Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ -ΟΥΣΙΑ το ΠΕΡΙΤΥΛΙΓΜΑ



Η «Μακεδονία» δεν είναι Έθνος, δεν αποτελεί Έθνος.
Στην ουσία επιδιώκει την αναγνώρισή της ως «Έθνος».
Από εκεί ξεκινούν οι αλυτρωτικές βλέψεις, επιδιώξεις κ.λ.π.
Πρόκειται για τεχνητό κατασκεύασμα.
Εάν εμείς αναγνωρίσουμε τα Σκόπια ως Μακεδονία τους δίνουμε Ε θ ν ι κ ή  υ π ό σ τ α σ η, που δεν έχουν. Αλλά η Μακεδονία είναι Ελληνική. Έτσι τεμαχίζουμε το Έθνος μας.
Το «Έθνος» από τον Ηρόδοτο είναι «όμαιμον», «ομόγλωσσον», «ομότροπον» (θεά τεομότροπον),«ομόθρησκον» (θεών τε ιδρύματα τε κοινά ως θυσίας), Ιστορίαι 144.
Έτσι είναι το Ελληνικό Έθνος.
Δηλ. οι άνθρωποι έχουν κοινό αίμα (κοινή γενιά), κοινή γλώσσα (προϋπόθεση της έννοιας του Έθνους), κοινά ήθη και έθιμα, κοινή θρησκεία.
To  Έθνος φέρει ως βασικά χαρακτηριστικά της σύνθεσής του τις εθνικές παραδόσεις, τις κοινές αξίες του και την εθνική του συνείδηση, δηλ. την κοινή συλλογική μνήμη που είναι η πνευματική παρουσία των προηγουμένων γενεών, που δεν είναι άλλη από την ιστορική του πορεία και τον πολιτισμό του.
Τα Σκόπια δεν φέρουν κανένα εθνικό χαρακτηριστικό.
Το 47% είναι Αλβανοί και το δηλώνουν. Οι υπόλοιποι είναι Έλληνες, Σλάβοι και Βούλγαροι.
Η κάθε εθνική ενότητα έχει τη γλώσσα της. Πρόκειται για διεθνές κατασκεύασμα, που προσπαθεί να αποκτήσει «εθνικότητα».
ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ
Ίσως κατηγορηθούμε για συνωμοσιολογία. Εν τούτοις είναι έργο των Εθνομηδενιστών. Αυτοί συστηματικά επιδιώκουν την κατάργηση των Εθνών.
Ας δούμε τι γράφει η Ναόμι Κλάινς( NaomiKlein) στο Δόγμα του ΣΟΚ: «Τριάντα χρόνια πριν, η αντεπανάσταση της Σχολής του Σικάγο έκανε το πρώτο της άλμα από τα εγχειρίδια στον πραγματικό κόσμο, ε π ε δ ί ω ξ ε, επίσης, να εξαλείψει τα έ θ ν η και να δημιουργήσει κ α ι ν ο ύ ρ γ ι α στη θέση τους» (έκδοση Λιβάνη 2007, σελ. 446).
Στη συνέχεια έρχεται η αριστερή διανόηση να μας εξηγήσει πως γίνεται αυτή η αποδόμηση του Έθνους-Κράτους. Μας το γράφει ο Μίλαν Κούντερα (MilanKundera): «Το πρώτο βήμα για να εξοντώσεις ένα Έθνος είναι να καταστρέψεις: τα βιβλία του, την κουλτούρα του, την ιστορία του. Μετά να βάλεις κάποιον να γράψει νέα βιβλία, να κατασκευάσει νέα παιδεία, να επινοήσει μια νέα ιστορία…..Δεν θα χρειαστεί πολύς καιρός για να αρχίσει αυτό το Έθνος να ξεχνά ποιο είναι και ποιο ήταν. Ο υπόλοιπος κόσμος γύρω του θα το ξεχάσει ακόμη πιο γρήγορα» (Μίλαν Κούντερα «Το βιβλίο του γέλιου και της Λήθης» εκδόσεις βιβλ. ΕΣΤΙΑ, Αθήνα 2011).
Τα Σκόπια είναι συνωμοσιολογία ή πραγματικότητα;
Και στην πολιτική κρίνονται όλα εκ του αποτελέσματος.
Ιδού εμπρός μας το αποτέλεσμα της κατασκευής ενός ανύπαρκτου Έθνους.

ΑΝΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΜΑΣ
Επειδή δεν έχουν κοινή γλώσσα κατασκεύασαν μια δήθεν Μακεδονική. Ενώ η γλώσσα των Αρχαίων Μακεδόνων και μετέπειτα ήταν η Ε λ λ η ν ι κ ή, καθότι Έλληνες.
Επειδή δεν έχουν κουλτούρα, ιστορική διαδρομή, κοινώς υπόσταση εθνικής οντότητας, π λ α σ τ ο γ ρ ά φ η σ α ν την Ελληνική Ιστορία και έκαναν προγόνους τους τον Μέγα Αλέξανδρο και τους Αρχαίους Μακεδόνες.
Αυτό μπορεί να αγνοηθεί από την Ελληνική συνείδηση; Από το Έθνος των Ελλήνων;

Αντί λοιπόν, οι υπεύθυνοι Κυβερνήτες της Χώρας να αρχίσουν τη «συζήτηση» από την ουσία του θέματος, πήγαν κατευθείαν στο …..περιτύλιγμα του δέματος «Σκόπια».
Έστησαν ένα θέατρο του παραλόγου για την ονομασία του νέου Κράτους, αφού τώρα έχουν προσωρινή ονομασία.
Προφανώς δεν έχουν πρόθεση να υπερασπιστούν τα Ελληνικά δίκαια. Οι μισοί απ’ αυτούς είναι εθνομηδενιστές. Δεν τους κοστίζει τίποτε. Και ακολουθούν την τακτική της μεταπολίτευσης. Όλα τα στρατευμένα παπαγαλάκια, είτε από το εσωτερικό, είτε από το εξωτερικό, φέρνουν την καταστροφή είτε γιατί σήμερα το «Μακεδονία» είναι γνωστό στις διεθνείς σχέσεις, είτε διότι κάθε κράτος έχει το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού, είτε με την έλλειψη δήθεν ρεαλισμού κ.α.
Το αστείο είναι ότι το ίδιο κάνουν και οι Σκοπιανοί στο Εσωτερικό τους. Και αυτοί επικαλούνται καταστροφή, γιατί χάνουν Ευρώπη, ΝΑΤΟ κ.λπ. Εν τούτοις περί αλλαγής Συντάγματος και αλυτρωτισμού ΟΥΔΕΝ. Αυτοί φαίνεται ξέρουν τι κάνουν.
Εμείς αφιέμεθα στον πατριωτισμό των Ελλήνων και προπαντός στην ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ του ΕΛΛΗΝΑ.
ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ.

