Η ΚΑΜΑΡΙΛΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

     Αυτοί που δικαιολογούν την παρουσία τους στο δημόσιο, με την γραφειοκρατική τους συνείδηση, γράφε ασυνειδησία, επικαλούνται τη….. νομιμότητα του γράμματος του Νόμου.

    Δεν τους ενδιαφέρει η ουσία του έργου. Αυτήν την τορπιλίζει  συστηματικά, η γραφειοκρατική τους διαστροφή. Όπου δεν μπορούν να φέρουν αποτέλεσμα ή να δώσουν λύση σε κάποιο θέμα, επικαλούνται το Νόμο, που υποτίθεται τους εμποδίζει.

    Και όλοι αυτοί, δεν έχουν πολιτικοί ή ιδεολογικό συγκεκριμένο προσανατολισμό!. Μάλιστα, εκείνοι που είναι απόλυτοι και άτεγκτοι στην εφαρμογή του γράμματος του Νόμου, είναι συνήθως οι αριστεροί.

    Τέτοιοι είναι εκείνοι, που στο προηγούμενο δημοσίευμά μας, για αλλαγή του τρόπου παροχής της εργασίας των εργαζομένων χωρίς θρησκευτική τήρηση του καθιερωμένου ωραρίου, ζορίστηκαν αφάνταστα και εκδήλωσαν την αντίθεσή τους, επικαλούμενοι τον….. Νόμο και τα ωράρια εργασίας του. Απέδωσαν δε έμμεσα ( δηλαδή απείλησαν) ευθύνες, σε αυτόν που θα επιχειρήσει να αλλάξει τα ωράρια εργασίας!!!

    Δεν πρόκειται για γραφειοκρατική εμμονή, αλλά πνευματική στείρωση των λοβών του εγκεφάλου τους. Είναι πιο ανησυχητικό το φαινόμενο.

Η αξία της εργασίας.

     Τόνοι μελάνης έχουν χυθεί για τον προσδιορισμό της αξίας της εργασίας.        Ο Μάρξ, έγραψε χιλιάδες σελίδες και για την "υπεραξία" της εργασίας. Δηλαδή ως έναν από τους τρόπους των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων παραγωγής και εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

    Αλλά εδώ, έχουμε αφήσει πίσω τον Μάρξ. Εδώ, ο εργαζόμενος είναι εντεταλμένος για τη διεκπεραίωση ορισμένου έργου. Π.χ. την αποκομιδή των απορριμμάτων της πόλεως, σε έναν συγκεκριμένο τομέα και όλοι μαζί, όλης της πόλεως.

    Το ωράριο εργασίας τους, από το Νόμο έχει καθοριστεί, σε έξι ώρες. Εάν ο εργαζόμενος περατώσει το έργο του, σε δυο- τρείς ώρες, ο σημερινός εργοδότης του Δήμου, δεν του ζητά να συνεχίσει το ωράριό του έως όταν φθάσουν και συμπληρωθούν όλες οι ώρες για να σχολάσει από την εργασία του. Ούτε του μειώνει το ημερομίσθιό του, κατά τις ώρες που δεν έχει δουλειά.

    Αντίθετα, του επιτρέπει να αποχωρήσει από την εργασία του ( αφού βεβαίως έχει ολοκληρώσει το έργο του της κάθε ημέρας) και να πάει όπου θέλει ( στην οικογένειά του, στην φροντίδα των παιδιών του κ.ο.κ.)

       Ο Μάρξ, αυτό, δεν το είχε  σκεφθεί. Ούτε το φανταζότανε στην εποχή του. Πως είναι δυνατόν, οι σχέσεις παραγωγής και εργασίας, να οδηγούν στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όταν ο χρόνος της εργασίας μειώνεται για την ίδια παραγωγή, χωρίς να μειώνεται η ανταμοιβή της!!!

    Το σύστημα αυτό, ο Μάρξ, θα το αποθέωνε, εάν δεν το ονόμαζε ουτοπικό.

    Αλλά εδώ δεν έχουμε ΟΥΤΟΠΙΑ, αλλά πρακτική εφαρμογή του συστήματος.

    Έτσι, όσοι επικαλούνται το ωράριο εργασίας του εργαζομένου- ως κατοχυρούντος τα δικαιώματά του στην εργασία και κατά τούτο παραβιάζουν τον Νόμο- δεν είναι μόνον γραφειοκράτες, ούτε είναι μαρξιστές ή οτιδήποτε αριστεροί. Είναι απλά, α ν ό η τ ο ι.

