετο στην προεκλογική περίοδο Τράμπ όταν ο Τράμπ «απεκάλυψε» ότι δήθεν ο Μπάρακ Ομπάμα δεν είχε γεννηθεί στην Αμερική, ακόμη δε και όταν παραδέχθηκε ο Τράμπ ότι ο Ομπάμα είχε γεννηθεί στην Αμερική.
Και ευλόγως γεννάται το ερώτημα πόθεν αυτό το σύμπτωμα και πως θεραπεύεται.
Είναι θέμα καθαρά πολιτικής. Αυτοί που εξέθρεψαν τα διάφορα δίκτυα και δη την ασυδοσία τους, πρέπει να επανεκτιμήσουν τη χρηστική τους ωφελιμότητα.
● Οι πολιτικοί να λένε στο Λαό την αλήθεια, γυμνή και όχι ψυμιθιωμένη.                                      ● Να καταστήσουν την πολιτική σεβαστή στο Λαό.
● Η πολιτική τους να σταθεί δίπλα στο Λαό,
● να υπηρετεί την εθνική πολιτική της Πατρίδας και του Έθνους,
● να μην εκτρέφουν εντέχνως τον εθνομηδενισμό και
● να μην καμώνονται ότι δήθεν απορούν για τον εθνικολαϊκισμό, που   είναι το αντίδοτό του,
 ● να τιμήσουν το μόχθο και την αξιοπρέπεια του Λαού μας,
 ● να επιδικώκουν την πρόοδο του Λαού μας στη γνώση, στην επιστήμη, στη δουλειά. Την κρίση αξιών αυτοί την εδημιούργησαν. Γι’ αυτό και πλήττονται περισσότερο οι ακαλλιέργητοι κυρίως πνευματικά άνθρωποι. Αυτοί καταλαμβάνονται από μονομανίες και το σύνδρομο της μοναδικής γνώσεως της αλήθειας. Και αυτοί οι άνθρωποι περιμένουν «απάντηση» από τους πολιτικούς.
Το πρόβλημα αυτό, πρόβλημα Κατεστημένης Δημοκρατίας, έχει αγγίξει και τη Χώρα μας. Η απροσμάχητη αλήθεια της «μετά – αλήθειας» εποχής, έχει διαβρώσει πλήρως όλους τους θεσμούς της Πατρίδας μας. Δεν υπάρχουν αρχές, (Κρατικές, ανεξάρτητες, ιδιωτικές, ημικρατικές κ.λ.π.), που να μην απαξιώνονται από τους πολίτες. Πλείστοι πολίτες, κατέχουν τη «δική τους αλήθεια», δεν την συζητούν και δεν την διαπραγματεύονται. Δεν ακούν κανένα, δεν εμπιστεύονται κανένα, βλέπουν παντού συνωμοσιολογίες και μόνον αυτοί «γνωρίζουν» τι κάνουν. Και δεν υπάρχει η επιβαλλόμενη αντίδραση από καμία πλευρά της πολιτικής, της κοινωνίας και της διανόησης.
Μόλις πριν ένα χρόνο η Πατρίδα μας «διαπραγματεύτηκε» επί εξάμηνο με τους Ευρωπαίους την οικονομική της πορεία. Από παντού διεμηνύετο το λάθος και η ζημιά. Μία ομάδα ευαρίθμων πολιτών ήξερε την «αλήθεια», τα έβλεπε όλα καλά. Έως ότου επήλθε η ζημία.....70 με 80 δις εκτιμήθηκε από τους ξένους. Μηδαμινή αντίδραση από τον «γνώστη» Λαό.
Ακολούθησε ένα περίεργο δημοψήφισμα, όπου οι επαΐοντες, δικοί μας και ξένοι, έλεγαν ΝΑΙ, άλλως καταστροφή. Η «μετά  - αλήθεια» αλήθεια ήταν δεδομένη από την Κυβέρνησή μας και την πλειοψηφία του Λαού μας. Εψήφισε ΟΧΙ το  60% του Λαού  μας.
Και ώ του θαύματος, η εξ......αποκαλύψεως αλήθεια, ήλθε μετά – μετά την «μετά – αλήθεια» και ανέτρεψε την προηγούμενη «βεβαία αλήθεια» και μάλιστα με αυθαίρετη, μονομερή, ερήμην του ψηφίσαντος Λαού ενέργεια της ίδιας της Κυβέρνησης που ήθελε ΟΧΙ.
Έτσι το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, χωρίς «αντίσταση» του προδοθέντος Λαού και το χειρότερο χωρίς ντροπή. Η ζημιά τεράστια, κλείσιμο Τραπεζών, διακοπή ομαλής χρηματοδότησης της αγοράς κ.λ.π. Πολλά δισεκατομμύρια....Δεν μας τα μέτρησαν αυτή τη φορά.
Ακολούθησε το τρίτο μνημόνιο. Το υπέγραψε η Κυβέρνηση που κατακεραύνωνε τα άλλα μνημόνια. Το μεγάλο ψέμα. Θα ισορροπήσουμε τη Χώρα, τη βάζουμε μπροστά. Αυτή είναι η «μετά – αλήθεια». Μόνον αυτοί την ξέρουνε. Η ζημιά κατά εκτίμηση των Ευρωπαίων αξιωματούχων άλλα 100 δις. Και κανείς δεν συγκινείται. Το σκάφος βουλιάζει αύτανδρον.
Τώρα ετοιμάζεται νέα επίθεση κατά του Λαού:
Θα την πουν υπέρ του Λαού. Δεν έχει σημασία εάν λιμοκτονεί. Εάν έχει φτωχοποιηθεί. Αυτά είναι παραμύθια. Πάμε μπροστά, βγαίνουμε στις αγορές, θα τρώμε με χρυσά κουτάλια. Ο Λαός δεν ξέρει. Ξέρουμε όμως «εμείς». Δύο είμαστε. «ΕΜΕΙΣ» και οι «απέναντι». Αυτοί είναι αναξιόπιστοι, προδότες, το κατεστημένο, οι κεφαλαιοκράτες. Η «μετά – αλήθεια» είναι αυτή που λέμε ΕΜΕΙΣ. Δύο ψεματάκια ακόμη, μία συκοφαντία, μία ψευτοείδηση και τελειώνουμε.
Αρκεί να γίνουν όλα στο τέλος της διαδικασίας. Να μην προλάβουν να διαψεύσουν ή να ανταποδείξουν το ψεύδος. Το θυμικό και το συναίσθημα ενδιαφέρει. Όχι η πραγματική αλήθεια. Η Αμερική έδειξε το δρόμο.