                                                            ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΖΑΚΟΣ

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Μου ήλθε μήνυμα από το Μαντείο


Μην είσαστε αφελείς.
Οι Νεοκομμουνιστές δεν παραδίδουν την εξουσία.
Θα ξεπουλήσουν τα πάντα έως ότου γίνουν καθεστώς.
Δεν πιστεύουν σε πατρίδα και Εθνικά Ιδεώδη.
Η Μακεδονία είναι γι’αυτούς ένα επεισόδιο. Είναι Εθνομηδενιστές.
Ούτε ο Πρόεδρος μπορεί να τους σταματήσει.
Ο Καμένος είναι ένα είδος Κερένσκυ.
Το μεταβατικό στάδιο στην δική τους Νέα Τάξη. Θα τον πετάξουν την κατάλληλη στιγμή. Η εξωκοινοβουλευτική Αριστερά περιμένει.
Θα επιβάλουν τη θέλησή τους σ’όποιον αντιδράσει. Ο προπηλακισμός είναι γνωστή τους μέθοδος. Τώρα έχουν και τα κοινωνικά δίκτυα.
Ο Σαράφης έγινε αρχηγός του ΕΛΑΣ με προπηλακισμό, ενώ δεν ήταν μπολσεβίκος.
Τώρα η Εθνικότητα της Μακεδονίας της Ελληνικής, έχει πουληθεί. Τα ψιμύθια της κάλυψης του εγκλήματος μένουν.
Με την ανοχή πολιτικής και πνευματικής ηγεσίας του τόπου.
Η ηγεσία της Εκκλησίας φέρει μεγάλη ευθύνη. Ομιλεί για ιερά και όσια με δεδηλωμένους ΑΘΕΟΥΣ. Ποιους κοροϊδεύει; Τα δεινά έρχονται. Τα δεινά ήλθαν.
«Ου παγάν λαλέουσα. Απεσβέτω και λάλον ύδωρ».