Ο ΝΟΜΟΣ ΔΕΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ

      Ο Νόμος, καθορίζει ένα πλαίσιο ωραριακής εργασίας στον εργαζόμενο.          Ο εργοδότης, είναι εκείνος που καθορίζει μέσα στο ωράριο αυτό, τον τρόπο εργασίας του εργαζόμενου κατά τον πλέον εποικοδομητικό και αποτελεσματικό τρόπο, που αυτός ορίζει.

    Υπεύθυνος για τον εργαζόμενο και την εργασία του, είναι ο εργοδότης, δηλαδή εδώ, ο Δήμος. Εάν ο εργοδότης, ικανοποιηθεί από τη δουλειά του εργαζόμενου, έχει δικαίωμα να παράσχει αυτόν, κάθε είδους διευκόλυνση, από ρεπό, τιμητική άδεια, σε ορισμένες περιπτώσεις και μπόνους και ασφαλώς  διαφορετικής ισχύος ωράριο. Ο Νόμος, δεν επιβάλλει την υποχρεωτική εξάντληση του ωραρίου, στους εργαζόμενους, της καθαριότητας ή συναφών εργασιών.

    Άλλη είναι η περίπτωση, των διοικητικών και τεχνικών υπαλλήλων, οι οποίοι πρέπει να είναι παρόντες στο ωράριό τους, διότι σε αυτό το ωράριο, έρχονται οι πολίτες δια να λύσουν τα αιτήματά τους. Και δεν μπορείς, στο νόμιμο ωράριο του υπαλλήλου, οποτεδήποτε έλθει ο πολίτης, να δηλώσεις απουσία και άρνηση εξυπηρέτησης.

    Επομένως, αυτοί που επικαλούνται ωράριο εργασίας- για τους εν λόγω εργαζόμενους- είναι εκτός ορίων νομιμότητας,  οι ίδιοι.

Σκοπιμότητες

      Αλλά εδώ δεν έχουμε μόνον τη γραφειοκρατική και σε πολλές περιπτώσεις Μανδαρινική συμπεριφορά, ορισμένων κρισίμων παραγόντων του Δήμου.

    Υπάρχει σκοπιμότητα. Να μην ξεπεράσει ο Δήμαρχο,ς το τείχος των μανδαρίνων- γραφειοκρατών και έλθει σε άμεση επαφή με τους εργαζόμενους. Διότι τότε, θα αποκαλυφθεί ο μη εποικοδομητικός ρόλος αυτών, στην επίλυση των προβλημάτων τους, η ανασταλτική τους διάθεση. Έτσι καιροπετάνε τους εργαζόμενους και τους πολίτες.

    Ο Δήμαρχος θα αποκτήσει από πρώτο χέρι, αντίληψη των αναγκών των εργαζομένων και του Δήμου. Οι εργαζόμενοι, είναι οι ειλικρινείς φορείς των αναγκών του Δήμου. Θα ξεπεραστούν διάφορα ταμπού, θα πέσουν μάσκες, θα αναφανούν τα κραυγαλέα μηδενικά και οι κρυπτόμενες ασημαντότητες.

Ο Δήμαρχος θέλει να γράψει ιστορία;

      Όλα όσα εκθέσαμε παραπάνω, εξαρτώνται από τη θέληση και την επιμονή του Δημάρχου. Ο κ. Βασίλης Θώδας, είναι νέος, ορεξάτος και πρέπει να είναι και φιλόδοξος.

     Είναι πολύ τυχερός, που βρίσκεται μπροστά σε μια τέτοια ουσιαστική και υλοποιήσιμη πρόκληση. Του δίδεται η ευκαιρία να γράψει ιστορία. Και το ξέρει. Το ξεπέρασμα της γραφειοκρατίας, είναι το μεγαλύτερο γέρας και η καλύτερη σφραγίδα επιτυχίας, για τον πολιτικό.

                                                                                   ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΑΠΟΔΟΚΙΜΑΣΙΑ των δήθεν αφελών "επιστημόνων"

      Τον τελευταίο καιρό, ενώ η Τουρκία προκαλεί και απειλεί συνεχώς, όλη τη Μεσόγειο και πιο πολύ την Ελλάδα και ενώ δεν αποκλείεται θερμό επεισόδιο μεταξύ Ελλάδας- Τουρκίας, βγαίνουν κάποιοι να δημοσιοποιήσουν τις "επιστημονικές " απόψεις τους, που είναι καθαρά υποβοηθητικές των Τουρκικών επιδιώξεων.

    Πρώτα- πρώτα, το θέμα δεν είναι επιστημονικό, αλλά εξόχως και αποκλειστικά και  π ο λ ι τ ι κ ό. Βρισκόμαστε μέτωπο με μέτωπο, με τον εχθρό.