                                                         ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2017

Ο ΕΥΡΩΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟΣ ΠΡΟΧΩΡΕΙ



Όσο πάει ο χρόνος, συνειδητοποιούν οι Ευρωπαίοι ότι η παραμονή στην Ευρώπη και ιδία στην Ευρωζώνη είναι λάθος.
Έχει εκτιμηθεί ότι η εθνική κυριαρχία δεν μπορεί να έχει αντιπάλους τον μοντιαλισμό και φεντερελισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι τεχνοκράτες των Βρυξελλών εκβιάζουν. Το ΕΥΡΩ που εδημιούργησαν δεν είναι νόμισμα, αλλά εργαλείο εκβιασμού για να επιβάλλετει η πολιτική των Βρυξελλών.
Οι Ευρωπαίοι άρχισαν να πιστεύουν ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ένα οργανισμός που ιδρύθηκε χωρίς τη γνώμη των Λαών, από μία ολιγαρχία τραπεζιτών και τεχνοκρατών, οι οποίοι εργάζονται για τα συμφέροντα των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.
Δεν παραγνωρίζουν το φόβο που ενσπείρουν οι Βρυξέλλες δια των εκβιασμών τους. Αλλά διαπιστώνουν ότι όπου πήγε το Ευρώ αυξήθηκαν οι τιμές, οι φόροι και η ανεργία, μειώθηκαν οι μισθοί και οι συντάξεις και οι πολίτες έγιναν φτωχότεροι.
Στη Βρετανία παρατηρούν, όταν δημιουργήθηκε η οικονομική κρίση, προχώρησαν σε μία υποτίμηση της λίρας και σύντομα άρχισε η οικονομική ανάπτυξη.
Ακόμη θεωρούν ότι η συμφωνία της Λισσαβώνας έγινε ο τάφος της ανεξαρτηρίσας και της ταυτότητας των Ευρωπαϊκών Εθνών. Ήδη μιλάνε για μια χαλαρή συνομοσπονδία κρατών με  σεβασμό στην εθνική κυριαρχία και να μην επιτρέψουν την εξαφάνιση της Ιστορίας και του πολιτισμού που επιδιώκεται.
Στη Γαλλία θεωρούν ότι ήταν καλύτερα με το εθνικό νόμισμα και σκέπτονται σοβαρά επιστροφή στο Φράγκο. Η ιδέα του FREXIT είναι προχωρημένη, όπως και σε πολλές πολιτικές παρατάξεις άλλων Κρατών, πλην της Γαλλίας, όπως είναι:
 οι Ευρωσκεπτιστικές της Βρετανίας με τον Ν. Φάρατζ,
της Ιταλίας με τον Μπέπε Γκρίγιο,
 τον Ολλανδό Γκεερτ Βιλντερς,
τη Γερμανίδα Φράουκε Πέτρι.