                                                                                                  ΜΑΝΤΗΣ ΚΑΚΩΝ 

Τρίτη, 16 Ιανουαρίου 2018

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ



                Τα έμπεδα της Αριστεράς είναι δυσπρόσιτα για τον πολύ τον κόσμο.
            Υπάρχει μια Αριστερά, μια ιδεολογικοποιημένη Αριστερά, που ανατράφηκε και που πίστεψε στη δική της «Αριστερή Ηθική», στην «κοινωνική δικαιοσύνη», στην «κοινωνική αξιοπρέπεια», στο «δημοκρατικό ήθος και στην ανθρώπινη αλληλεγγύη και ανιδιοτέλεια».
 Αυτοί που πίστεψαν στις Ιδέες αυτής της Αριστεράς, απογοητεύτηκαν, ατύχησαν πολιτικά, απεδείχθησαν οι σκέψεις και οι ιδέες αυτές ατελέσφορες και παρά τα λάθη τους, δεν είναι λόγος να ντρέπονται γι’ αυτά. Πίστεψαν με συνέπεια και απέτυχαν.
            Σήμερα μιλάμε για την άλλη, την κυρίαρχη Αριστερά. Την αριστερά που έγινε Κυβέρνηση και «δεν έχει την Εξουσία».
Είναι και αυτό ένα από τα πολλά ιδεολογήματά της.
Αυτή που εμφανίζεται στα λόγια προοδευτική, αλλά οι πράξεις της δεν πείθουν.
            Ας δούμε τι είναι αριστερά, προοδευτικά, ιδεολογικά και πρακτικά στη σημερινή κυβερνώσα αριστερά, την «για πρώτη φορά αριστερά».
            Υποτίθεται ότι σαν συγκροτημένο πολιτικό κόμμα, γνώριζε την κρίση του 2008 και τις συνέπειες που επέρχοντο από το 2010 και τα επακολουθήσαντα μνημόνια. Είχε τόσους καθηγητάδες κ.λ.π οικονομολόγους.
             Εν τούτοις, παράβλεπε τους κινδύνους, αγνόησε τις προειδοποιήσεις από μέσα και από έξω, έπαιξε το λαϊκίστικο χαρτί, ανέπτυξε χωρίς όρια ανεύθυνο αντιπολιτευτικό λόγο, τροφοδότησε με τα μέτρα της Θεσσαλονίκης άπληστες κατακτήσεις κερδών, έσκισε τα μνημόνια με ένα άρθρο και μια γραφή, έβαλε τους Ευρωπαίους να παίζουν στους σκοπούς του ζουρνά του, παρακολούθησε και πρωτοστάτησε στις εκδηλώσεις των «αγανακτισμένων», της πλατείας, εστράφη εναντίον των πάντων, υποσχέθηκε τον κατώτατο ημερομίσθιο σε 750 ευρώ τουλάχιστον, αύξηση μισθών και συντάξεων, εξόρκισε την Ευρωπαική πολιτική και εξήρε το αντιευρωπαικό κλίμα και δεν απέκρυψε το φλερτ του με την δραχμή. Δεν λογάριασε τίποτε μπροστά στην εξουσία. Εξουσία και γαία πυρί μιχθήτω.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΥΒΙΣΤΗΣΗΣ
Γνώριζε ότι αυτά που εξήγγειλε δεν ήταν πραγματοποιήσιμα;   Ασφαλώς τα γνώριζε, εάν αναλογισθούμε τους οικονομικούς εγκεφάλους που τον συμβούλευαν (Δραγασάκης, Βαρουφάκης, Μηλιός, Τσακαλώτος, Σταθάκης κ.α). Αν πούμε ότι δεν είχε κατανοήσει καλά την πραγματικότητα, δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι δεν την κατάλαβε όταν βρέθηκε στην Κυβέρνηση και μπροστά στο αδιέξοδο της υποχώρησης ή της χρεωκοπίας της Χώρας.
            Τότε τι έπρεπε να κάνει μια Α ρ ι σ τ ε ρ ή διακυβέρνηση και μάλιστα για πρώτη φορά;
             Κανονικά, έπρεπε να βγει στο λαό και να πει ότι: μπροστά στο αδιέξοδο που βρήκα, δεν μπορώ να πουλήσω τα ιδεώδη και τις Αρχές μου και  π α ρ α ι  τ ο ύ μ α ι  από την Κυβέρνηση.
            Η Αριστερή, όμως, αυτή διακυβέρνηση, «σαν έτοιμη από καιρό», είχε ήδη συμβιβαστεί με τον εαυτό της. Το ωραίο είναι ότι παράλληλα «είχε δουλέψει» και τους πιο στενούς συνεργάτες της (Λαφαζάνη κ.λπ.).
            Προέβη σε ένα προσχηματικό δημοψήφισμα, που θα κάλυπτε τα προσχήματα και τον αποφασισμένο συμβιβασμό του, δηλ. Την αποδοχή των μνημονίων που θα έσκιζε. Το δημοψήφισμα με την υπερψήφιση του «ΝΑΙ», ουσιαστικά οδηγούσε εκτός Ευρώπης με τα επακόλουθα τα δυσμενή για τη χώρα.
            Ο λαός ψήφισε «ΝΑΙ», με πρόταση της ίδιας της Κυβέρνησης  και αυτή η αριστερή διακυβέρνηση, εντός 24ώρου, με δική της θέληση και πρωτοβουλία το μετέτρεψε σε «ΟΧΙ», που προφανώς ήταν μελετημένο. Και όχι μόνον αυτό. Αλλά υπέγραψε και τ ρ ί τ ο κατάδικό της μνημόνιο.
            Αυτή η πολιτική  προφανώς δεν αντιστοιχεί στο διακηρυγμένο μέχρι τότε πνεύμα της Αριστεράς. Αυτή είναι η «προοδευτική» πολιτική της κυβερνητικής Αριστεράς; Είναι μια πραγματικότητα.
            Τα μνημόνια έγιναν τελικά καθεστώς.
 Αποδέχθηκε η Αριστερά ότι της υπαγόρευσαν οι δανειστές.
 Και ο ηγέτης της αριστερής αυτής διακυβέρνησης, απεδείχθη πρωτοπόρος της ωραίας Ελληνικής λέξης «κυβίστησης».
            Δυστυχώς η πρακτική αυτή της Αριστεράς έχει και συνέχεια, οδυνηρή γι’ αυτήν.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΟΥ ΑΜΟΡΑΛΙΣΜΟΥ
            Διότι, ήδη έχει αποδειχθεί στους κόλπους της, τη χειρότερη εκδοχή του ΠΑΣΟΚ και τους θαυμαστές του Άκη.
            Έπειτα, ακόμη χειρότερο για την Αριστερά. ‘Έχει αποδεχθεί να κυβερνά τη χώρα με τους εξορκισμένους γι’ αυτήν ακροδεξιούς ΑΝΕΛ.  Εδώ χάνεται κάθε είδος ντροπής. Πρόκειται για  απάτη προοδευτικότητας.
            Ακόμη, έχει κόψει συντάξεις και αφορολόγητα.
            Υπερφορολογεί τον κοσμάκη για να βγάλει υπερπλεόνασμα, για να έχει την δυνατότητα να κάνει ελεημοσύνη για λίγα ΕΥΡΩ το χρόνο, σε μαστιζομένους από τη διαχείριση της πολίτες. Αυτήν την «ελεημοσύνη» που κατηγορούσε τους προηγούμενους.
            Έχει επιβαρύνει με τις άστοχες καθυστερήσεις των αξιολογήσεων τη Χώρα από τον Φεβρουάριο 2015 έως τώρα άνω των 100 δις ΕΥΡΩ.
            Ενώ βγάζει την ελεημοσύνη από το υπερπλεόνασμα της φορολογίας, συγχρόνως
χαρίζει πρόστιμα εκατομμυρίων (40) στον Ιβάν Σαββίδη.