     Έπειτα, οι διάφορες ποικίλες επιστημονικές ( γεωπολιτικές ή νομικές) ερμηνείες, από το γεγονός και μόνον ότι είναι ποικίλες, δεν αποτελούν επιστημονική αλήθεια.

    Εξ άλλου, είδανε οι εν λόγω "επιστήμονες", κανέναν άλλον επιστήμονα ή διανοούμενο Τούρκο, να δημοσιοποιεί απόψεις που δεν ευνοούν την Τουρκία ή λένε ένα καλό λόγο για την προστατευόμενη από την ΟΥΝΕΣΚΟ Αγία Σοφία ή για τα δικαιώματα αυτονομίας κ.λ.π. των Κούρδων ή για την παράνομη κατοχή και παραμονή των Τούρκων στην Κύπρο;

    Μήπως είμαστε πολύ αφελείς;

 Πολύ λόγος έγινε, για την απόσταση του Καστελόριζου, από την Ρόδο και την Τουρκία.

    Πότε αποτέλεσε γνώμονα για την προάσπιση του κυριαρχικών δικαιωμάτων μιας χώρας, η απόσταση που τη χωρίζει από τον εχθρό ;

     Η Αγγλία της Μάργκαρετ Θάτσερ, έκανε ολόκληρη εκστρατεία και πόλεμο για τα νησιά Φώκλαντ, που είναι στην Αργεντινή και κανένας Εγγλέζος πολιτικός ή διανοούμενος δεν της είπε ότι: δεν πρέπει να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Αγγλίας στα Φώκλαντ που δεν είναι 68 μίλια μακριά, όπως η Ρόδος με το Καστελλόριζο.

     Οι Αθηναίοι με τον Κίμωνα, εξεστράτευσαν,  τον 4ο αιώνα π.χ. και καταναυμάχησαν τους αντιπάλους τους, στην Κύπρο ( όπου ο Κίμων σκοτώθηκε και επί 30 ημέρες απέκρυπταν το θάνατό του, μέχρι την τελική νίκη), όπου η απόσταση βεβαίως δεν είναι 68 μίλια όπως Ρόδος- Καστελλόριζο.

     Οι Ρώσοι, κατέλαβαν την Κριμαία, στη νότιο Ουκρανία και η απόσταση:Ρωσία- Κριμαία, δεν είναι 68 μίλια μακριά όπως Ρόδος- Καστελλόριζο.

     Πέραν αυτών, ποιος είπε ότι επειδή ένα τμήμα εδάφους, ένα νησί, είναι πλησιέστερο στα όρια του άλλου Κράτους, πρέπει ή έχει το δικαίωμα το άλλο Κράτος να το καταβροχθίσει;

     Και μιλάμε για τη περίπτωση του Καστελλόριζου. Εδώ δεν προβάλουν οι "επιστήμονες" μας ή αποκρύπτουν και την ιστορία και την γεωγραφία.

     Ποτέ δεν πήγε, κανένα Καστελλόριζο προς την Τουρκία. Το Καστελλόριζο, παραμένει εκεί,  επί χιλιετηρίδες στην Ελληνική Επικράτεια. Ήταν χιλιάδες χρόνια εκεί, πριν οι Τούρκοι καταλάβουν τα εδάφη της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και ως εκ τούτου και τα ιστορικά εδάφη της Ιωνίας κ.λ.π.

     Δηλαδή οι Τούρκοι, πλησίασαν με κατακτήσεις προς τα νησιά μας. Αυτά, δεν ήταν ούτε έγιναν ποτέ δικά τους.

     Πως θέλουν με διάφορες μεθοδεύσεις ή βολικές ερμηνείες να τα καταβροχθίσουν;

     Εάν υπήρχε τέτοιο δικαίωμα, τότε και οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είχαν καταβροχθίσει την Κούβα, αφού είναι σπιθαμιαία ως μέγεθος για τις ΗΠΑ και μια ανάσα από το Μαϊάμι. Και υπάρχουν πλείστα παραδείγματα στον κόσμο.

     Οι "επιστήμονές" μας, κάνοντας χρήση της ακαδημαϊκής τους ελευθερίας, θεωρούν ότι δεν είναι ενδοτικοί, όταν προτείνουν έντιμους συμβιβασμούς την ώρα του πολέμου και μάλιστα δια δημοσιοποιήσεως των προτάσεων τους!!!