Στον απόηχο αυτών των διεργασιών, δεν είναι μακριά και η Ελλάδα. Έχουμε κι εδώ συνειδητοποιήσει ότι δεν έχουμε μέλλον. Η χώρα υπερδανείστηκε, χρεωκόπησε, έχει χάσει (και με υπογραφή) την εθνική της ανεξαρτησία. Δεν έχει δική της πολιτική αυτοδιαχείριση, την επιτροπεύουν οι «Ευρωπαίοι» με όρους ταπεινωτικούς. Δεν υπάρχει δρόμος, δεν υπάρχει οδός, λέγει ο ποιητής. Εφιαλτική είναι η ανελπιστία σήμερα εκατομμυρίων Ελλήνων. Έχουν παγιδευτεί στην απόγνωση.
Βρισκόμαστε σε κρίση. Πολλά χρόνια. Τι βοήθεια μας προσφέρει η Ευρώπη; Μας δανείζει υπέρογκα ποσά, τα οποία δεν πηγαίνουν στην ανάπτυξη και στο Λαό μας, αλλά επιστρέφουν στις Τράπεζες, Γερμανικές και Γαλλικές. Και οι Κυβερνήτες μας αυτό κάνουν με τα μνημόνια τους και τις προδοσίες τους, όπως όταν το ΟΧΙ το έκαναν ΝΑΙ. Και ο Λαός μας πληρώνει όλο και πιο πολλούς φόρους παίρνει όλο και μικρότερους μισθούς και συντάξεις, φτωχαίνει όλο και περισσότερο. Χωρίς ελπίδα, χωρίς φως στον ορίζοντα.
Κάθε Έλληνας πλέον αντιλαμβάνεται ότι η Ε.Ε. στο σκληρό πυρήνα της είναι μια ένωση Κρατών που έχει κοινή οικονομική πολιτική, που θέλει να έχει κοινή εξωτερική και αμυντικήη πολιτική, χωρίς ακόμη να έχει συνταγματικό χάρτη. Προφανώς γιατί έτσι το θέλει.
Το Ευρωκοινοβούλιο της είναι μια καλοπληρωμένη βιτρίνα, χωρίς σημαντικές αρμοδιότητες και εξουσίες.
 Η Κομισιόν, καίτοι επιλογή των ισχυρών, δεν μπορεί να αποφασίσει σε θέματα σοβαρά και αιχμής. Τα διάφορα γκρούπ που έχουν θεσμοθετήσει, που πλαισιώνουν οι αντίστοιχοι Υπουργοί των Κρατών – μελών, παίρνουν αποφάσεις που ανά πάσα στιγμή τίθενται εν αμφιβόλω ή εν αναστολή. Τελικά, δεν βλέπουνε τα συμφέροντα των Λαών. Είναι βέβαιο ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα τα μεγάλα, των ηγετών της Ευρώπης κυρίως και πρωτίστως.
Κάθε μέρα που περνάει, ο κάθε Έλληνας αμφισβητεί τη χρησιμότητα αυτή της Ευρώπης και του σκληρού πυρήνα της. Και έχει καθημερινά δεκάδες περιπτώσεις να ανατρέξει προς επιβεβαίωση του γεγονότος αυτού. Η παραμονή μας σ’ αυτή νοιώθει να τον οδηγεί σε μία ολοκληρωτική υποταγή, σ’ ένα υποτελές Κράτος, άλλως σε μια οικονομική γερμανική κατοχή.
Πολλοί δεν θέλουν να το πιστέψουν αυτό. Δεν το διανοούνται. Ζουν στον κόσμο της εξωραϊσμένης φαντασίας τους. Δεν έχουν κατορθώσει ακόμη  να δουν την πραγματικότητα. Και ο θείος Πλάτων μας θυμίζει από τα βάθη των αιώνων της Ιστορίας μας: «Κανένας δεν είναι πιο υποδουλωμένος από εκείνους, που εσφαλμένα, πιστεύουν ότι είναι ελεύθεροι» (427-347 π.Χ.).
Οι πλείστοι των Ελλήνων γνωρίζουν την κρισιμότητα των περιστάσεων και μάλιστα σε εθνικό επίπεδο. Απαιτούν σύνεση και υπευθυνότητα. Και πάνω απ’ όλα προετοιμασία.
Διότι η καταιγίδα που έρχεται δεν ξέρεις πότε θα ξεσπάσει.
Και πρέπει να την προλάβουμε.


      ΓΙΑΝ.ΚΟΣ