            Χαρίζει λεφτά στον Τραμπ με τους γνωστούς «εξοπλισμούς».
            Παρακαλεί τον Σούλτς να κυβερνήσει με την Μέρκελ (Go back, madam Merkel, έλεγε πριν λίγο καιρό)!
            Ενώ πρώτα καταριόταν τα μνημόνια και τις αξιολογήσεις τους, ήδη ώδευσε ο ίδιος στην Τρίτη αξιολόγηση του μνημονίου του και π ρ ο π α γ α ν δ ί ζ ε ι τα οφέλη της.
            Η ασυνέπεια αυτή, τα συσσωρευμένα ψεύδη και μάλιστα σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα δεν είναι διακριτικό και μάλιστα επαινετικό της Αριστερής διακυβέρνησης.
            Βέβαια, μπορεί μερικοί καλοθελητές να ισχυριστούν ότι όλοι οι πολιτικοί λένε ψέματα. Ο «δικός μας» συνηθίζει να λέει μόνο ψέματα. Αλλά δεν είναι ποσοτική η διαφορά μας.
            Γνωρίζουμε ακόμη ότι ο Μακιαβέλλι, που δεν γνωρίζει μάλλον ο ηγέτης της δικής μας Αριστεράς, γιατί δεν έχει χρόνο ασφαλώς να διαβάσει τον «Ηγεμόνα»,  θεωρεί πετυχημένο τον ηγεμόνα που «έδινε μικρή σημασία στο λόγο του και ήξερε να εξαπατά τα μυαλά των ανθρώπων».
            Αλλά στην περίπτωσή μας δεν πρόκειται ούτε περί αυτού. Διότι ο Μακιαβέλλι αναφέρεται προφανώς στα μυαλά των «άλλων» που αποδέχονται τα ψέματα ή παραπλανώνται από αυτά των αντιπάλων του ηγεμόνα. ‘Οχι των ιδίων των οπαδών του.
Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ
            Εδώ τα ψέματα και η εξαπάτηση γίνεται και στους «δικούς μας» ανθρώπους, μέσα στο σπίτι μας, μέσα στο «κόμμα μας».
Δεν κοροϊδεύει η σημερινή και κυβερνητική Αριστερά τους τρίτους, κοροϊδεύει και τους «δικούς της» ανθρώπους. Μήπως και αυτό λέγεται προοδευτικότης της πολιτικής τους;
            Μήπως όταν ο κος Τσίπρας στοχοποιεί τους αντιπάλους του ως…….ακροδεξιούς, λησμονεί ότι συγκυβερνά με τους………..ΑΝΕΛ;
Δεν υπάρχει όριο ντροπής, ούτε ηθικού ενδοιασμού.
            Αυτή η Αριστερά δεν έχει ιδεολογικό περιεχόμενο. Γι’ αυτό και η κοινωνική της θεώρηση των πραγμάτων είναι ομιχλώδης  και στρεβλή. Αυτή η «Αριστερή διακυβέρνηση», δεν έχει καμία έφεση για τα πανανθρώπινα δικαιώματα, δεν έχει κανένα προοδευτικό ιδεώδες.
Έχει αναλωθεί με τα ανεμώλια έπη της, σε συνεχή υποβάθμιση της πολιτικής καλλιέργειας των πολιτών. Αυτή είναι συμμαχία διαταραγμένων προσώπων, που δεν τους ενδιαφέρει η προκοπή της Χώρας, αλλά το πορτοφόλι του άλλου, επιζητούν την ισοπέδωσή της ζωής του διπλανού της.
            Άλλως τε, τι άλλο επεδίωκαν με την επιδίωξη ελέγχου του τηλεοπτικού τοπίου και της εκδόσεως αδειών και εκείνου που απέτυχε και εκείνου που επιδιώκει τώρα; Είναι ιδανικό της Αριστεράς η επίτευξη ελεγχομένου συστήματος ενημέρωσης του Λαού και μάλιστα στα πρότυπα των τσαβίστας;
            Τώρα με τα νομοθετήματα των τελευταίων ημερών, υπερέβησαν κάθε εσκαμμένο αριστερής ιδεολογίας και μάλιστα βάσει του δικού τους μνημονίου, μεταξύ των οποίων και ο στραγγαλισμός της απεργίας των εργαζομένων. Τέτοια μέτρα δεν θα τολμούσε να διανοηθεί καμία «δεξιά» Κυβέρνηση.
            Αλλά προφανώς, τίποτε από αυτό δεν είναι Αριστερά. Αυτή τουλάχιστον που ξέρουμε από τα διαβάσματά μας.
Αυτή τη στιγμή οι πραγματικοί αριστεροί είναι δυστυχισμένοι. Είναι εξαπατημένοι. Ασφαλώς δεν μπορούν να πιστέψουν ότι η δική τους αριστερή διακυβέρνηση κάνει όλα εκείνα τα οποία αυτοί πολέμησαν και τα οποία αρνήθηκαν στις κυβερνήσεις της δεξιάς.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΑΠΑΤΗΛΗ ΕΛΠΙΔΑ.
            Τελευταία εξυφανομένη απάτη της κυβερνητικής Αριστεράς είναι η οργανούμενη «συμμαχία των φτωχών». Δηλ. η ίδια πολιτική που πλήττει κυρίως τους φτωχούς. Είναι άλλη μια κυνική ενέργεια της υπαρκτής αριστεράς. Από τη μία κατεβάζει  το  α φ ο ρ ο λ ό γ η τ ο, ώστε σχεδόν όλοι οι Έλληνες να φορολογούνται (δηλ. οι φτωχότεροι) και αυξάνει το Φ.Π.Α και τους εμμέσους φόρους, που τους πληρώνουν ΟΛΟΙ οι Έλληνες (και ασφαλώς και οι φτωχότεροι) και από την άλλη προσπαθεί να ξεγελάσει με τη «συμμαχία των φτωχών» προφανώς για εκλογική πελατεία.
            Αυτό δεν είναι «εξυπνάδα» ή τακτικισμός που του αποδίδουν, αλλά σκέτος  άθλιος αμοραλισμός, που προφανώς δεν περιποιεί τιμή στην Αριστερά. Και βεβαίως ελεεινή απάτη.
            Αλλά το αντιδημοκρατικότερο, που εξέλιξαν προπαγανδιστικά διάφορα κυβερνητικά παπαγαλάκια, το είπε επίσημα και υπεύθυνα η σύντροφος του Πρωθυπουργού, στη συνέντευξή της στην εφημερίδα των Συντακτών:        …Πήραμε την Κυβέρνηση, αλλά όχι την εξουσία…
Δηλαδή θέλει να πει ότι δεν τους αρκεί η διακυβέρνηση της χώρας βάσει των Νόμων της και των Θεσμών της.
 Εξουσία γι’ αυτούς είναι να κάνουν ότι θέλουν. Ένας κυνικός βολονταρισμός, που δεν απαντάτε σε καμία Δημοκρατία. Έτσι, θέλουν Δικαιοσύνη δική τους, ελεγκτικές αρχές δικές τους, Στρατό, Αστυνομία και κάθε Κρατικό φορέα δικό τους. Να υπάγεται στην ανεξέλεγκτη βούλησή τους.
Τότε και μόνον θα έχουν την Ε ξ ο υ σ ί α!!!
Αυτή είναι η προοδευτικότητα της Αριστεράς;
            Η Χώρα είναι υπό γενική κατεδάφιση. Ας μην αναφωνήσουμε το τραγικό του Παλαμικού λόγου:
                                    Κι’απ’ τις ίδιες πόρτες διάπλατες
                                    Πριν το στοχαστής,
                                    Ο Σουλτάνος καβαλάρης
                                    Μπήκε, ο  χ α λ α σ τ ή ς.