     Η αλήθεια είναι ότι: εάν απέβλεπαν σε τέτοιους στόχους και είχαν τέτοιες προθέσεις, έχουν τις κατάλληλες θέσεις να τις εισηγηθούν στην Κυβέρνηση     ( όποια Κυβέρνηση είναι, άλλως τε, όλοι τους είναι κρατικοδίαιτοι, είτε απ’ ευθείας από το Δημόσιο είτε μέσω Ιδρυμάτων κ.λ.π.) και να αναμένουν τις εξελίξεις.

     Αλλά δεν έχουν τέτοιες προθέσεις. Διότι ασφαλώς στις αρμόδιες Κυβερνητικές εξουσίες, έχουν εκθέσει τις απόψεις τους αυτές.

 Αλλά, δεν αρκούνται σε αυτό.

Θέλουν με τη δ η μ ο σ ι ο π ο ί η σ η τους, να επηρεάσουν και το Λαό. Να δημιουργήσουν πνεύμα σκεπτικιστικό, ηττοπάθειας, υποχωρητικότητας και συγχρόνως να ασκήσουν πίεση στην Κυβερνητική πολιτική.

    Αυτό, δεν προδίδει αφέλεια. Αποκαλύπτει εμμονή, η οποία δεν συνάδει με επιστημονική αντικειμενικότητα και αβρότητα.                                                              

Εάν είχε κηρυχθεί πόλεμος, αυτά, θα τα λέγαμε αλλιώς……..

                                                                                             ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ 2021 ΚΑΙ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟΣ

     Έγινε μια Επιτροπή για τον εορτασμό των 200 χρόνων, από την Επανάσταση των Ελλήνων του 1821.

     Πρόεδρος, ορίστηκε η κ. Αγγελοπούλου και μέλη της, άγνωστα τον αριθμόν και άγνωστα των επωνύμων στο ευρύ κοινό.

     Το έργο της, δεν το ξέρει κανείς έως τώρα. Από την διαχείριση της ιστοσελίδας της παίρνουμε κάποιες πληροφορίες, που τυγχάνουν ευρείας αρνητικής δημοσιότητας.

      Στη σύνθεση της Επιτροπής αυτής, προφανώς κατεβλήθη προσπάθεια, επιτυχής όπως φαίνεται, να κυριαρχήσει η γνωστή μεταπολιτευτική αριστερή "διανόηση" των εθνομηδενιστικών αντιλήψεων.

     Εν τούτοις, όπως φαίνεται, υπάρχουν και άλλα μέλη που φέρονται ως μη αριστερών μονομανιών, αλλά εμπνέονται από φιλελεύθερες αντιλήψεις, του συστήματος του νεοφιλελευθερισμού, που και αυτός, πιέζει στην εξαφάνιση των εθνικών κοινοτήτων και συνειδήσεων.

        Από τη διαχείριση της ιστοσελίδας της Επιτροπής, εμφανίζεται ο καθηγητής κ. Αριστείδης Χατζής, ο οποίος συμμετέχει και στην ΚΕΦΙΜ,         το think tank της φιλελεύθερης σκέψης στην Ελλάδα, ο οποίος χαρακτηρίζει δικτάτορα τον Καποδίστρια, αναφέρεται απαξιωτικά μάλιστα, στην ερωτική ζωή του Καραϊσκάκη, ενώ σε μια πρόσφατη παρέμβαση της επιτροπής αναφέρεται στον εθνικό μας ιστορικό Κωνσταντίνο Παπαρηγόπουλο, τον οποίον κατηγορούν ή μέμφονται ότι στην προσπάθειά του να ανατρέψει τις θέσεις του Φαλμεράιερ, που αρνείτο την εθνικότητα των Ελλήνων, εντάσσοντας το Βυζάντιο στην Ελληνική ιστορία, οδήγησε την "εμπλοκή της ιστοριογραφίας στο γρανάζια της εθνικής ιδεολογίας" και "έθεσε τις βάσεις του πιο  επιδραστικού και ανθεκτικού ιδεολογικού σχήματος".

     Προσέξατε τη δολιότητα. Δεν ομιλούν για ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ, την οποίαν πράγματι ανύψωσε και κατέδειξε ο Παπαρηγόπουλος, για εθνική ιδεολογία ,έναντι των εχθρών της Πατρίδας μας τότε ( Φαλμεράιερ κ.λ.π). Γιατί το δικαίωμα στην ιδεολογία, είναι ελεύθερο. Μπορεί ο καθένας να αλλάζει την ιδεολογία του όποτε θέλει. Αλλά τότε μπορείς να αρνηθείς την "εθνική ιδεολογία", κάνοντας χρήση του δικαιώματος της ελευθερίας σου.

      Έτσι μπορείς να δηλώνεις κάθε μήνα διαφορετική ιδεολογία, να προσφεύγεις σε διαφορετικούς ιδεολογικούς χώρους και να γίνεις ένας χυλός, χωρίς καν συνείδηση.

     Και γιατί τους πειράζει το Βυζάντιο;

Μα γιατί του Βυζαντίου ο Παπαρηγόπουλος απέδειξε τη συνέχεια του ΕΘΝΟΥΣ, το οποίον ήθελαν να καταργήσουν και εξαφανίσουν οι εχθροί του Ελληνισμού.

     Όπως βεβαιώνει και η Ελένη Γλυκατζή – Αρβελέρ: «εις το Βυζάντιο, είχε επικρατήσει η Ελληνομάθεια, προτού η Ελληνική γλώσσα γίνει επίσημη γλώσσα του Βυζαντίου».

     Εμείς , οι Έλληνες της δράσης και του μόχθου, θεωρήσαμε ότι αυτή η "Επιτροπή 2021", έγινε για να ασχοληθεί με τον εορτασμό της κοινής εθνικής συνείδησης και όχι με την ιδεολογία του καθενός προβληματικού ή μη.

            Εμείς οι Έλληνες της καθημερινής πάλης, περιμέναμε να αναδείξει τη "γ λ ώ σ σ α του 1821" και τον ρόλο της στην κραταίωση της εθνικής μας συνείδησης- ταυτότητας στα χρόνια της σκλαβιάς.

     Είναι παρήγορο, ότι μέσα σε αυτήν την Επιτροπή είναι και άτομα σοβαρά και υπεύθυνα, που αντιδρούν σε αυτές της εθνομηδενιστικές αντιλήψεις. Πρώτη έκανε το βήμα της εξόδου από την Επιτροπή, παραιτηθείσα, η καθηγήτρια ιστορικός κ. Μαρία Ευθυμίου. Αυτό, όμως, δεν φθάνει.

     ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

     Διότι εδώ δεν πρόκειται για οικογενειακή υπόθεση των μελών της Επιτροπής. Ούτε να τους δώσουμε την ευκαιρία να ακρωτηριάσουν και διχάσουν το έθνος μας και την συνείδησή μας, με τα ιδεολογήματα των μανιακών εθνομηδενιστών.

      Δεν νομίζω από την Επιτροπή αυτή, να ζήτησε η Πολιτεία να ξαναγράψει την ιστορία των 200 τελευταίων ετών.

       Όποιος θέλει να τη γράψει, έχει δικαίωμα από μόνος του, για δικό του λογαριασμό. Για να λάβει και τις δέουσες απαντήσεις.                                             Δεν επιτρέπεται σε κανέναν, οι ιδεοληψίες του, να πάρουν σφραγίδα επισήμου κρατικού οργάνου και μάλιστα με τα έξοδα του Κράτους…

      Και κάτι ανατριχιαστικό. Η Επιτροπή αυτή, αποφασίζει με πλειοψηφία των μελών της!! Είναι δυνατόν να μου καθορίσει την Εθνική μου συνείδηση και ταυτότητα, ο οποιοσδήποτε και αν είναι;

     Τα ζώπυρα της φυλής μας, οι Αρχές μας, οι αξίες μας, οι εθνικοί αγώνες μας, οι θυσίες των πατέρων και παππούδων μας και των αδελφών μας, η ιερή γη μας, η ψυχή μας, με τη συνειδησιακή δομή μας, να μπαίνουν σε ψηφοφορία; Και μάλιστα μιας δράκας της αριστερής κυρίως διανόησης με την γνωστή χρεωκοπημένη ιδεολογία της;

       Οι καιροί ου μενετοί! Πρέπει η Πολιτεία να λάβει άμεσα τα μέτρα της!!

    ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

ΘΕΛΟΥΜΕ  ΝΑ… ΜΕΤΑΛΛΑΧΘΟΥΜΕ?

        Ο κορωνοιός , αιφνίδιος και ανατρεπτικός της ζωής μας, μας προετοιμάζει για τον καινούριο κόσμο που έρχεται. Μας εισάγει σε μια νέα κοινωνία και μας προειδοποιεί ότι πρέπει να είμαστε έτοιμοι για μια πορεία διαρκείας.                    

Το χαρακτηριστικό της νέας εποχής, δεν θα είναι οι καθιερωμένες διαδικασίες που ξέρουμε, στη διοίκηση του τόπου μας και στη διαχείριση της ζωής μας.