                                                                                                       ΓΙΑΝΝΗΣ  ΚΑΖΑΚΟΣ

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Η ΑΠΕΡΙΝΟΗΤΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ



Είναι πασίγνωστη και ιστορικά βεβαιωμένη η δολιότητα και υποκρισία της τουρκικής πολιτικής. Από της Άλωσης της Πόλης, μέχρι και στην απόβαση στην Κύπρο. Διαχρονική η διπλωματική διγλωσσία και αδιανόητη η παραχώρηση πεδίου συνεννοήσεως. Οι Τούρκοι μόνον παίρνουν. Δεν δίδουν ποτέ. Μόνον εμπρός στην υπέρτερη δύναμη υποχωρούν ή όταν υποστούν οδυνηρές ήττες. Προσφέρονται σε διάλογο, αλλά για να πάρουν, να κερδίσουν. Δεν διανοούνται να χάσουν. Γι’ αυτό οι διάλογοι με την Τουρκία, δεν τελειώνουν ποτέ. Θα λήξουν μόνον όταν κερδίσει από αυτούς.
Την ίδια τακτική ετήρησε στην επίσκεψή του στη χώρα μας ο Ερντογάν.
Ενώ έθεσε θέμα αναθεώρησης, ή άλλως επικαιροποίησης της Συνθήκης της Λωζάννης, επίσημα ενώπιον όλης της θεσμικής ηγεσίας της Χώρας, προσθέτει και την απατηλή δήλωση ότι δεν επιβουλεύεται τα σύνορα ή την ακεραιότητα την εδαφική οποιασδήποτε χώρας, άρα και της Ελλάδος.
Αλλά αυτές οι δηλώσεις αυτοαναιρούνται. Δεν μας λέει μόνον ψέμματα. Μας δουλεύει κιόλας. Και πολλοί είναι οι ιθαγενείς που θα «τσιμπήσουν».
Διότι η αναθεώρηση ή τροποποίηση της Συνθήκης της Λωζάννης ως προς την Ελλάδα, έχει επακριβώς και αυτομάτως εδαφικές διεκδικήσεις και αλλαγές στο καθεστώς των νησιών και της γεωγραφικής εγγύτητας αυτών με την Τουρκία, στα θέματα της υφαλοκρηπίδας, αλλά και στη Θράκη ακόμη, που αφήνει για την ώρα στο απυρόβλητο. Περιορίζεται για την ώρα στην εκδήλωση του «εθνικού ενδιαφέροντος» της Άγκυρας. Άλλο νόημα δεν έχει η αναθεώρηση αυτή.
Αυτές οι προθέσεις και επιδιώξεις είχαν εναργέστατα και απροκάλυπτα φανεί από τις δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γιλντιρίμ στην Αθήνα τον παρελθόντα Ιούνιο. Άλλως τε δεν πάει πολύς καιρός που ο ίδιος ο Ερντογάν μίλησε στην Πόλη για «τα σύνορα της καρδιάς του», σε ταυτόχρονη αναφορά στην αλλαγή της συνθήκης της Λωζάννης.
Η σημερινή Τουρκία, εδώ και τριάντα και πλέον χρόνια δεν κρύβει την νεοοθωμανική ατζέντα της, δυσκόλως αποκρύπτεται η ματαιοδοξία του αυτοκρατορικού παρελθόντος της, ο ιδιότυπος μεγαλοϊδεατισμός της και προσβάλλει αλαζονικά τη δύναμή της.
Στην τηλεοπτική συνέντευξή του ο Ερντογάν υπαινίχθη αρκετά καθαρά την επιρροή που φαίνεται να ασκήσει η Τουρκία αναπόδραστα στην Ελλάδα και δη στη γεωγραφική περιοχή των νησιών λόγω του όγκου (μεγέθους) της και της εγγύτητας με αυτήν των νησιών.
Για δικαιολογία της αναθεώρησης αυτής ο Τούρκος Πρόεδρος επικαλέστηκε την πάροδο 94 ετών από την υπογραφή της συνθήκης. Δηλαδή μας είπε ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια και δικαιολογείται η ανατροπή των τότε συμφωνηθέντων! Θα μπορούσε βέβαια και η δική μας πλευρά να πει ότι από τη συμφωνία του Πρωτοκόλλου του Λονδίνου του 1830 και της Ελληνικής Επανάστασης για αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού (του κατακτητή δια της βίας) έχουν περάσει πάνω από 200 χρόνια και με την λογική αυτή θα έπρεπε η Ελλάδα να ικανοποιηθεί στη διευθέτηση των συνόρων της κ.λ.π. και για την ασφάλεια της εδαφικής της ακεραιότητας με άλλη συμφωνία που θα περιλαμβάνει την Ανατολική Θράκη κ.λ.π. Για να μην πάμε από την Άλωση της Πόλης το 1453. Δυστυχώς επικαλέστηκε μόνον νομικά επιχείρηματα....
Αλλά στη διεθνή κονίστρα οι διάφορες δικαιολογίες και απαιτήσεις γίνονται πίσω από την προβαλλόμενη δύναμη του ισχυρότερου. Και εδώ η ευθύνη μας. Θα έπρεπε να μην είμαστε αποδυναμωμένοι. Να μην βρισκόμαστε σε μέγιστη οικονομική κρίση.
Αλλά ο Τούρκος Πρόεδρος υπήρξε όχι μόνον υποκριτής, αλλά και θρασύς.
Επέπληξε με το διπλωματικό τρόπο του την Ελληνική Δικαιοσύνη, γιατί χορήγησε άσυλο στους οκτώ Τούρκους αντικαθεστωτικούς, παραγνωρίζοντες τους κανόνες της Ελληνικής Δημοκρατίας και τη μέγιστη θεσμική αρχή της διάκρισης των εξουσιών, τη στιγμή που εκείνος  π ρ ο σ ω π ι κ ά,  διέλυσε κυριολεκτικά την Τουρκική Δημοκρατία και εγκαθίδρυσε προσωπικό καθεστώς.
Εμίλησε αυτός για την Ελληνική Δικαιοσύνη, που:
 απέλυσε σχεδόν του μισούς Τούρκους δικαστές, απέλυσε τα 2/5  των δημοσίων υπαλλήλων της Χώρας του, απέλυσε τους μισούς στρατιωτικούς όλων των ενόπλων δυνάμεων, έκλεισε εφημερίδες, εμήνυσε ο ίδιος προσωπικά με άνω των εκατό μηνύσεων δημοσιογράφους που τους κρατεί στη φυλακή χωρίς δίκη, έχει συλλάβει δεκάδες ξένους δημοσιογράφους, έχει συλλάβει δεκάδες ξένους δημοσιογράφους και τους κρατεί σε λευκά κελιά, μαζί με άλλους αντικαθεστωτικούς του, κανάλια και εφημερίδες έχουν φιμωθεί εάν δεν τον εγκωμιάσουν,  η ελευθερία και η λειτουργία του  διαδικτύου, εξαρτώνται,  από την εκάστοτε διάθεσή του.
Αυτός ο άνθρωπος είχε το θράσος να απαξιώσει την Ελληνική Δικαιοσύνη. Είναι σαφές ότι ήξερε τι έκανε. Ήξερε ποιους είχε απέναντί του.
Διότι οι δικοί μας διπλωμάτες αρέσκονται, φαίνεται, μόνον στην κατάκτηση ξένων γλωσσών. Ελπίζω όχι για να γλείφουν. Δεν ενδιαφέρονται για άσκηση διπλωματίας και πολιτικής με στρατηγικούς στόχους. Είναι ευάλωτοι στους πολιτικούς που για λόγους ευκαιριακού εντυπωσιασμού, κάνουν τέτοιες  προσκλήσεις, χωρίς περιεχόμενο, χωρίς προετοιμασία, χωρίς καμία στόχευση, από απερινόητη μικροπολιτική προβολή.
                                                                        ΓΙΑΝ.ΚΟΣ


Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

ΤΟ ΑΛΛΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ


Ο πόθος του πραγματοποιήθηκε.
Το νιότερο κλεφτόπουλο με το καριοφίλι του γέρο – Δήμου, ανέβηκε στη ράχη κι έριξε τρεις σημαδιακές φορές.
« Άκουσε ο Δήμος τη βοή
  μεσ’ το βαθύ του ύπνο.
 Τ’ αχνό του χείλη εγέλασε
 και σταύρωσε τα χέρια».
Τώρα μπορούσε να φύγει. Το Γένος δεν πέθανε. Είναι ζωντανό στις ράχες της Πατρίδος του.
Ο αγώνας για την λευτεριά συνεχίζεται.
Η Γενιά και το Γένος αδιαφιλονίκητος πόθος των Ελλήνων. Διάσημοι και ταπεινοί, επώνυμοι και ανώνυμοι. Στόχος τους είναι η επιβίωση της γενιάς τους και του Γένους τους. Του Γένους των Ελλήνων.
Ο μπαρμπα – Χαράλαμπος, ογδονταπεντάρης πια, στο ορεινό χωριό της Γορτυνίας έμαθε τα κακά μαντάτα. Το μοναχοπαίδι της γενιάς του, ο εγγονός του Αγγελής, χάθηκε με τη μονάδα του πολεμώντας στο Σαγγάριο το καλοκαίρι του 1922.
Καταχνιά και μαυρίλα στην οικογένεια και το χωριό. Τελετές και  μνημόσυνα για τον χαμένο και επίσημα Αγγελή. Ο μπαρμπα – Χαράλαμπος έμενε ασυμβίβαστος με το γεγονός. Δεν μπορούσε να αποδεχθεί ότι έσβησε η γενιά του. Σερνόταν μέχρι την Εκκλησία του χωριού για να πάρει δύναμη και να παρακαλέσει για τον ερχομό του Αγγελή. Δεν αποδέχθηκε ποτέ την απώλεια του εγγονού του, της γενιάς του.
Και όταν πια δεν μπορούσε να σέρνεται έμεινε κατάκοιτος, αμίλητος, ασυμβίβαστος με την ιδέα του θανάτου. Ο μπαρμπα Χαράλαμπος ουρανοδρομούσε. Δεν παρέδιδε την πνοή του. Το πνεύμα του ασυμβίβαστο με το χαμό της γενιά του.
Τον Νοέμβριο του 1922 έγινε το θαύμα. Ο Αγγελής γύρισε ξαφνικά στο χωριό. Είχε σωθεί. Σύσσωμο το χωριό τον έφερε στο κατώφλι του σπιτιού του παππού του.
Άκουσε ο μπαρμπα – Χαράλαμπος τη βοή στην ουρανόδρομη πορεία του. Σηκώθηκε από το κρεββάτι του. Το αχνό του χείλι γέλασε πλατιά. Και αγκάλιασε σφικτά τον εγγονό του, τη γενιά του. Ύστερα ξάπλωσε στο κρεββάτι. Για πάντα.        Η ιστορία της πανάρχαιας Πατρίδας συνεχίζεται.
Τώρα μπορούσε να φύγει.
Το γένος του υπάρχει. Ο μπαρμπα – Χαράλαμπος ζει. Η ελπίδα της γενιάς δεν έσβησε ποτέ.

Όπως και η ελπίδα του Γένους μας. Μόνο που το χαμόγελο που περιμένουμε εμείς είναι από την ίδια τη γενιά μας. Είναι το άλλο χαμόγελο. Της ζωής, της δράσης, της προσδοκίας, της προόδου. Του βηματισμού μιας ελεύθερης από μνημόνια και μειοδοσίες Πατρίδα μας. Μιας Πατρίδας αξιοπρεπούς και σεβαστής, μακριά από τις καθημερινές μικρότητες και γελοιότητες. Μιας δικής μας Πατρίδας, του Γένους μας.