 Τσουνάμι ανορθολογισμού, θα επιπέσει των σχεδίων και σκοπών κάθε πολίτη. Θα επέλθει καταποντισμός των δυνατοτήτων της κριτικής σκέψης και ο θρίαμβος των κραυγαλέων μηδενικών και η επιβολή ηχηρών ασημαντοτήτων, θα συνθέσουν τον καμβά του νέου πολιτικού συστήματος, αυτού που οδηγεί στο τίποτε.

      Αυτές οι δυσοίωνες προβλέψεις, γράφονται και δημοσιοποιούνται σε άρθρα και βιβλία, στην Ευρώπη και στην Αμερική.

     Στα καινούρια δεδομένα που αναδεικνύουν οι περιστάσεις σε όλο τον κόσμο, δεν θα έχει σημασία ο έλεγχος του Κεφαλαίου και των εν γένει φυσικών πόρων.

     Η κυριαρχία, θα πηγάζει από τον έλεγχο των ηλεκτρονικών δικτύων και την παραγωγή, στη διαμόρφωση των οικονομικών κανόνων,  που θα αντικαταστήσει, η  κ α τ α ν ά λ ω σ η.

Οι κοινωνικές άλλως ταξικές διαφορές, θα εστιάζονται στο:                                    

τι θα μπορεί καθένας να καταναλώσει, να είναι σε θέση να γνωρίζει τί και πόσα θα καταναλώσει. Και βεβαίως θα υπάρξουν σοβαρές κοινωνικές διαιρέσεις ( Ben Jupp: Divided by Information). Προβλέπεται ότι το προλεταριάτο, θα αντικατασταθεί από το                        «κ α τ α ν α λ ω τ α ρ ι ά τ ο».

     Ο σημερινός καπιταλισμός και ιδιαίτερα στις χώρες που ασκείται, κατέδειξε ότι είναι ανίκανος να αντιδράσει εγκαίρως και να αποφύγει ζημιές τρισεκατομμυρίων. Μια πανδημία, υπήρξε αρκετή για να διαλύσει καπιταλιστικές και μη Χώρες.

     Στη δοκιμή της Νέας Εποχής, η άσκηση εξουσίας επιδιώκεται να στηριχθεί στη ρεαλιστική αποτύπωση των πραγμάτων, που είναι οι δομές οι ηλεκτρονικές, στην υπερεθνική τους διάσταση.

      Άλλη μια τραγική πορεία της" Φάρμας των Ζώων" που είναι προς κατανάλωση. Άλλοι θα διαλέγουν πριν από μας για μας. Δεν θέλουν να μας κουράζουν. Δεν θέλουν να στεναχωριόμαστε με σκέψεις. Προέχει η υλική μας ευημερία, χωρίς βέβαια εγγυήσεις. Και το σκότος, προχωρεί ακάθεκτο.

       Πνευματικές δυνάμεις δεν υπάρχουν. Αρχές και Αξίες καταλύονται. Και ο πολιτισμός μας; Η νέα εποχή, δεν στέκεται σε… λεπτομέρειες!

     Πλύση εγκεφάλου, συναισθηματική ερήμωση και καταναλωτισμός…, μας προειδοποιούν, ας ανασκουμπωθούμε.

 Να μην επιτρέψουμε στους βάρβαρους, να  μας  μετατρέψουν, από πρόσωπα σε… άτομα !                                                                                  

                                                                            ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η ΠΟΛΙΣ ΕΑΛΩ 29 MAIOY 1453

Τούτη την πένθιμη στιγμή, που της Πόλης μας η θύμηση κάποιο μνημόσυνο ζητάει, λόγια ταιριάζουν θλιβερά και κλάματα και θρήνοι.

Μα οι καρδιές είναι πέτρινες και οι βρύσες των ματιών μας άδειες. Θα πάρω δάκρυα δανεικά και μοιρολόγια ξένα. Από των σκλάβων τις καρδιές θα πάρω λίγη φλόγα και θα τα δώσω στο μικρό, μισόσβηστο καντήλι, που είναι για μας της Πόλης μας η θύμηση.

Θα το κρατήσω, έτσι για λίγο, όπως σβήνει τ’ όνειρο της Πόλης της Βασίλισσας, της σκλάβας, της λησμονημένης.

Με την βροντόφωνη κραυγή του Κ. Παλαμά, να γυρίσουμε τις σκέψεις σ’ εκείνο το θάμπος της Ιστορίας και στους θρύλους του Μαρμαρωμένου Βασιλιά, που ούτε Αγγέλου χέρι, ούτε σπαθί,           μα κάποιο δάκρυ των ματιών μας θ΄ αναστήσει.

Και η μοίρα των Ελλήνων, η Αθανασία του Ελληνικού Πνεύματος τραγουδιέται από την ανεπανάληπτη λύρα του Παλαμά στους αιώνες, που ακολουθούν την πτώση της Πόλης.

« Τ’ είναι τα δευτέρια που κρατάτε τα περγαμηνά, σεβαστά κοπάδια, που τραβάτε σα διωγμένα από κακοκαιριά;

Και σε τούτα τα βιβλία και στα μνήματα όλ’ αυτά, ποια διαμάντια, ποια σοφία ποιοι νεκροί, ποια κόκκαλα ιερά;

Κάτι σάλεψε, κυμάτισαν τα πλήθη, ξέσπασε φωνή και μου αποκρίθη:

-         Είν’ εδώ κλειστοί μεσ’ τα κιβούρια, μεσ’ τα τυλιγάδια είναι κρυμμένοι

-         για νεκρούς η πλάση ας μην τους κλαίει

-         Ω, οι πηγές oι αθόλωτες της Σκέψης, οι ασυγνέφιαστοι της Τέχνης Ουρανοί, οι Αθάνατοι κι οι Ωραίοι…»

                                                               ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

Η γλώσσα μας και η ακταιωρός

       Τα δελτία ειδήσεων των τελευταίων ημερών πιλάτεψαν το κεφάλι μου, με τις κινήσεις και δράσεις των ακταιωρών, στο Αιγαίο. Δικών μας και Τουρκικών.

    Αναγκαστικά και απολαυστικά, ανακάλεσε η μνήμη μου τους μακαρίτες καθηγητές μου στο Γυμνάσιο, τον πατέρα μου και τον Γ. Βασιλόπουλο, οι οποίοι μας έμαθαν ότι:η "ΩΡΑ"     δεν παίρνει μόνο δασεία, αλλά και ψιλή.

     -Με δασεία, είναι η γνωστή μας μονάδα μετρήσεως του χρόνου.                   
     -Με ψιλή, "ώρα" σημαίνει: "έλεγχος", "προστασία", "φροντίδα".

     Έχει σημασία αυτή η αρχέγονη γραφή της γλώσσας μας;

    Βεβαίως έχει, διότι δεν είναι νεκρός όρος ή νεκρή έννοια, αλλά έχει ταξιδέψει χιλιάδες χρόνια για να έλθει ως εμάς, που την συναντάμε στην καθημερινότητά μας, την μιλάμε, την συντάσσουμε στις προτάσεις μας, αλλά το αγνοούμε.( όπως αγνοεί και η Ρεπούση, που διατείνεται ότι, η σημερινή μας γλώσσα δεν έχει σχέση με την αρχαία!).

     Η ακταιωρός, λοιπόν, είναι μια από τις λέξεις που φτιάχνει η "ψιλή" ώρα       ( έλεγχος των ακτών), άλλες λέξεις είναι: ο "θυρωρός" ( ο φυλάσσων τη θύρα), ο "πυλωρός"( ο φυλάσσων τις πύλες), ολιγωρώ ( δείχνω μειωμένη φροντίδα, προστασία), "νεώριον" ( από το ναυς συν ώρα, ο φυλάσσων, προστατεύων τα πλοία). Ζωντανή η αρχαία μας γλώσσα.

    Με τον πλούτο της, την ευλυγισία της και την πλαστικότητά της, αποτελεί το θησαυρό, του πολιτισμού των Ελλήνων.

    Η ίδια λέξη "ακταιωρός", ατόφια, χρησιμοποιήθηκε, όπως διαβάζω στο λεξικό που κατέφυγα, στο Βυζάντιο ( όπου η Ελληνική ήταν η επίσημη γλώσσα της αυτοκρατορίας επί εκατοντάδες χρόνια), για ένα σώμα φυλάκων των ακτών, που οργάνωσε ο αυτοκράτορας.

    Η αρχαία γλώσσα μας, είναι ακένωτος τροφοδότης πλούτου, ομορφιάς και πολυσημαντότητας, της σημερινής γλώσσας μας, που είναι αυθεντικός και εγγενής απόγονος εκείνης, παρ’ ότι κάποιοι περαστικοί της δημόσιας ζωής μας, επιχειρούν να μειώσουν ή να εξαφανίσουν τις ρίζες μας,  με καταργήσεις ορθογραφίας, τονισμού κ.λ.π.

     Φοβούμαι ότι, κάποια νέα παιδιά που θα διαβάσουν τις γραμμές αυτές, ίσως δυσανασχετήσουν για την "παλαιολιθικότητα" της ιστορικής φιλολογικής αναδρομής.