Πέμπτη, 19 Οκτωβρίου 2017

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗ ΜΑΝΗ


Μάνη και Μανιάτες. Φαντάσματα της φύσης.
Γαντζωμένοι σαν πεταλίδα στα βράχια
Βιώνουν την Προμηθεϊκή  μοίρα τους.
Μια μάνα γη, που αποπνέει το μύρο της αδούλωτης ψυχής,
τον αγέρα της λευτεριάς,
προσωποποιεί τις αξίες της τιμής,
του θάρρους και της παλληκαριάς.
Η Μάνη μακριάθε βογγάει τα πάθη της,
μακριάθε ανεβαίνει ο λυγμός της.
Με τα χέρια και τα νύχια, μέτρο το μέτρο
σταλιά-σταλιά τον ιδρώτα
oι Μανιάτες φύλαξαν τη ζωή, την αγριότητα,
μα και την αγιότητα της γης τους.
Μπορείς να προσκυνήσεις τα Άγια της Φυλής
στα μύχια των απάτητων βράχων και στην
υψιπετή ενατένιση των βουνοκορφών της.
Ο Αλέξανδρος Πάλλης μας θυμίζει:
«Στα στουρναρένια στήθια της
πλάτανοι δεν φυτρώνουν ή φράξια ή πυξάρια.
Λίγοι βλαστοί από τα σπλάχνα της
φυτρώνουν:
Τα λένε παλληκάρια».
Η Μάνη σου επαναφέρει την Ιστορική μνήμη.
Εκείνα που με ιδρώτα του μυαλού μας
αποκτήσαμε και με αίμα της καρδιάς μας ποτίσαμε,
είναι καιρός να καταστήσουμε τίμημα
πολυγέννητο στων παιδιών μας τα χέρια,
υποθήκη ανέγγιχτη στο διάβα των αιώνων!
Να ενστερνισθούμε το παράδειγμα των
προγόνων μας αυτών,
να γονατίσουμε στις ιερές σκιές τους
και να πάρουμε από το θάρρος τους και τη
λεβεντιά τους δύναμη και λογισμό για την
παραπέρα πορεία μας.
Σέβας και απέραντη ευγνωμοσύνη στη
Μανιάτικη Φύση και στο γένος της.
Τους  το  χρωστάμε.

                                                                                   ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΖΑΚΟΣ


Με την ευκαιρία εκδρομής (20-22/10/2017) της Παναθηναϊκής Ζωγράφου στη Μάνη  

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Αλλαγή φύλου και ομοφυλοφιλία