      Εύχομαι και αυτοί να σκύψουν με αγάπη ( και θα έλθει η ώρα τους) πάνω στη γλώσσα του Έθνους μας, γιατί και τώρα το έχουν ανάγκη, έστω και αν πιστεύουν ότι όλα γι’ αυτούς είναι  under control !!!                                              -                                                                               ΓΙΑΝ.ΚΟΣ

FAKE NEWS

      Τα λεγόμενα κοινωνικά δίκτυα ενημέρωσης ( social media) βομβαρδίζουν τους ακροατές και τους αναγνώστες τους με κάθε είδους αυθαίρετες ειδήσεις. Μερικά είναι οργανωμένα με συγκεκριμένες στοχεύσεις και άλλα είναι αποκυήματα φαντασίας ευπίστων ανθρώπων.

    Όλα αυτά στοχεύουν στον επηρεασμό της κρίσης μας και στην παραπλάνηση του χρήστη με παραποιημένα ή ανύπαρκτα γεγονότα. Χαρακτηριστικές είναι οι μετά βεβαιότητας(?) αναγραφόμενες συνωμοσίες περί του κορωνοιού κ.λ.π.

     Στις περιπτώσεις αυτές ο καθένας έχει την προσωπική του ευθύνη, να κρίνει, να συγκρίνει, να ελέγξει, να αναζητήσει και άλλες πηγές, να διαβουλευθεί και με άλλους πολίτες, που ίσως ξέρουν περισσότερα και καλύτερα.

     Το μέγα πρόβλημα ανακύπτει όταν οι φορείς τέτοιων πληροφοριών και ειδήσεων, προσυπογράφονται από μεγαλόβδουπα ονόματα τίτλων και μάλιστα φερομένων ως διεθνών «οργάνων».

     Ένας τέτοιος φορέας ,είναι ο "Παγκόσμιος Δείκτης Ελευθερίας του Τύπου". Τις δηλώσεις και τα συμπεράσματα της εργασίας αυτού του φορέα, τα επικαλούνται οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί, ο καθένας για να εξυπηρετήσει αναλόγως τους κεκαλυμένους στόχους του, όπως έγινε τελευταία και στην Ελλάδα.

    Κατηγορήθηκε η Ελλάδα, για έλλειψη ελευθερίας του Τύπου και κατατάσσεται στην 65^η θέση και τέταρτη από το τέλος, μεταξύ των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης! ( προηγείται της Μάλτας, της Ουγγαρίας και της Βουλγαρίας).

    Αλλά δεν είναι μόνο αυτό! Διότι στην 65^η παγκοσμίως θέση, προηγούνται της Ελλάδας: η Δομινικανή Δημοκρατία, η Παπούα- Νέα Γουινέα, ο Νίγηρας και άλλες παρόμοιες σαφώς  μειωμένης δημοκρατικότητας χώρες.

     Ψάχνοντας, ανακαλύπτουμε ότι ο παγκόσμιος αυτός οργανισμός, συντάσσει τις εκθέσεις  του, με 100 συντάκτες από όλο τον κόσμο. Το πώς ανευρίσκονται και πως επιλέγονται ,δεν με ενδιαφέρει. Σε ένα όμως ειδικό αφιέρωμα της οργάνωσης αυτής, στους 100 Ήρωες της πληροφόρησης -διαβάζουμε από το site  αυτής -ποιος συμπεριλαμβάνεται για την Ελλάδα :

     Διαβάζουμε, λοιπόν, πως εξηγεί και αξιολογεί τον ηρωισμό του Έλληνα εκπροσώπου- δημοσιογράφου, ο οποίος και εισηγείται και ψηφίζει την κατάταξη της χώρας του:

    Υπήρξε μια εθνική και διεθνής κατακραυγή όταν σταμάτησαν να εκπέμπουν οι τρείς σταθμοί της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης στις 10.11 π.μ. της 11^ης Ιουνίου 2013. Δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας ( η Ντ..Δ) και άλλοι δημοσιογράφοι δημιούργησαν την «εφημερίδα των Συντακτών» μια αυτοδιαχειριζόμενη απεργιακή εφημερίδα. Η διαφορά που δεν κάθεται να ελέγξει κάθε καλόπιστος άνθρωπος, είναι ότι η Ελευθεροτυπία δεν υπήρχε το 2013 διότι είχε κλείσει το 2011, ενώ η εφημερίδα των Συντακτών είχε κυκλοφορήσει το 2012 και ούτε η μια, ούτε η άλλη, είχαν σχέση με το κλείσιμο της ΕΡΤ το 2013!!!

     Τέτοιες αθλιότητες, ταλαιπωρούν τη ζωή μας και σπιλώνουν την εθνική μας ταυτότητα.

                                                                          ΓΙΑΝ.ΚΟΣ