Όταν ομιλούμε για αλλαγή φύλου ανατρέχουμε αμέσως στη Βιολογία, στην αρχέγονη φύση, στην επικράτεια της Επιστήμης.
 Αναζήτηση φύλου έχουμε στην περίπτωση του «φύλου των Αγγέλων». Το καπρίτσιο της Φύσης δημιουργεί ανατομικές ατέλειες, που με το χρόνο εξελίσσονται, κατά τον αρχικό προσδιορισμό της.
 Το DNA του ανδρός και το DNA της γυναικός είναι το ίδιο όσα χρόνια και αν περάσουν εις το διηνεκές.
 Η φύση δεν παραβιάζεται με οποιεσδήποτε επί του σώματος επεμβάσεις.
Επομένως οι ιδιαιτερότητες αυτές της Φύσης, ελέγχονται από τους βιολόγους και τους αρμόδιους γιατρούς, οι οποίοι γνωμοδοτούν για την επέμβαση επιβεβαίωσης του ενός ή του άλλου φύλου. Οι περιπτώσεις είναι ελάχιστες. Αλλά δεν έχει σημασία. Και μία να ήταν, ο πολιτισμός μας επιβάλει την αντιμετώπισή της.
Από την επιστημονική λοιπόν, άποψη, η βιολογική αυτή σύνθεση και ιδιοσυστασία του ανθρώπου επηρεάζει τη συμπεριφορά του στη ζωή.
Αυτό, βέβαια, το εκφράζει στην «Πολιτεία» του ο Πλάτων, ο οποίος θεωρεί την προσωπικότητα κάτι σύνθετο και ότι ο ανθρώπινος χαρακτήρας επηρεάζεται και διαμορφώνεται από την κληρονομικότητα, τη φυσική ιδιοσυστασία του ατόμου, την ανατροφή, την παιδεία, τις συναναστροφές και τη συγκρότηση της Πολιτείας με τις αρχές και τα ιδεώδη που την διέπουν. Ο Πλάτων, όπως φαίνεται, πρωτοπορεί των συγχρόνων αντιλήψεων για τη δόμηση της προσωπικότητας του ατόμου.
Μέσα στο πλαίσιο αυτό δεν εντάσσεται η ομοφυλοφιλία. Η αλλαγή φύλου δεν έχει σχέση με την ομοφυλοφιλία. Ούτε με τα δικαιώματα των ομοφύλων ζευγαριών. Γιατί η ομοφυλοφιλία έχει φύλο.                Αντίθετό της μπορούμε να θέσουμε την ετεροφυλία, που και αυτή έχει τα δικά της φύλα.
Η επιχειρούμενη νομοθετική επέμβαση στην αλλαγή φύλου επενδεδυμένη με γραφειοκρατικά στοιχεία, κάτι σαν δήλωση γέννησης στο Ληξιαρχείο ή σαν έκδοση συναινετικού διαζυγίου (από το φύλο της φύσης του) είναι εμφανώς άκαιρη, αψυχολόγητη, αμελέτητη και προκλητική στην υπάρχουσα επιστημονική παρουσία και την επικρατούσα κοινωνική ευταξία. Και πάλι ο Πλάτων μας θυμίζει: «Πάσα δη κοινωνία ευρυθμίας τε και ευαρμοστίας δείται».
Δημιουργεί την εντύπωση, που δυστυχώς είναι βάσιμη, ότι στοχεύει άλλο σκοπό. Ότι ο σημερινός φερόμενος σκοπός, είναι προπομπός μιας άλλης καταλυτικής για την κοινωνία μας επιβολής ηθών. Γιατί οι κύριοι υπερασπιστές του νομοσχεδίου ομιλούν για δικαίωμα «αυτοπροσδιορισμού». Αλλά τέτοιο δικαίωμα δεν νοείται στην προδιαγραφείσα αλλαγή φύλου. Εδώ επεμβαίνει η Επιστήμη και επιβεβαιώνει την αποκατάσταση μιας ιδιοτροπίας της Φύσης.
Αντίθεται ο αυτοπροσδιορισμός ευθέως αφήνει ελεύθερο το πεδίο βούλησης οποιουδήποτε να μετεξελιχθεί σε ανθρώπινο τέρας. Γιατί αντιβαίνει στη βιολογία του ατόμου, στη Φύση του ατόμου. Και πολύ περισσότερον όταν το υποκείμενο της αλλαγής είναι 15ετής και έφηβος που μόνον η επιστήμη (βιολογία – ψυχιατρική), μπορεί να επιβεβαιώσει ένα γεγονός, τέτοιας οξύτητας που μπορεί να έχει ανατρέψει την ψυχική του ισορροπία.
Επικαλούνται, ακόμη και απειλές ή καταστάσεις «μπούλιγνκ» των ατόμων που προβάλλουν σήμερα στην κοινωνία τις αντικανονικές στη φύση τάσεις τους. Αλλά αυτό είναι μία υπόθεση, που δεν επιβεβαιώνεται γενικώς στην κοινωνία μας, όπως ισχύει και η υπόθεση- για άλλους βεβαιότητα-, ότι το «μπούλιγκ» αυτό θα ακολουθήσει τη μεταφόρφωση των ανθρώπων σε άλλο φύλο.
Εξ άλλου η ομοφυλοφιλία δεν είναι σήμερα αποδιοπομπαία από την κοινωνία μας. Πλείστοι ομοφυλόφιλοι ζουν, εργάζονται, βιώνουν τα επαγγέλματά τους αρμονικά ανάμεσά μας. Κάποιοι είναι και φίλοι μας. Έχουν κανονική επικοινωνία με το περιβάλλον τους. Κανένας δεν τους ενοχλεί ή ενοχλείται.
Εδώ θα πρέπει να διακρίνουμε τη θηλυπρέπεια από την ομοφυλοφιλία. Όταν είναι προκλητική. Όταν είναι εξεζητημένη. Ξεπερνά τα όρια της ευπρέπειας. Δεν είναι ο κανόνας να συντρέχει η ομοφυλοφιλία με την θηλυπρέπεια. Η ποίηση του Καβάφη ξεχειλίζει από ομοφυλοφιλία, αλλά η θηλυπρέπεια είναι απούσα.
Ο Νομοθέτης στην Ελλάδα επιχειρεί την εισαγωγή στην κοινωνία μας της θεωρίας των Φύλων. (ΗΠΑ – Αγγλία 1970 – 1990)
Χαρακτηριστικό της θεωρίας αυτής είναι ότι εξετάζει την αρρενωπότητα και τη θηλυκότητα  ως σύνολο διαμορφωμένων χαρακτήρων, σε αντίθεση με τον χαρακτηρισμό τους από τις βιολογικές τους δομές.   Τα φύλα καθορίζονται ως «κοινωνικές κατασκευές», αποβλέπουν στη δημιουργία μιας «νέας σεξουαλικότητας» και θεωρείται λάθος να σκεπτόμαστε  με όρους έλξης αρσενικού – θηλυκού και αντιθέτως, δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, όπως και η φυσιολογιή σεξουαλικότητα.        Δηλαδή μπορεί να προσελκύει το αντίθετο φύλο, το ίδιο φύλο ή και τα δύο μαζί, αλλά μπορεί και οι προτιμήσεις του καθενός να αλλάζουν συνεχώς. Πρόκειται για την εφαρμογή της «πανσεξουαλικότητας» που θέλει τους ανθρώπους να θεωρούνται φυσιολογικοί και όταν έλκονται από το ίδιο φύλο και όταν είναι δισεξουαλικοί ή διαφυλετικοί – τρανσεξουαλ – και να αισθάνονται φυσιολογικοί.
Ιδού πως το διατυπώνει ο Νομοθέτης μας: «Ταυτότητα φύλου νοείται ο εσωτερικός και προσωπικός τρόπος με τον οποίον το ίδιο το πρόσωπο βιώνει το φύλο του, ανεξάρτητα, από  το φύλο που  καταχωρίστηκε κατά τη γέννησή του με βάση τα βιολογικά του χαρακτηριστικά».
Ο Νομοθέτης μας βγαίνει από τη βιολογία, τη ρίχνει στο καλάθι των αχρήστων και προσδιορίζει τη φύση του ανθρώπου με μια αυθαίρετη και αλαζονική μονομερή βούληση, χωρίς ουσιαστικά με κανέναν έλεγχο. Με μια αίτηση, με μια υπογραφή, κάτι σαν «μεταδημότευση».
Η κοινωνία μας δεν αποδέχεται τέτοιες τελελεσμένες καταστάσεις, που προσβάλουν τις γνώσεις και τις παραδόσεις της και κλωνίζουν τα θεμέλια των απαρχών της.
Αλλά προσκούει και στη λογική της.
 Η νομοθέτηση αυτή δεν θεραπεύει ασθένειες. Ικανοποιεί πάθη που δεν δικαιολογούνται από την απλή λογική. Η επικράτηση των παθών, ενάντια στη λογική εισάγουν το τραγικό στην ανθρώπινη συμπεριφορά. Οδηγούν τους ανθρώπους στις ακρώρειες του πάθους των και ακολουθεί αναπόφευκτα η τραγωδία.
Εάν υπάρχουν περιπτώσεις που η επιβίωσή τους έχουν υπαρξιακό χαρακτήρα, γι’ αυτές είναι η Επιστήμη, οι γιατροί και η πρόνοια του Κράτους.
Αλλά είναι αδιανόητο να αρνούνται ότι υπάρχει βιολογικό φύλο, να μην υπάρχει η αιώνια φύση και να επιχειρείται από το Νομοθέτη επέμβαση για αλλαγή φύλου, δηλαδή στη βιολογία της φύσης. Αλλά δεν θα τρελλαθούμε.
Θα περιμένουμε την «ουρά» του νομοθετήματος, που ασφαλώς επιθυμούν να ακολουθήσει, για να επιβεβαιώσουμε την παρακμιακή πορεία της Πατρίδος μας σε όλα τα επίπεδα.
                                           Μήπως τότε είναι αργά;
  

                                                             ΓΙΑΝ.ΚΟΣ